Een Stanley blokschaaf nr. 220 opknappen: een holle zool lappen
Popular Woodworking is begonnen met een reeks over het opknappen van een oude Stanley blokschaaf nr. 220, en het eerste deel is een praktisch stuk over de stap die veel mensen overslaan: de zool vlak maken.
De auteur, Yoav Liberman, kreeg de schaaf een paar weken voor het schrijven cadeau. Een houten voorknop en een gegoten aluminium hendeldop wijzen op de jaren zestig of zeventig. Hij heeft een dieptestelling vooruit en achteruit, maar geen zijdelingse stelhendel, en de zool was sterk hol door jaren van gebruik zonder zorg. Hij geeft ook wat achtergrond: de nr. 220 heeft een bedhoek van 20 graden en geen verstelbare keelplaat, de nr. 9 1/2 heeft dezelfde hoek met een verstelbare keel en zijdelingse verstelling, en de nr. 60 1/2 heeft een bedhoek van 12 graden met dezelfde premiumkenmerken.
De methode is eenvoudig. Controleer de zool met een liniaal tegen een raam of ander indirect licht. Plaats daarna het mes, trek het volledig terug en draai de hendeldop aan op de normale werkspanning, want het lappen van een lege body laat het gietijzer doorbuigen en van vorm veranderen als de dop later wordt aangedraaid. Lap op een diamantsteen van korrel 120 met water, draai de schaaf vaak om en veeg de zool af om het krassenpatroon te zien. Daarna ga je naar de 220-kant en rond je af op de 360-kant van een dubbelzijdige steen.
Wat ik fijn vond, is het realistische doel. De punt, de hiel en de vlakken net voor en achter de keel moeten in hetzelfde vlak liggen, kleine laagtes elders doen er niet toe. Daarom stopte hij toen ongeveer 95 procent van de zool gelijkmatig gelapt was. Zonder diamantstenen, merkt hij op, kan natschuurpapier op een granieten plaat of op de vleugel van een tafelzaag het werk ook doen.
Deel 2, over het mes en de keel, komt nog, en daar houd ik de ogen naar open.
Bron: Popular Woodworking
De auteur, Yoav Liberman, kreeg de schaaf een paar weken voor het schrijven cadeau. Een houten voorknop en een gegoten aluminium hendeldop wijzen op de jaren zestig of zeventig. Hij heeft een dieptestelling vooruit en achteruit, maar geen zijdelingse stelhendel, en de zool was sterk hol door jaren van gebruik zonder zorg. Hij geeft ook wat achtergrond: de nr. 220 heeft een bedhoek van 20 graden en geen verstelbare keelplaat, de nr. 9 1/2 heeft dezelfde hoek met een verstelbare keel en zijdelingse verstelling, en de nr. 60 1/2 heeft een bedhoek van 12 graden met dezelfde premiumkenmerken.
De methode is eenvoudig. Controleer de zool met een liniaal tegen een raam of ander indirect licht. Plaats daarna het mes, trek het volledig terug en draai de hendeldop aan op de normale werkspanning, want het lappen van een lege body laat het gietijzer doorbuigen en van vorm veranderen als de dop later wordt aangedraaid. Lap op een diamantsteen van korrel 120 met water, draai de schaaf vaak om en veeg de zool af om het krassenpatroon te zien. Daarna ga je naar de 220-kant en rond je af op de 360-kant van een dubbelzijdige steen.
Wat ik fijn vond, is het realistische doel. De punt, de hiel en de vlakken net voor en achter de keel moeten in hetzelfde vlak liggen, kleine laagtes elders doen er niet toe. Daarom stopte hij toen ongeveer 95 procent van de zool gelijkmatig gelapt was. Zonder diamantstenen, merkt hij op, kan natschuurpapier op een granieten plaat of op de vleugel van een tafelzaag het werk ook doen.
Deel 2, over het mes en de keel, komt nog, en daar houd ik de ogen naar open.
Bron: Popular Woodworking
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren