یک فنجان قهوه عالی از چه مراحلی عبور میکند؟
قبلاً فکر میکردم که درست کردن قهوه فقط شامل ریختن دانهها در دستگاه، صبر کردن برای مدتی و سپس بیرون آوردن آنها است. اما هرچه بیشتر تحقیق کردم، متوجه شدم که این طرز فکر بسیار سادهانگارانه است.
در واقع، هر بار رست کردن قهوه، یک زنجیره از تصمیمات پیدرپی است: آمادهسازی مواد اولیه، تعیین هدف، بارگذاری دانهها، نظارت بر روند، ایجاد پروفایل رست، پایان دادن به فرآیند، خنک کردن، بررسی محصول نهایی و ثبت دادهها. هر مرحله بر روی نتیجه نهایی تأثیر میگذارد.
مهمترین نکتهای که به یاد میآورم، سوالی است که قبل از روشن کردن دستگاه مطرح میشود: هدف از این رست کردن چیست؟ قهوهای که برای اسپرسو استفاده میشود، با قهوهای که با روشهای دیگر دم میشود، متفاوت است. قهوهای که برای نوشیدنیهای شیرین استفاده میشود، با قهوهای تلخ متفاوت است. دانههای بزرگتر لزوماً خوشمزهتر نیستند؛ بلکه یکنواختی، وضعیت دانهها و نحوه نگهداری آنها باید با هم در نظر گرفته شوند. دستگاه رست فقط یک ابزار است و نمیتواند تفاوتهای ذاتی موجود در مواد اولیه را "اصلاح" کند.
به همین دلیل، هیچ دمای "استاندارد" یا "زمان" مشخصی وجود ندارد. این اعداد و ارقام، بسته به نوع دستگاه، مقدار دانهها و مواد اولیه، میتوانند به راحتی به یک فرمول تبدیل شوند. به جای اینکه بپرسیم "قهوه را چند دقیقه باید رست کنیم تا خوشمزه شود؟"، باید بپرسیم "با این مواد اولیه و با این هدف، پروفایل رست باید چگونه باشد؟"
دو نکته دیگر که برای خودم یادداشت کردم این است: خنک کردن نیز بخشی از کنترل فرآیند رست است، زیرا دانهها همچنان در حال تغییر هستند، اگر به درستی خنک نشوند؛ و نمیتوان فقط به رنگ دانهها نگاه کرد تا نتیجه گرفت که دو دسته قهوه یکسان هستند، زیرا ممکن است روند حرارتی آنها کاملاً متفاوت باشد.
برای کسانی که مانند من، قهوه را در خانه رست میکنند، درس اصلی این است که باید به دقت هر بار رست کردن را ثبت کنند. یک قهوه خوشمزه فقط زمانی ارزش دارد که بدانیم چرا خوشمزه است و بتوانیم آن را تکرار کنیم.
منبع: C&C Coffee
در واقع، هر بار رست کردن قهوه، یک زنجیره از تصمیمات پیدرپی است: آمادهسازی مواد اولیه، تعیین هدف، بارگذاری دانهها، نظارت بر روند، ایجاد پروفایل رست، پایان دادن به فرآیند، خنک کردن، بررسی محصول نهایی و ثبت دادهها. هر مرحله بر روی نتیجه نهایی تأثیر میگذارد.
مهمترین نکتهای که به یاد میآورم، سوالی است که قبل از روشن کردن دستگاه مطرح میشود: هدف از این رست کردن چیست؟ قهوهای که برای اسپرسو استفاده میشود، با قهوهای که با روشهای دیگر دم میشود، متفاوت است. قهوهای که برای نوشیدنیهای شیرین استفاده میشود، با قهوهای تلخ متفاوت است. دانههای بزرگتر لزوماً خوشمزهتر نیستند؛ بلکه یکنواختی، وضعیت دانهها و نحوه نگهداری آنها باید با هم در نظر گرفته شوند. دستگاه رست فقط یک ابزار است و نمیتواند تفاوتهای ذاتی موجود در مواد اولیه را "اصلاح" کند.
به همین دلیل، هیچ دمای "استاندارد" یا "زمان" مشخصی وجود ندارد. این اعداد و ارقام، بسته به نوع دستگاه، مقدار دانهها و مواد اولیه، میتوانند به راحتی به یک فرمول تبدیل شوند. به جای اینکه بپرسیم "قهوه را چند دقیقه باید رست کنیم تا خوشمزه شود؟"، باید بپرسیم "با این مواد اولیه و با این هدف، پروفایل رست باید چگونه باشد؟"
دو نکته دیگر که برای خودم یادداشت کردم این است: خنک کردن نیز بخشی از کنترل فرآیند رست است، زیرا دانهها همچنان در حال تغییر هستند، اگر به درستی خنک نشوند؛ و نمیتوان فقط به رنگ دانهها نگاه کرد تا نتیجه گرفت که دو دسته قهوه یکسان هستند، زیرا ممکن است روند حرارتی آنها کاملاً متفاوت باشد.
برای کسانی که مانند من، قهوه را در خانه رست میکنند، درس اصلی این است که باید به دقت هر بار رست کردن را ثبت کنند. یک قهوه خوشمزه فقط زمانی ارزش دارد که بدانیم چرا خوشمزه است و بتوانیم آن را تکرار کنیم.
منبع: C&C Coffee
دیدگاهها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو