نگهداری از نخل ماداگاسکار: نور زیاد، آب کم و زمستان گرم
نخل ماداگاسکار (Pachypodium lamerei) نخل واقعی نیست، بلکه گیاهی گوشتی از خانواده خرزهره‌ها است. در بازار به آن «پای ضخیم» یا «کاکتوس نخلی» هم می‌گویند. چیزی که بیش از همه مرا جذب می‌کند، تنه ضخیم و خاردار آن است که آب ذخیره می‌کند. در داخل خانه قطر تنه می‌تواند حدود ۳۰ سانتی‌متر شود و گیاه معمولاً تا دو متر رشد می‌کند. در زادگاهش ماداگاسکار، تا هشت متر هم می‌رسد.
از نظر مکان، هرچه روشن‌تر و گرم‌تر باشد بهتر است؛ پنجره رو به جنوب بهترین گزینه است. در تابستان می‌توان گیاه را بیرون گذاشت، اما باید به‌تدریج به آفتاب مستقیم عادت داده شود وگرنه می‌سوزد. بهترین دما بین ۱۸ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد است و در زمستان نباید زیر ۱۵ درجه برود. یخبندان را تحمل نمی‌کند، پس باید پیش از اولین یخبندان به داخل خانه برده شود.
خاک باید نفوذپذیر و سبک باشد، برای نمونه مخلوطی از خاک کاکتوس، خاک گلدان معمولی و ماسه، و لایه زهکشی از شن یا خاک رس منبسط‌شده. کم آبیاری کنید: بین دو آبیاری سطح خاک باید خشک شود، چون آب‌ماندگی سریعاً باعث پوسیدگی ریشه می‌شود. در دوره رشد از بهار تا پاییز می‌توان کمی بیشتر آب داد؛ در زمستان همین که خاک کمی مرطوب بماند کافی است. از آوریل تا سپتامبر هر دو تا چهار هفته با کود کاکتوس رقیق‌شده بارور کنید.
هر دو تا سه سال یک‌بار در بهار، گیاه را به گلدانی منتقل کنید که فقط حدود دو سانتی‌متر بزرگ‌تر است. مهم: دستکش بپوشید و از تنه محافظت کنید، زیرا شیره شیری پوست را تحریک می‌کند و کل گیاه به دلیل کاردنولیدها سمی است؛ مراقب کودکان و حیوانات خانگی باشید. تکثیر با بذر در ۲۵ تا ۳۰ درجه یا ساده‌تر با قلمه شاخه‌های جانبی انجام می‌شود.
طبق مقاله، ریختن برگ‌ها در زمستان طبیعی است: گیاه استراحت می‌کند و در بهار دوباره جوانه می‌زند. رایج‌ترین آفات، شپشک‌های سپری و کنه‌های تارتن هستند؛ رطوبت بیشتر و پاک کردن نقاط آلوده کمک می‌کند.
منبع: Gartenjournal
از نظر مکان، هرچه روشن‌تر و گرم‌تر باشد بهتر است؛ پنجره رو به جنوب بهترین گزینه است. در تابستان می‌توان گیاه را بیرون گذاشت، اما باید به‌تدریج به آفتاب مستقیم عادت داده شود وگرنه می‌سوزد. بهترین دما بین ۱۸ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد است و در زمستان نباید زیر ۱۵ درجه برود. یخبندان را تحمل نمی‌کند، پس باید پیش از اولین یخبندان به داخل خانه برده شود.
خاک باید نفوذپذیر و سبک باشد، برای نمونه مخلوطی از خاک کاکتوس، خاک گلدان معمولی و ماسه، و لایه زهکشی از شن یا خاک رس منبسط‌شده. کم آبیاری کنید: بین دو آبیاری سطح خاک باید خشک شود، چون آب‌ماندگی سریعاً باعث پوسیدگی ریشه می‌شود. در دوره رشد از بهار تا پاییز می‌توان کمی بیشتر آب داد؛ در زمستان همین که خاک کمی مرطوب بماند کافی است. از آوریل تا سپتامبر هر دو تا چهار هفته با کود کاکتوس رقیق‌شده بارور کنید.
هر دو تا سه سال یک‌بار در بهار، گیاه را به گلدانی منتقل کنید که فقط حدود دو سانتی‌متر بزرگ‌تر است. مهم: دستکش بپوشید و از تنه محافظت کنید، زیرا شیره شیری پوست را تحریک می‌کند و کل گیاه به دلیل کاردنولیدها سمی است؛ مراقب کودکان و حیوانات خانگی باشید. تکثیر با بذر در ۲۵ تا ۳۰ درجه یا ساده‌تر با قلمه شاخه‌های جانبی انجام می‌شود.
طبق مقاله، ریختن برگ‌ها در زمستان طبیعی است: گیاه استراحت می‌کند و در بهار دوباره جوانه می‌زند. رایج‌ترین آفات، شپشک‌های سپری و کنه‌های تارتن هستند؛ رطوبت بیشتر و پاک کردن نقاط آلوده کمک می‌کند.
منبع: Gartenjournal
دیدگاه‌ها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو