Kleurrijke bewoners van de rivieren: van de halsbandijsvogel tot de witschouderibis
Burung Indonesia heeft een artikel gepubliceerd voor de Wereldrivierendag, en als vogelliefhebber vind ik dat rivieren vaak worden vergeten. De Wereldrivierendag wordt gevierd op de vierde zondag van september. Hij begon in 2005, toen de VN het Decennium Water voor het Leven lanceerde. Het idee kwam van rivieractivist Mark Angelo.
Het artikel introduceert enkele vogels die langs rivieren leven. De halsbandijsvogel (Todiramphus chloris) staat op de IUCN-lijst 2026 als Niet Bedreigd en jaagt op vis en kleine dieren door van takken te duiken. De Javaanse ralreiger (Ardeola speciosa), ongeveer 46 cm hoog, wacht op de oevers op prooi. De andere twee zijn veel zorgwekkender. De witschouderibis (Pseudibis davisoni) is ernstig bedreigd en komt wereldwijd nog maar voor in Laos, Cambodja en Indonesië, waar hij is waargenomen in de Mahakamrivier in Oost-Kalimantan. De blauwoorijsvogel (Alcedo euryzona), endemisch op Java, is eveneens ernstig bedreigd en is afhankelijk van rivieren in bosgebieden.
Het triestst is de Javaanse kievit (Vanellus macropterus), een endemische soort van Java die als ernstig bedreigd geldt en waarschijnlijk is uitgestorven. Sinds 1930-1940 is er geen bevestigde waarneming meer, en onderzoeken van 2001 tot 2012 vonden hem niet.
De cijfers over waterkwaliteit hebben me sprakeloos gemaakt. De monitoring in het eerste halfjaar van 2025 besloeg 4.482 locaties in 1.482 rivieren. Van die locaties was 70,7 procent vervuild en voldeed slechts 29,3 procent aan de kwaliteitsnormen. In DKI Jakarta, de Riau-eilanden en Zuid-Papoea was elk gemeten punt vervuild.
De aanbevelingen zijn eenvoudig: geen afval in rivieren gooien, wegwerpplastic verminderen, de oeverbegroeiing behouden en het omliggende leefgebied niet beschadigen. Het slotcitaat vind ik ook treffend: een gezonde rivier is niet alleen water dat stroomt.
Bron: Burung Indonesia
Het artikel introduceert enkele vogels die langs rivieren leven. De halsbandijsvogel (Todiramphus chloris) staat op de IUCN-lijst 2026 als Niet Bedreigd en jaagt op vis en kleine dieren door van takken te duiken. De Javaanse ralreiger (Ardeola speciosa), ongeveer 46 cm hoog, wacht op de oevers op prooi. De andere twee zijn veel zorgwekkender. De witschouderibis (Pseudibis davisoni) is ernstig bedreigd en komt wereldwijd nog maar voor in Laos, Cambodja en Indonesië, waar hij is waargenomen in de Mahakamrivier in Oost-Kalimantan. De blauwoorijsvogel (Alcedo euryzona), endemisch op Java, is eveneens ernstig bedreigd en is afhankelijk van rivieren in bosgebieden.
Het triestst is de Javaanse kievit (Vanellus macropterus), een endemische soort van Java die als ernstig bedreigd geldt en waarschijnlijk is uitgestorven. Sinds 1930-1940 is er geen bevestigde waarneming meer, en onderzoeken van 2001 tot 2012 vonden hem niet.
De cijfers over waterkwaliteit hebben me sprakeloos gemaakt. De monitoring in het eerste halfjaar van 2025 besloeg 4.482 locaties in 1.482 rivieren. Van die locaties was 70,7 procent vervuild en voldeed slechts 29,3 procent aan de kwaliteitsnormen. In DKI Jakarta, de Riau-eilanden en Zuid-Papoea was elk gemeten punt vervuild.
De aanbevelingen zijn eenvoudig: geen afval in rivieren gooien, wegwerpplastic verminderen, de oeverbegroeiing behouden en het omliggende leefgebied niet beschadigen. Het slotcitaat vind ik ook treffend: een gezonde rivier is niet alleen water dat stroomt.
Bron: Burung Indonesia
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren