احیای رنده بلوکی Stanley شماره ۲۲۰: صاف کردن کف محدب
Popular Woodworking سری‌ای را برای زنده کردن یک رنده بلوکی قدیمی Stanley شماره ۲۲۰ شروع کرده و بخش نخست آن مطلبی کاربردی درباره مرحله‌ای است که خیلی‌ها از آن می‌گذرند: صاف کردن کف.
نویسنده، یواو لیبرمن، چند هفته پیش از نوشتن این مطلب رنده را به‌عنوان هدیه گرفته بود. دستهٔ جلوی چوبی و درپوش اهرم از آلومینیوم ریخته‌گری تحت فشار نشان می‌دهد که مربوط به دهه ۱۹۶۰ یا ۱۹۷۰ است. عمق‌تنظیمی به جلو و عقب دارد اما اهرم تنظیم جانبی ندارد، و کف پس از سال‌ها استفاده بدون مراقبت به‌شدت محدب شده بود. او کمی زمینه هم می‌دهد: شماره ۲۲۰ زاویه بستر ۲۰ درجه دارد و صفحهٔ دهانهٔ قابل تنظیم ندارد، شماره ۹ ۱/۲ همان زاویه را با دهانهٔ قابل تنظیم و تنظیم جانبی دارد، و شماره ۶۰ ۱/۲ بستری ۱۲ درجه با همان امکانات ممتاز دارد.
روش ساده است. کف را با خط‌کش فلزی و رو به پنجره یا نور غیرمستقیم دیگری بررسی کنید. سپس تیغه را نصب کنید، لبه را کاملاً عقب ببرید و درپوش اهرم را تا کشش عادی کار سفت کنید، چون سنباده‌کاری بدنهٔ خالی باعث می‌شود چدن خم شود و وقتی درپوش بعداً سفت شود شکلش تغییر کند. روی سنگ الماس ۱۲۰ با آب سنباده بزنید، رنده را مکرر برگردانید و کف را پاک کنید تا الگوی خراش‌ها را ببینید. بعد به سمت ۲۲۰ بروید و روی سمت ۳۶۰ سنگ دو رو تمام کنید.
هدف واقع‌بینانه‌اش برایم جذاب بود. نوک، پاشنه و سطوح درست جلو و پشت دهانه باید در یک صفحه باشند و فرورفتگی‌های کوچک در جاهای دیگر مهم نیستند؛ به همین دلیل وقتی حدود ۹۵ درصد کف به‌طور یکنواخت سنباده شد متوقف شد. او یادآوری می‌کند که بدون سنگ‌های الماس، کاغذ سنباده ضدآب چسبانده‌شده روی صفحهٔ گرانیت یا بال اره میزی هم می‌تواند کار را انجام دهد.
بخش دوم دربارهٔ تیغه و دهانه هنوز منتشر نشده و منتظرش هستم.
منبع: Popular Woodworking
نویسنده، یواو لیبرمن، چند هفته پیش از نوشتن این مطلب رنده را به‌عنوان هدیه گرفته بود. دستهٔ جلوی چوبی و درپوش اهرم از آلومینیوم ریخته‌گری تحت فشار نشان می‌دهد که مربوط به دهه ۱۹۶۰ یا ۱۹۷۰ است. عمق‌تنظیمی به جلو و عقب دارد اما اهرم تنظیم جانبی ندارد، و کف پس از سال‌ها استفاده بدون مراقبت به‌شدت محدب شده بود. او کمی زمینه هم می‌دهد: شماره ۲۲۰ زاویه بستر ۲۰ درجه دارد و صفحهٔ دهانهٔ قابل تنظیم ندارد، شماره ۹ ۱/۲ همان زاویه را با دهانهٔ قابل تنظیم و تنظیم جانبی دارد، و شماره ۶۰ ۱/۲ بستری ۱۲ درجه با همان امکانات ممتاز دارد.
روش ساده است. کف را با خط‌کش فلزی و رو به پنجره یا نور غیرمستقیم دیگری بررسی کنید. سپس تیغه را نصب کنید، لبه را کاملاً عقب ببرید و درپوش اهرم را تا کشش عادی کار سفت کنید، چون سنباده‌کاری بدنهٔ خالی باعث می‌شود چدن خم شود و وقتی درپوش بعداً سفت شود شکلش تغییر کند. روی سنگ الماس ۱۲۰ با آب سنباده بزنید، رنده را مکرر برگردانید و کف را پاک کنید تا الگوی خراش‌ها را ببینید. بعد به سمت ۲۲۰ بروید و روی سمت ۳۶۰ سنگ دو رو تمام کنید.
هدف واقع‌بینانه‌اش برایم جذاب بود. نوک، پاشنه و سطوح درست جلو و پشت دهانه باید در یک صفحه باشند و فرورفتگی‌های کوچک در جاهای دیگر مهم نیستند؛ به همین دلیل وقتی حدود ۹۵ درصد کف به‌طور یکنواخت سنباده شد متوقف شد. او یادآوری می‌کند که بدون سنگ‌های الماس، کاغذ سنباده ضدآب چسبانده‌شده روی صفحهٔ گرانیت یا بال اره میزی هم می‌تواند کار را انجام دهد.
بخش دوم دربارهٔ تیغه و دهانه هنوز منتشر نشده و منتظرش هستم.
منبع: Popular Woodworking
دیدگاه‌ها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو