حسگرهای هوشمند: از ساختمان و شهر تا صنعت و سلامت

حسگرها دیگر قطعات تقریباً نامرئی یک کارگاه یا کارخانه نیستند. Hardware Libre چند پروژه در اسپانیا و اروپا را مرور می‌کند که در آن‌ها شبکه‌های دستگاه‌های متصل، پلتفرم‌های داده و هوش مصنوعی برای کارهای بسیار متفاوتی به کار می‌روند: پیش‌بینی خرابی، پایش آلودگی، شناسایی پرندگان از روی آواز آن‌ها، یا افزایش ایمنی خودرو.

مفصل‌ترین نمونه Scamia در مادرید است؛ پروژه شرکت مسکن شهرداری یعنی EMVS که تا سال ۲۰۲۷ در پانزده ساختمان اجرا می‌شود که سیزده تای آن مسکن عمومی است. بودجه آن حدود ۵٫۲ میلیون یورو با همکاری مالی اروپا است و بر محور یک دوقلوی دیجیتال برای هر ساختمان می‌چرخد. داده‌های حدود دویست حسگر در هر ساختمان، که از طریق وای‌فای و IoT متصل‌اند، دما، رطوبت نسبی یا میزان CO2 را می‌سنجند و ناهنجاری‌ها را پیش از آن‌که همسایه‌ها متوجه شوند شناسایی می‌کنند. داده‌ها بی‌نام می‌شوند و به خانوارها مرتبط می‌شوند، نه به افراد.

مسئولان کاهش ۱۵ تا ۲۰ درصدی هزینه نگهداری تجهیزاتی مانند پمپ‌های حرارتی یا دیگ‌ها و کاهش ۵ تا ۱۰ درصدی مصرف انرژی را پیش‌بینی می‌کنند. مقاله واقع‌بینی هم اضافه می‌کند: این درصدها حدود ۴۰ تا ۱۰۰ یورو صرفه‌جویی انرژی در سال برای هر خانه‌اند و ارزش واقعی وقتی آشکار می‌شود که خانوارهای زیادی جمع شوند و خرابی‌های پرهزینه پیشگیری شوند.

در کارتاخنا شبکه دیگری برای محله‌های شمالی در حال آماده‌سازی است، با قراردادی به ارزش ۱۳۰٬۲۵۸ یورو با احتساب مالیات بر ارزش افزوده و حدود پانزده دستگاه که گازهایی مانند دی‌اکسید نیتروژن یا ازن را اندازه می‌گیرند.

متن یادآوری می‌کند که همان اصولی که در یک پروژه خانگی با میکروکنترلر و حسگر دما به کار می‌بریم، می‌تواند به کل یک شهر تعمیم یابد. دشواری کار، چنان‌که متن اشاره می‌کند، اندازه‌گیری نیست؛ بلکه تبدیل میلیون‌ها خوانش به تصمیم‌های مفید است.

منبع: Hardware Libre