Ik ben al een tijdje aan het knutselen met singleboardcomputers en microcontrollers, en één ding heb ik veel te laat door gehad: het zijn geen concurrenten — samen zijn ze beter. Een Arduino is ideaal voor schakelingen, sensoren en automatisering, terwijl een Raspberry Pi het zwaardere rekenwerk doet. Combineer ze en je kunt projecten maken die geen van beide alleen goed kan.
Mijn favoriete combinatie is een weerstation voor Home Assistant. De Arduino leest een BME280-sensor op een breadboard uit, de Raspberry Pi draait Home Assistant, en ik verbind de twee via MQTT. Het is goedkoop, betrouwbaar, en het dashboard toont live de temperatuur en luchtvochtigheid op mijn balkon.
Een ander project waar ik steeds weer op terugkom is een slim schaakbord: een Arduino Nano stuurt de leds en schakelaars onder het bord aan, terwijl de Pi de schaakengine Stockfish draait als AI-tegenstander. Het is een leuke mix van elektronica, 3D-printen en software.
Als je van retrogaming houdt, is een Raspberry Pi een geweldige emulatiebox, en een Arduino kan er een zelfgebouwde gamecontroller voor worden. Ik heb ook slimme mensen een RFID-deurslot zien bouwen waarbij de Pi de database met tags bijhoudt en de Arduino de lezer en het sluitmechanisme aanstuurt — een echt nuttig project voor thuis.
Als je net begint, denk er dan niet te lang over na: haal een tweedehands Arduino en een Pi in huis en maak één klein project helemaal af. Wat je leert stapelt zich snel op, en voor je het weet bedenk je je eigen bouwprojecten.
Bron: XDA Developers
Dit project, gepubliceerd op de Maker-blog van Robotistan, pakt een probleem aan dat iedereen herkent die van vergadering naar vergadering rent: in plaats van steeds het agendatabblad te controleren of te wachten op een melding op de telefoon, zie je de volgende vergadering op een echt scherm op je bureau.
Het project gebruikt een 5,0-inch ESP32 HMI TFT LCD-scherm. Op het scherm zitten al een ESP32-S3-microcontroller, wifi en de grafische aansturing, dus er hoeft geen aparte ESP32 met jumperdraden te worden aangesloten. Het systeem maakt verbinding met wifi, vraagt via de Google Calendar API de eerstvolgende afspraak op en toont de titel, het tijdstip en de omschrijving op het 800x480-scherm. De actuele tijd komt van een NTP-server. Als je een nieuwe vergadering aan de agenda toevoegt, hoef je de ESP32 niet aan te raken: het apparaat controleert de agenda met vaste tussenpozen en werkt het scherm zelf bij.
Het scherm is capacitief aanraakgevoelig, maar in deze versie wordt de aanraakfunctie niet gebruikt; het paneel dient alleen om informatie te tonen. Het project gaat verder dan elektronica en software: het werkt op een 1S lithium-polymeerbatterij van 3,7 V en 1800 mAh, en een 3D-geprinte wandbehuizing biedt plaats aan zowel het scherm als de batterij. Zo kan het paneel aan de muur hangen zonder vast aan een USB-kabel te zitten. Tijdens de ontwikkeling is ook een ESP32-ontwikkelbord met 30 pinnen gebruikt, maar voor de eindversie is dat niet nodig.
Wat ik er mooi aan vind, is dat je met weinig onderdelen een echt nuttig dagelijks hulpmiddel bouwt. Hetzelfde idee is ook aan te passen om het rooster van een school of werkplaats te tonen. De onderdelenlijst is kort, dus ook beginners kunnen er zonder veel gedoe mee aan de slag.
Bron: Robotistan Maker
Als vervolg op zijn experimenten met de RTL-SDR V4-stick publiceert framboise314 een uitgebreid artikel over het decoderen van APRS op een Raspberry Pi 4. Het idee is het kleine bordje om te toveren tot een ontvangststation voor radioamateurs, dat luistert naar de Europese VHF-frequentie van 144,800 MHz.
Het artikel legt eerst uit wat APRS (Automatic Packet Reporting System) is. Het werd eind jaren tachtig bedacht en is packet radio: zeer korte audiostootjes in 1200-baud AFSK, verpakt in AX.25-frames. Ze worden gebruikt voor positievolging, telemetrie (weerstations, de batterijstatus van een afgelegen repeater) en korte berichten. Het netwerk werkt zonder internet dankzij digipeaters, en iGates verbinden het met het web. De auteur vergelijkt het ook met Meshtastic, waarvan het grote verschil ligt in regelgeving en frequenties.
Praktisch loopt de opzet via GQRX, zorgvuldig ingesteld, en daarna via Dire Wolf, een puur softwarematige TNC die de frames decodeert. De tutorial beschrijft de installatie, het routeren van audio via UDP en een heel reële valkuil: GQRX stuurt standaard via IPv6, dus de stroom moet naar IPv4 worden gedwongen, anders ontvangt Dire Wolf niets. Tot slot gaat het over een hardwareprobleem, de thermische throttling van de processor onder de belasting van de signaalverwerking, dat je moet aanpakken als je een betrouwbaar station wilt dat continu draait.
Wat ik prettig vond, is de toon van iemand die in de jaren negentig aan packet radio deed en de techniek nu herontdekt met hardware van een paar tientjes. Een goed startpunt voor wie Raspberry Pi en radio wil combineren.
Bron: Framboise 314
Als het over LLM's gaat, denkt iedereen meteen aan chatbots, maar Needle kiest een andere weg. Het is een klein AI-model van nauwelijks 14 MB, ontwikkeld door Cactus Compute, met één taak: een verzoek in natuurlijke taal omzetten in een aanroep van een Python-functie. Het is er niet voor om een gesprek te voeren, maar om apps, apparaten en automatiseringen aan te sturen.
Wat mij intrigeerde, is dat het lokaal draait op een Raspberry Pi 5 met alleen de CPU, zonder cloud en zonder aparte AI-hardware. In plaats van accendi_led() te schrijven, zeg je gewoon „Zet LED 1 aan“ en het model kiest de juiste functie. Het werkt ook met Italiaanse opdrachten, en op de projectsite staan online demo's (domotica, robotstofzuiger, smartwatch, AR-bril) die je kunt uitproberen.
De tutorial van RaspberryItaly bouwt een kleine lokale assistent die notities in een bestand opslaat, de temperatuur van de Raspberry Pi uitleest, een LED aan- en uitzet en opdrachten in het Italiaans begrijpt. Je hebt een Raspberry Pi nodig (bij voorkeur een 5), een actuele Raspberry Pi OS, Python 3, een LED met een weerstand van 220 of 330 ohm en een paar jumperkabels. De installatie verloopt via een virtuele omgeving en het pakket cactus-needle; internet is alleen nodig voor de eerste download.
Een tip van de auteur om te onthouden: geef liever één opdracht tegelijk. Een zin als „zet het keukenlicht uit en laat het rolgordijn zakken“ wordt misschien niet goed begrepen, terwijl de twee opdrachten apart wel werken.
Als projectidee vind ik het erg concreet: gecombineerd met lokale spraakherkenning kun je er een robot of een kleine automatisering mee aansturen, zonder afhankelijk te zijn van een netwerkdienst.
Bron: RaspberryItaly
Embarcados introduceert de XIAOML Kit van Seeed Studio, ontworpen om de praktische labs uit het boek «Machine Learning Systems» van professor Vijay Janapa Reddi van Harvard te begeleiden. De labs zijn ontwikkeld samen met professor Marcelo Rovai van de UNIFEI in Itajubá, binnen de tinyML4D-groep.
De kit bevat een XIAO ESP32-S3 Sense met een OV3660-camera, een digitale microfoon en een SD-kaartlezer, plus een uitbreidingsbord met een 6-assige IMU en een OLED-display van 0,42 inch. Zo worden de drie soorten data die in het boek aan bod komen gedekt: beeld, geluid en beweging. Ook zitten er een 2,4 GHz FPC-antenne, twee koellichamen en een microSD-kaart van 32 GB met adapter bij.
De SoC is de ESP32-S3R8, een dual-core Xtensa LX7 op 240 MHz, met 512 KB SRAM, 8 MB PSRAM en 8 MB flash. De IMU is een LSM6DS3TR-C, en het OLED-scherm gebruikt een SSD1315-controller, die de bibliotheken behandelen als een SSD1306 van 72 x 40 pixels. Het samengestelde geheel meet 21 x 17,8 x 30 mm en weegt 10,6 g. Een praktisch detail dat de auteur aanstipt: de IMU en het OLED delen dezelfde I2C-bus op de adressen 0x6A en 0x3C, dus wie een andere I2C-sensor wil aansluiten, moet die twee vermijden. Het IMU-bord heeft bovendien een JST-aansluiting voor een lithiumbatterij van 3,7 V, handig voor draagbare projecten.
Wat me het meest aansprak, is de combinatie van een naslagwerk met goedkope, compacte hardware: je kunt van theorie overstappen naar inferentie op een echte microcontroller. Het OLED-scherm past natuurlijk maar twee of drie leesbare regels, maar dat is genoeg om de herkende klasse of een percentage betrouwbaarheid te tonen.
Bron: Embarcados
Arduino neemt voorbestellingen aan voor de Ventuno Q, die al in maart was aangekondigd. Volgens een bericht van Make kost het bord 298,99 euro, en voorbestelde apparaten zouden over ongeveer vier weken worden verzonden. Het richt zich vooral op edge-AI en robotica.
Het concept van de "dubbele hersenen" vind ik spannend. Aan de Linux-kant zit een Qualcomm Dragonwing IQ8 (QCS8275) met acht Kryo-kernen en een Hexagon-NPU van tot 40 TOPS. Voor alles wat tijdkritisch is, zorgt een STM32H5F5 met Cortex-M33. Die draait Zephyr RTOS met de Arduino-core en regelt motoren, PWM en GPIO's. Beide kanten communiceren via een RPC-brug. Een robot kan zo camerabeelden lokaal analyseren en tegelijk de motoraansturing verzorgen, zonder meerdere borden te combineren.
De uitrusting is voor Arduino-begrippen ruim: 16 GB LPDDR5, 64 GB eMMC, een M.2-slot voor NVMe-SSD's, drie MIPI-CSI-cameraaansluitingen, 2,5-gigabit-ethernet, Wi-Fi 6 en Bluetooth 5.3. Verder zijn er I2C, SPI, UART, meerdere CAN-FD-interfaces, een Qwiic-aansluiting, vier RGB-LED's en een 8×13 LED-matrix.
Bij de software is Ubuntu gepland, Debian volgt later. Volgens Arduino zijn Docker en apt beschikbaar. In de Arduino App Lab kun je sketches, Python-scripts en geconteneriseerde AI-modellen koppelen. Vooraf geïnstalleerd zijn onder meer Qwen, Gemma, Whisper, YOLOX en MediaPipe, en eigen GGUF-modellen draaien via llama.cpp.
De prijs ligt ver boven het gebruikelijke Arduino-niveau, dus het bord is eerder iets voor grotere projecten dan voor beginners. Vooral het idee van lokale spraakbesturing en automatisering zonder cloudafhankelijkheid spreekt me aan.
Bron: heise online (Make)
Tijdens hete zomers neemt het aantal alleenwonende ouderen toe die met een hitteberoerte naar het ziekenhuis worden gebracht, omdat ze niet hebben gemerkt dat de temperatuur in huis opliep. «THSense», een persoonlijk project dat op Zenn is gepubliceerd, is bedoeld voor mensen die voor familie in een andere plaats zorgen. Het houdt de temperatuur en luchtvochtigheid in de kamer in de gaten en stuurt een e-mail zodra de temperatuur een gevaarlijk niveau bereikt.
De functies zijn eenvoudig. Elke minuut meet het de temperatuur en luchtvochtigheid, boven de 35 °C wordt een e-mail verstuurd, en in de browser zijn de actuele waarden en de geschiedenis als grafiek te zien. Volgens de auteur is de grafiek er om vroeg signalen op te merken, zoals een temperatuur die blijft stijgen.
De opzet is interessant. Het uitlezen van de sensor (DHT20) doet een Arduino op de Grove Beginner Kit, en niet de Raspberry Pi, omdat dat sneller reageert en nauwkeurigere waarden oplevert. Elke 60 seconden stuurt de Arduino een tekenreeks via USB-serieel naar de Raspberry Pi. Daar ontvangt een Python-programma die met pyserial, zet het terug in getallen en regelt het de temperatuurcontrole, het versturen van de e-mail en het opslaan in de database. De database is een MariaDB op een virtuele machine in Azure, en de webpagina is gebouwd met Flask en Chart.js. De e-mails gaan via de SMTP-server van Gmail met smtplib, en de accountgegevens worden uit een .env-bestand gelezen in plaats van in de code te staan.
De taakverdeling is duidelijk, wat het project een nuttig voorbeeld maakt voor kleine IoT-ontwerpen. Meten op de Arduino en beoordelen en melden op de Raspberry Pi is een verdeling die ik ook bij vergelijkbare knutselprojecten kan gebruiken. De auteur zegt dat de broncode op GitHub staat.
Bron: Zenn
Raspberry Pi heeft eindelijk de verkoop van zijn Smart Display Module gestart. De module werd al in januari aangekondigd, en sinds deze week kun je hem bij erkende verkopers kopen voor 30 dollar. De Compute Module 5 wordt apart verkocht, dus het is een kale adapter en geen volledige computer.
Het is een adapterkaart voor de Compute Module 5 die past in schermen en projectoren die de Smart Display Module (SDM)-specificatie van Intel volgen. Stroom, video, audio, data en besturing lopen allemaal via de interne connector. Er hangen dus geen extra kabels, voedingen of beugels aan de achterkant van een scherm. De module is ontwikkeld samen met Sharp Display Solutions Europe en ondersteunt 4K-videoweergave.
Op de kaart zit ook een M.2-sleuf voor snelle opslag of een AI-versneller zoals een Hailo-module. De kaart is ventilatorloos en stil en bedoeld voor digitale signage die 24 uur per dag moet draaien: informatieschermen op luchthavens, routebegeleiding, schermen in winkels en bedrijven, of immersieve tentoonstellingen in combinatie met een SDM-projector.
Een van de eerste testers, een klein signagebedrijf genaamd Media Looper, draaide hem drie maanden op een Sharp-scherm. De oprichter zei dat hij alles doet wat hun opstelling met een Raspberry Pi 5 doet, zonder kabel, voeding of beugel die een klant per ongeluk zou kunnen losrukken, en dat ze hem voortaan standaard zullen gebruiken voor elk scherm met een SDM-sleuf.
Ik vind dit soort aankondigingen leuk, omdat ze laten zien hoe ver het platform is gekomen van hobbyborden naar strakke embedded hardware. Voor wie een schermproject bouwt, is een module van 30 dollar die verdwijnt in het scherm een nette optie. Controleer wel of je scherm echt een SDM-sleuf heeft.
Bron: Raspberry Pi News
De HDA Link-interface, ook Azalia genoemd, komt meestal alleen voor in pc-chipsets. De auteur van een artikel op Habr wilde nagaan of de RP2040-microcontroller op de Raspberry Pi Pico als host voor die interface kan dienen. Het voordeel is duidelijk: meerkanaals HDA-audiocodecs bieden veel meer kanalen dan I²S.
Het project draait om een RP2040 met PIO-blokken en een Realtek ALC889-codec op de print, een print die overbleef van een eerdere mislukte poging met een STM32F103 en een Spartan-3. Het BCLK-signaal moet stabiel op 24 MHz liggen, dus het kan niet softwarematig worden gegenereerd. De interface gebruikt vier lijnen: BCLK, SYNC, SDO en SDI, en een frame van 1000 bits geeft 48 kHz; bij 96 en 192 kHz neemt het aantal samples per frame toe.
De implementatie gebruikt vier PIO-state machines: SDO-uitvoer, SYNC-uitvoer, SDI-invoer met BCLK-generatie en een state machine die de codec een adres toekent. De data gaat via DMA, terwijl de tweede kern van de RP2040 samples en commando's inpakt en de antwoorden van de codec uitleest. Het demoproject genereert sinusgolven op vijf stereo-DAC's, met de derde harmonische rond −123 dB.
De codec werkte bij een bemonsteringsfrequentie van 192 kHz. De RP2040 overklokken naar 32 MHz (256 kHz) lukte ook, maar de codec werd flink warm. De print trekt 150 tot 270 mA bij 3,3 V. Er zijn ook beperkingen: de ingebouwde filters werken als een eerste-orde hoogdoorlaatfilter met een afsnijfrequentie van ongeveer 4 Hz, en de HDA-invoerbandbreedte laat niet tegelijk drie stereokanalen van 24/192 toe.
De auteur vond bovendien een synchronisatiefout in de RP2040 wanneer DMA, USB en XIP-bemonstering tegelijk draaien; de oorzaak werd door specialisten van Raspberry Pi vastgesteld. Voor complexe verwerking adviseert hij de RP2350, die DSP-instructies heeft. Ik vind het goed dat het project zowel de resultaten als de zwakke punten eerlijk laat zien.
Bron: Habr
Sensoren zijn niet langer de bijna onzichtbare onderdelen van een werkplaats of fabriek. Hardware Libre beschrijft verschillende projecten in Spanje en Europa waarin netwerken van verbonden apparaten, dataplatforms en kunstmatige intelligentie voor heel uiteenlopende taken worden gebruikt: storingen voorspellen, luchtvervuiling meten, vogels herkennen aan hun zang of de veiligheid van voertuigen verbeteren.
Het meest uitgebreide voorbeeld is Scamia in Madrid, een project van het gemeentelijke woningbedrijf EMVS dat tegen 2027 in vijftien gebouwen wordt toegepast, waarvan dertien sociale huurwoningen. Het budget is ongeveer 5,2 miljoen euro met Europese medefinanciering en draait om een digitale tweeling van elk gebouw. Van ongeveer tweehonderd sensoren per gebouw, verbonden via wifi en IoT, worden de temperatuur, relatieve luchtvochtigheid of CO2-niveaus gemeten. Zo worden afwijkingen opgespoord voordat de buren ze opmerken. De gegevens worden geanonimiseerd en gekoppeld aan huishoudens, niet aan personen.
De verantwoordelijken rekenen op 15 tot 20 procent minder onderhoudskosten voor installaties als warmtepompen of ketels en 5 tot 10 procent minder energieverbruik. Het artikel relativeert dat: die percentages komen neer op ongeveer 40 tot 100 euro per woning per jaar aan energie, en de echte waarde blijkt pas als je veel huishoudens optelt en dure storingen voorkomt.
In Cartagena wordt een ander netwerk voorbereid voor de noordelijke wijken, met een contract van 130.258 euro inclusief btw en zo'n vijftien apparaten die gassen als stikstofdioxide of ozon gaan meten.
Het is een goede herinnering dat dezelfde principes die we in een huishoudelijk project met een microcontroller en een temperatuursensor gebruiken, op een hele stad toepasbaar zijn. Het moeilijke, zoals de tekst aangeeft, is niet meten, maar miljoenen metingen omzetten in nuttige beslissingen.
Bron: Hardware Libre
Pavel Loktev heeft op Habr een review geschreven na een week met het wandpaneel Elecrow CrowPanel op basis van ESP32-P4, en onderzocht waarvoor zo'n apparaat eigenlijk nodig is. Zijn eerlijke conclusies spraken me aan, dus ik geef de belangrijkste punten door.
Het apparaat heeft een scherm van 10,1 inch met 1024×600, 32 MB PSRAM, 16 MB flash, een capacitieve touchsensor, audio, een SD-sleuf en GPIO's. De firmware is gesloten, dus het is eerder een kant-en-klaar product dan een ontwikkelplatform. Het paneel werkt als client: je installeert een add-on op de Home Assistant-server en voert vervolgens op het paneel zelf het serveradres, de gebruikersnaam en het wachtwoord in. Daarna toont het een gewoon HA-dashboard, zonder dat je een eigen interface hoeft te ontwerpen.
De auteur geeft metingen. Een koude start tot een werkend dashboard duurt ongeveer 20 seconden. Van het indrukken van een knop tot de statuswijziging duurt het 0,7 tot 0,8 seconden, en het wisselen van een tabblad tot het blok klaar is, 1,1 tot 1,3 seconden. Het commando gaat bijna meteen weg, maar de visuele bevestiging op het scherm komt merkbaar later. Schuifregelaars werken goed, en hij heeft ook camera's en mediaweergave getest.
Over de alternatieven is hij net zo eerlijk. Een tablet is sneller en veelzijdiger, maar heeft een houder, stroom en een kioskmodus nodig. ESPHome met LVGL is goedkoper, maar de interface moet je zelf bouwen en onderhouden. Kant-en-klare panelen zoals de Sonoff NSPanel lossen behuizing en voeding op, maar vragen vaak om firmware van derden. CrowPanel is het gulden midden: één dashboard voor telefoon, pc en muur.
Als nadelen noemt hij lagere prestaties, een resolutie die te klein is voor drukke dashboards en de gesloten firmware. Er zit geen ingebouwde accu in. Zijn conclusie: het vervangt geen tablet, maar wel de bedieningsafstandsbediening bij de ingang, in de keuken of in de garage. Ik vond zijn omschrijving van een schakelaar met een groot scherm erg treffend.
Bron: Habr
