Cartier Ceinture: het vintage horloge met een bijzondere geometrie
Van de vormhorloges van Cartier is de Ceinture nog steeds een van de meest ingetogen. De achthoekige kast, afgeleid van een vierkant met afgesneden hoeken, en de getrapte lunette doen denken aan de gesp van een riem, vandaar de naam. Oorspronkelijk in 1927 ontworpen, kwam het model in de jaren zeventig weer in het middelpunt van de belangstelling dankzij de in 1973 gelanceerde Louis Cartier Collection, die twaalf historische vormen van het huis opnieuw interpreteerde.
Er bestaat niet één Ceinture, en dat is het punt dat je moet kennen voordat je koopt. Referentie 78100 is de kleine versie van ongeveer 25 x 25 mm, de 78099 meet 27 x 27 mm, de 78208 heeft dezelfde maat in tweekleurig goud, en de 17001, door verzamelaars 'Jumbo' genoemd, bereikt ongeveer 31 x 31 mm met een automatisch uurwerk (kaliber 2670). De eerste versies van de collectie uit 1973 zijn handopwindmodellen met kaliber 78-1, terwijl in de jaren tachtig quartzvarianten verschenen.
Een constructiedetail trof me: de kroon heeft niet de gebruikelijke blauwe saffieren cabochon, maar een platte, achthoekige vorm die in de inkeping van de lunette is geïntegreerd, een systeem dat toen 'remontoir imperdable' werd genoemd. Het resultaat is erg zuiver, ook al vraagt handmatig opwinden enig fingerspitzengefühl.
Voor liefhebbers van vintage Cartier maakt de wijzerplaat vaak het verschil. Sommige exemplaren hebben onder de spoorwegring de vermelding 'Paris' in plaats van 'Swiss', een kenmerk van de vroege series of van de boetiek aan de rue de la Paix, en die zijn nu zeer gewild. Het artikel herinnert er echter aan dat dat ene woord geen meerprijs rechtvaardigt: de staat van de kast (niet te veel gepolijst), de frisheid van de geëmailleerde wijzerplaat, de originele gouden vouwsluiting en de samenhang van de onderdelen tellen even zwaar.
Minder bekend dan de Tank of de Santos, behoudt de Ceinture een aura van exclusiviteit, en dat maakt haar juist charmant. Een goede herinnering dat je bij vintage een specifieke referentie koopt, en niet zomaar een naam.
Bron: Montres de Luxe
Er bestaat niet één Ceinture, en dat is het punt dat je moet kennen voordat je koopt. Referentie 78100 is de kleine versie van ongeveer 25 x 25 mm, de 78099 meet 27 x 27 mm, de 78208 heeft dezelfde maat in tweekleurig goud, en de 17001, door verzamelaars 'Jumbo' genoemd, bereikt ongeveer 31 x 31 mm met een automatisch uurwerk (kaliber 2670). De eerste versies van de collectie uit 1973 zijn handopwindmodellen met kaliber 78-1, terwijl in de jaren tachtig quartzvarianten verschenen.
Een constructiedetail trof me: de kroon heeft niet de gebruikelijke blauwe saffieren cabochon, maar een platte, achthoekige vorm die in de inkeping van de lunette is geïntegreerd, een systeem dat toen 'remontoir imperdable' werd genoemd. Het resultaat is erg zuiver, ook al vraagt handmatig opwinden enig fingerspitzengefühl.
Voor liefhebbers van vintage Cartier maakt de wijzerplaat vaak het verschil. Sommige exemplaren hebben onder de spoorwegring de vermelding 'Paris' in plaats van 'Swiss', een kenmerk van de vroege series of van de boetiek aan de rue de la Paix, en die zijn nu zeer gewild. Het artikel herinnert er echter aan dat dat ene woord geen meerprijs rechtvaardigt: de staat van de kast (niet te veel gepolijst), de frisheid van de geëmailleerde wijzerplaat, de originele gouden vouwsluiting en de samenhang van de onderdelen tellen even zwaar.
Minder bekend dan de Tank of de Santos, behoudt de Ceinture een aura van exclusiviteit, en dat maakt haar juist charmant. Een goede herinnering dat je bij vintage een specifieke referentie koopt, en niet zomaar een naam.
Bron: Montres de Luxe
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren