Tylecodon cacalioides'im: Kaudeksini nasıl kalınlaştırmayı başardım

Kaudeksli bitkilere merak saldığımdan beri Tylecodon cacalioides en sevdiklerimden biri oldu. Güney Afrika'nın kurak bölgelerinden geliyor ve beni en çok kendine bağlayan şey kalın kaudeksi ile canlı heykelleri andıran dalları. Üstelik insanın beklediğinin tam tersi bir döngüsü var: kışın büyüyor, yazın dinleniyor; bu yüzden onu iyi okumayı öğrenmek gerekiyor.

İlk öğrendiğim şey ışığa bayıldığı oldu. Evde onu çok aydınlık bir pencerenin yanında, yumuşak doğrudan güneş ya da parlak dolaylı ışık alacak şekilde tutuyorum. Sulama mevsime göre değişiyor: kıştan bahara kadar süren büyüme döneminde ölçülü suluyorum ve iki sulama arasında toprağın kurumasını bekliyorum. Yazın dinlenmeye geçip yapraklarını döktüğünde sulamayı neredeyse bırakıyorum: ayda bir ya da daha az. Fazla su bu bitkilerin bir numaralı düşmanı.

Toprak olarak kaktüs ve sukulent karışımı kullanıyor, iyi drene olması için içine iri kum ya da perlit ekliyorum. Sıcağa sorunsuz dayanıyor ama sert donlara dayanamıyor: kışın sıcaklığın 5 °C'nin altına düşmemesine dikkat ediyorum. Yalnızca büyüme döneminde, yarı dozda seyreltilmiş kaktüs gübresiyle besliyorum.

Her kaudeks meraklısı gibi beni en çok takıntılı hale getiren şey kaudeksin kalınlaşması. Bende işe yarayanlar şunlar: büyüme döneminde düzenli ama suyu biriktirmeden sulama, sıkı bir büyüme için bol ışık, enerjinin gövdeye gitmesi için zayıf dalları budamak ve çok büyük olmayan bir saksı. İki üç yılda bir yaptığım her saksı değişiminde tabanı biraz açığa çıkarıyorum ki ışık alsın; ayrıca azotu düşük, potasyum ve fosfor açısından zengin bir gübre kullanıyorum.

Bir Tylecodon'a bakmak bir sabır egzersizi, ama o kalın gövdenin yavaş yavaş şekillendiğini görmek bu hobinin bana verdiği en tatmin edici şeylerden biri. Kaudeksleri seviyorsan, sana kesinlikle tavsiye ederim.

Kaynak: Caudexista