Slimme sensoren: van gebouwen en steden tot industrie en gezondheid

Sensoren zijn niet langer de bijna onzichtbare onderdelen van een werkplaats of fabriek. Hardware Libre beschrijft verschillende projecten in Spanje en Europa waarin netwerken van verbonden apparaten, dataplatforms en kunstmatige intelligentie voor heel uiteenlopende taken worden gebruikt: storingen voorspellen, luchtvervuiling meten, vogels herkennen aan hun zang of de veiligheid van voertuigen verbeteren.

Het meest uitgebreide voorbeeld is Scamia in Madrid, een project van het gemeentelijke woningbedrijf EMVS dat tegen 2027 in vijftien gebouwen wordt toegepast, waarvan dertien sociale huurwoningen. Het budget is ongeveer 5,2 miljoen euro met Europese medefinanciering en draait om een digitale tweeling van elk gebouw. Van ongeveer tweehonderd sensoren per gebouw, verbonden via wifi en IoT, worden de temperatuur, relatieve luchtvochtigheid of CO2-niveaus gemeten. Zo worden afwijkingen opgespoord voordat de buren ze opmerken. De gegevens worden geanonimiseerd en gekoppeld aan huishoudens, niet aan personen.

De verantwoordelijken rekenen op 15 tot 20 procent minder onderhoudskosten voor installaties als warmtepompen of ketels en 5 tot 10 procent minder energieverbruik. Het artikel relativeert dat: die percentages komen neer op ongeveer 40 tot 100 euro per woning per jaar aan energie, en de echte waarde blijkt pas als je veel huishoudens optelt en dure storingen voorkomt.

In Cartagena wordt een ander netwerk voorbereid voor de noordelijke wijken, met een contract van 130.258 euro inclusief btw en zo'n vijftien apparaten die gassen als stikstofdioxide of ozon gaan meten.

Het is een goede herinnering dat dezelfde principes die we in een huishoudelijk project met een microcontroller en een temperatuursensor gebruiken, op een hele stad toepasbaar zijn. Het moeilijke, zoals de tekst aangeeft, is niet meten, maar miljoenen metingen omzetten in nuttige beslissingen.

Bron: Hardware Libre