Een triode-versterker met lage terugkoppeling en nul uitgangsimpedantie
audioXpress heeft opnieuw een DIY-projectartikel gepubliceerd van Tim Mellow en Peter Farrow, oorspronkelijk verschenen in mei 2024, over een oud probleem bij het bouwen van buisversterkers. Deel 1 introduceert het concept van de versterker met nul uitgangsimpedantie (ZOI) en loopt het ontwerp van een versie met single-ended ingang door.
Het probleem is dit: triodeversterkers met lage terugkoppeling zijn sinds de jaren negentig populair vanwege het open klankbeeld, de natuurlijke toonkleur, de schone transiënten en de zachte oversturing. Maar terugkoppeling is ook wat de uitgangsimpedantie meestal verlaagt, zodat de wisselende impedantie van een echte luidspreker het geluid niet verandert. Luidsprekers zijn geen zuivere weerstand. Er is een grote impedantiepiek bij de fundamentele resonantie, de spoelinductie laat de impedantie met de frequentie stijgen, en drivers met verschillende nominale impedanties of steile splitsfilters zorgen voor nog meer onregelmatigheden.
Zonder terugkoppeling hangt het resultaat af van het uitgangscomponent. Halfgeleiders, pentodes en bundeltetrodes hebben een hoge uitgangsimpedantie en werken bijna als stroombron, waardoor de uitgangsspanning de luidsprekerimpedantie volgt, wat de bas dik en slecht gecontroleerd kan maken. Triodes doen het beter, met een uitgangsimpedantie van ongeveer een kwart tot de helft van de nominale belasting, maar nog steeds niet nul.
De auteurs vragen zich af of je het karakter van een versterker met lage terugkoppeling kunt behouden en tegelijk nul uitgangsimpedantie kunt krijgen. Ze presenteren twee ontwerpen: een met single-ended ingang, gebaseerd op een topologie uit de jaren vijftig, en een met gebalanceerde ingang, een nieuwe configuratie. Deel 2 behandelt de gebalanceerde versie, metingen en ontwerpberekeningen.
Ik vind het goed dat ze eerst het waarom uitleggen en pas daarna het schema geven. Het is een goed artikel als je een buisversterker bouwt of van plan bent te bouwen.
Bron: audioXpress
Het probleem is dit: triodeversterkers met lage terugkoppeling zijn sinds de jaren negentig populair vanwege het open klankbeeld, de natuurlijke toonkleur, de schone transiënten en de zachte oversturing. Maar terugkoppeling is ook wat de uitgangsimpedantie meestal verlaagt, zodat de wisselende impedantie van een echte luidspreker het geluid niet verandert. Luidsprekers zijn geen zuivere weerstand. Er is een grote impedantiepiek bij de fundamentele resonantie, de spoelinductie laat de impedantie met de frequentie stijgen, en drivers met verschillende nominale impedanties of steile splitsfilters zorgen voor nog meer onregelmatigheden.
Zonder terugkoppeling hangt het resultaat af van het uitgangscomponent. Halfgeleiders, pentodes en bundeltetrodes hebben een hoge uitgangsimpedantie en werken bijna als stroombron, waardoor de uitgangsspanning de luidsprekerimpedantie volgt, wat de bas dik en slecht gecontroleerd kan maken. Triodes doen het beter, met een uitgangsimpedantie van ongeveer een kwart tot de helft van de nominale belasting, maar nog steeds niet nul.
De auteurs vragen zich af of je het karakter van een versterker met lage terugkoppeling kunt behouden en tegelijk nul uitgangsimpedantie kunt krijgen. Ze presenteren twee ontwerpen: een met single-ended ingang, gebaseerd op een topologie uit de jaren vijftig, en een met gebalanceerde ingang, een nieuwe configuratie. Deel 2 behandelt de gebalanceerde versie, metingen en ontwerpberekeningen.
Ik vind het goed dat ze eerst het waarom uitleggen en pas daarna het schema geven. Het is een goed artikel als je een buisversterker bouwt of van plan bent te bouwen.
Bron: audioXpress
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren