کشاورز چای کموننگ در کاراگانیار با یک نمایشگاه بازار پیدا کرد
خبرگزاری آنتارا درباره ایکو وریانتو، کارآفرین چای اهل روستای کموننگ در نگارگوسو، ناحیه کاراگانیار در جاوه مرکزی نوشت. او در سال ۲۰۱۲ کار خود را به عنوان کارمند رها کرد، چون پتانسیل چای کموننگ را دید؛ چایی که آن زمان هنوز برای گردشگران شناخته‌شده نبود.
سرمایه اولیه‌اش حدود ۸ میلیون روپیه بود و با تجهیزات ساده‌ای کار می‌کرد که بخشی از آن را خودش ساخته بود. سود نخستین ماه‌ها فقط حدود ۳۰۰ هزار روپیه در ماه بود و تولید حدود ۵۰ کیلوگرمی ماهانه‌اش همیشه فروش نمی‌رفت. امروز کسب‌وکار او همراه با ۲۶ کشاورز در حدود پنج هکتار زمین، ماهانه ۵ تا ۶ تن چای فرآوری می‌کند و حداقل ۵۰۰۰ روپیه برای هر کیلوگرم جوانه تازه می‌پردازد.
محصولات او فقط چای معمولی نیست؛ چای سبز، سیاه، سفید، یاس، زنجبیل، رازک‌لیمو، میوه‌ای، ادویه‌ای و ماچا هم دارد. همچنین چای «راکو» را تولید می‌کند که طعمی شبیه قهوه دارد و به گفته خودش روی زمین باغ‌های قهوه سابق کشت می‌شود. درآمد ماهانه‌اش از حدود ۸۵ میلیون روپیه در سال ۲۰۲۳ به ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلیون در سال ۲۰۲۶ رسیده و تعداد توزیع‌کنندگانش از ۲۳۵ به حدود ۶۲۰ نفر افزایش یافته است. پس از شرکت در نمایشگاهی در سورابایا، با خریداران اهل بویولالی آشنا شد که امروز روزانه حدود ۳۰۰۰ محصول سفارش می‌دهند. این کسب‌وکار یک بنگاه خرد و کوچک است که بانک اندونزی از آن حمایت می‌کند.
آنچه بیشتر در ذهنم ماند، حرف او بود که سود فقط به خودش تعلق ندارد. داستان‌هایی از این دست یادآوری می‌کنند که یک فنجان چای محلی می‌تواند معیشت خانواده‌های زیادی از کشاورزان باشد.
منبع: ANTARA News
سرمایه اولیه‌اش حدود ۸ میلیون روپیه بود و با تجهیزات ساده‌ای کار می‌کرد که بخشی از آن را خودش ساخته بود. سود نخستین ماه‌ها فقط حدود ۳۰۰ هزار روپیه در ماه بود و تولید حدود ۵۰ کیلوگرمی ماهانه‌اش همیشه فروش نمی‌رفت. امروز کسب‌وکار او همراه با ۲۶ کشاورز در حدود پنج هکتار زمین، ماهانه ۵ تا ۶ تن چای فرآوری می‌کند و حداقل ۵۰۰۰ روپیه برای هر کیلوگرم جوانه تازه می‌پردازد.
محصولات او فقط چای معمولی نیست؛ چای سبز، سیاه، سفید، یاس، زنجبیل، رازک‌لیمو، میوه‌ای، ادویه‌ای و ماچا هم دارد. همچنین چای «راکو» را تولید می‌کند که طعمی شبیه قهوه دارد و به گفته خودش روی زمین باغ‌های قهوه سابق کشت می‌شود. درآمد ماهانه‌اش از حدود ۸۵ میلیون روپیه در سال ۲۰۲۳ به ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلیون در سال ۲۰۲۶ رسیده و تعداد توزیع‌کنندگانش از ۲۳۵ به حدود ۶۲۰ نفر افزایش یافته است. پس از شرکت در نمایشگاهی در سورابایا، با خریداران اهل بویولالی آشنا شد که امروز روزانه حدود ۳۰۰۰ محصول سفارش می‌دهند. این کسب‌وکار یک بنگاه خرد و کوچک است که بانک اندونزی از آن حمایت می‌کند.
آنچه بیشتر در ذهنم ماند، حرف او بود که سود فقط به خودش تعلق ندارد. داستان‌هایی از این دست یادآوری می‌کنند که یک فنجان چای محلی می‌تواند معیشت خانواده‌های زیادی از کشاورزان باشد.
منبع: ANTARA News
دیدگاه‌ها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو