Pielęgnacja pachypodium Lamerego: dużo światła, mało wody i ciepła zima

Pachypodium lamerei nie jest prawdziwą palmą, lecz sukulentem z rodziny toinowatych. W handlu nazywa się je także grubą stopą albo kaktusową palmą. Najbardziej pociąga mnie zgrubiały, kolczasty pień, który magazynuje wodę: w domu może osiągnąć około 30 cm średnicy, a roślina zwykle rośnie do dwóch metrów. W swojej ojczyźnie, na Madagaskarze, potrafi dorosnąć do ośmiu metrów.

Stanowisko powinno być jak najjaśniejsze i najcieplejsze; najlepsze jest okno południowe. Latem roślina może stać na zewnątrz, ale trzeba ją stopniowo przyzwyczajać do bezpośredniego słońca, bo grożą oparzenia. Najlepiej czuje się w temperaturze 18–30 °C, a zimą nie powinna spaść poniżej 15 °C. Nie znosi mrozu, dlatego przed pierwszymi przymrozkami trzeba ją wnieść do domu.

Podłoże musi być przepuszczalne i luźne, na przykład mieszanka ziemi do kaktusów, zwykłej ziemi i piasku, z warstwą drenażu z żwiru lub keramzytu. Podlewaj oszczędnie: wierzchnia warstwa powinna przeschnąć między podlewaniami, bo zalana woda szybko prowadzi do gnicia korzeni. W okresie wzrostu, od wiosny do jesieni, można podlewać nieco obficiej, zimą wystarczy, by podłoże pozostało lekko wilgotne. Od kwietnia do września nawoź co dwa–cztery tygodnie rozcieńczonym nawozem do kaktusów.

Przesadzaj co dwa–trzy lata, wiosną, do doniczki większej zaledwie o około dwa centymetry. Ważne: pracuj w rękawicach i chroń pień, bo mleczny sok podrażnia skórę, a cała roślina jest trująca ze względu na glikozydy nasercowe; zachowaj ostrożność przy dzieciach i zwierzętach domowych. Rozmnażanie możliwe z nasion w temperaturze 25–30 °C lub, prościej, z sadzonek pędów bocznych.

Według artykułu zrzucanie liści zimą jest normalne: roślina odpoczywa i wiosną znów wypuszcza liście. Najczęstszymi szkodnikami są tarczniki i przędziorki; pomaga wyższa wilgotność powietrza i przecieranie zaatakowanych miejsc.

Źródło: Gartenjournal