Fatwood: czym jest i dlaczego to jedno z najlepszych naturalnych podpałek
Gdybym miał wskazać jeden naturalny materiał do rozpalania ognia, pewnie byłby to fatwood, a Paul Kirtley przekonująco uzasadnia ten wybór. Fatwood to nasycone żywicą drewno twardzielowe niektórych drzew iglastych, przede wszystkim sosen. Powstaje tam, gdzie gromadzi się żywica: w starych pniakach, korzeniach i rozgałęzieniach, często po śmierci lub uszkodzeniu drzewa. Jest gęsty, od złotopomarańczowego do czerwonobrązowego, świeży jest lepki i intensywnie pachnie sosną.
Dlaczego działa? Żywica pali się gorąco i długo oraz odpycha wodę, więc fatwood zapali się nawet wtedy, gdy inne podpałki są mokre. Odporny jest też na gnicie i dobrze się przechowuje. Żywicę może dawać każda sosna; wymienia sosnę długolistną z południowego wschodu USA, sosnę Montezumy w Meksyku i sosnę zwyczajną w całej Eurazji.
Szukając go, sprawdzaj podstawy pniaków, grube rozgałęzienia i martwe dolne gałęzie. Ciemniejsze, bogatsze drewno w pobliżu sęków to dobry znak; świeżo zeskrobany wiórek powinien mocno pachnieć sosną i być tłusty w dotyku. Aby dotrzeć do rdzenia, uderz siekierą w spróchniały pniak albo rozłup martwe gałęzie.
Do rozpalania możesz zeskrobać patyk pod kątem prostym, żeby uzyskać pył łapiący iskrę z krzesiwa, nastrugać cienkie wiórki albo zrobić fatwoodową podpałkę piórkową (feather stick). Według niego pali się ona goręcej i dłużej niż podpałka z miękkiego drewna o podobnym rozmiarze.
Zbieraj tylko z martwych drzew lub leżących gałęzi, nigdy z żywego drewna. Podkreśla też, że fatwood to rezerwa, a nie zamiennik dla nauki prawidłowego rozpalania ognia.
Źródło: Paul Kirtley
Dlaczego działa? Żywica pali się gorąco i długo oraz odpycha wodę, więc fatwood zapali się nawet wtedy, gdy inne podpałki są mokre. Odporny jest też na gnicie i dobrze się przechowuje. Żywicę może dawać każda sosna; wymienia sosnę długolistną z południowego wschodu USA, sosnę Montezumy w Meksyku i sosnę zwyczajną w całej Eurazji.
Szukając go, sprawdzaj podstawy pniaków, grube rozgałęzienia i martwe dolne gałęzie. Ciemniejsze, bogatsze drewno w pobliżu sęków to dobry znak; świeżo zeskrobany wiórek powinien mocno pachnieć sosną i być tłusty w dotyku. Aby dotrzeć do rdzenia, uderz siekierą w spróchniały pniak albo rozłup martwe gałęzie.
Do rozpalania możesz zeskrobać patyk pod kątem prostym, żeby uzyskać pył łapiący iskrę z krzesiwa, nastrugać cienkie wiórki albo zrobić fatwoodową podpałkę piórkową (feather stick). Według niego pali się ona goręcej i dłużej niż podpałka z miękkiego drewna o podobnym rozmiarze.
Zbieraj tylko z martwych drzew lub leżących gałęzi, nigdy z żywego drewna. Podkreśla też, że fatwood to rezerwa, a nie zamiennik dla nauki prawidłowego rozpalania ognia.
Źródło: Paul Kirtley
Komentarze 0
Dodaj pierwszy komentarz, w dowolnym języku.
Zaloguj się, aby komentować