Kasety magnetofonowe znów w modzie – ten trud i to przywiązanie jeszcze raz

Słysząc, że kasety po cichu wracają do łask, wyciągam z głębi szafy stary magnetofon i taśmy. Zanim płyty CD zdominowały rynek, kaseta była jedynym narzędziem do „nagrywania” muzyki. Polowanie na piosenki w radiu, żeby nagrać je z eteru, wypożyczanie płyt CD i przegrywanie ich na kasety – pamiętam to, jakby to było wczoraj.

Jedną z przyjemności tamtych czasów był wybór kaset. TDK, SONY, maxell, AXIA, That's – nawet wśród zwykłych kaset typu Normal było kilka klas jakości, a samo oglądanie pudełek i wzorów potrafiło zająć mnóstwo czasu. Poziom nagrania podciągało się na wskaźniku do samej granicy i włączało redukcję szumów Dolby. Tak, kaseta po kasecie, powstawały własne składanki „the best of”.

Patrząc wstecz, wydaje mi się, że to właśnie ten trud rodził przywiązanie. Złość, gdy taśma zrywała się w połowie utworu, łamanie głowy nad tym, gdzie skończyć stronę A, a zacząć B – wszystko to mi się podobało. Na wymarzonego Nakamichi DRAGON nigdy nie było mnie stać, ale cieszy mnie wiadomość, że TASCAM i inni wciąż produkują magnetofony kasetowe – to dobry pretekst, żeby zdigitalizować dawne nagrania.

Źródło: JATO online shopマガジン