Kaset yeniden moda: O zahmeti ve o bağlılığı bir kez daha

Son zamanlarda kasetlerin yeniden sessiz sedasız moda olduğunu duyunca, dolabın en dibinden eski kasetçalarımı ve kasetlerimi çıkardım. CD'ler yaygınlaşmadan önce müziği "kaydetmenin" tek aracı kasetti. Radyoda çalan şarkıları pusuya yatıp kaydettiğimiz günleri, kiralık CD'leri alıp kasete kopyaladığımız zamanları sanki dün gibi hatırlıyorum.

O zamanların keyiflerinden biri de kaset seçmekti. TDK, SONY, maxell, AXIA, That's— aynı normal pozisyon kasetlerin bile birçok kalite seviyesi vardı; sadece kutularına ve tasarımlarına bakarak saatler geçirebilirdim. Kayıt seviyesini göstergeye bakarak sınırına kadar zorlar, Dolby gürültü azaltmayı açardım. Böylece tek tek, yalnızca bana ait "en iyiler" kasetleri hazırlardım.

Şimdi geriye dönüp bakınca, o bağlılığı doğuranın tam da o zahmet olduğunu düşünüyorum. Bant kopup şarkı ortasında kesildiğindeki hayal kırıklığını da, A yüzü ile B yüzünün bitişini hesaplamanın derdini de, hepsini birlikte seviyordum. Hayalini kurduğum Nakamichi DRAGON'a sonunda hiç sahip olamadım ama TASCAM gibi markaların hâlâ kasetçalar üretmeye devam ettiğini öğrenince, eskiden kaydettiğim kasetleri dijitale aktarmak için bir bahanem olduğuna seviniyorum.

Kaynak: JATO online shopマガジン