Well Dweller: مترویدوانیای تک‌نفره‌ای که به جمع غافلگیری‌های سال راه یافته است

Well Dweller اصلاً در فهرست توجه من نبود و از آنچه می‌خوانم، ظاهراً تنها نبودم. در این مترویدوانیا کنترل Glimmer را به دست داریم؛ پرنده‌ی سیاه کوچکی که با خانواده‌اش در ته یک چاه زندگی می‌کند. وقتی ملکه‌ای بی‌رحم دستور می‌دهد همه‌ی پرندگان را بگیرند تا از پرهایشان برای خود لباسی بدوزد، Glimmer یک چوب‌کبریت غول‌پیکر را به‌عنوان سلاح برمی‌دارد و راهی می‌شود تا عزیزانش را در سرزمینی در آستانه‌ی ویرانی نجات دهد. همین پیش‌فرض کافی بود تا دلم را ببرد.

نقدی که خواندم، که روی PS5 Pro بازی شده بود، بیش از همه بر روانی کنترل‌ها و ریتم به‌دست‌آوردن توانایی‌ها تأکید دارد: فروکردن کبریت در دیوار، سُر خوردن، بالا رفتن یا پریدن میان دیوارها. افزون بر این، سفر سریع رایگان از اردوگاه‌ها باعث می‌شود بازگشت از مسیرهای رفته به‌جای خسته‌کننده بودن، اعتیادآور باشد.

ظاهراً باس‌ها بهترین بخش بازی‌اند؛ به‌ویژه نبردی که در مرحله‌ی دومش کنترل‌ها را برعکس می‌کند و با استادی تمام طراحی شده است. کارگردانی هنری الهام‌گرفته از قصه‌های مصور و موسیقی متن، مجموعه را کامل می‌کنند.

به‌عنوان ایرادها، به تنوع کم در مبارزه‌ی پایه و درجه‌ی سختی بسیار آسان اشاره شده است. با این حال، نمره‌ی 91/100 گرفته و یکی از بزرگ‌ترین غافلگیری‌های سال به شمار می‌رود. و چشمگیرترین نکته برای من: این بازی ساخته‌ی تنها یک نفر است، Kyle Thompson.

منبع: La Razón