اوپینل: چرا این چاقوی جیبی فرانسوی به یک کالت جهانی تبدیل شد

اگر چاقویی وجود داشته باشد که هم بوش‌کرفترها و هم کسانی که با سگشان قدم می‌زنند آن را می‌شناسند، احتمالاً اوپینل است. نشریهٔ OUTDOOR داستان این کلاسیک ساووا را تعریف می‌کند و برخی از اعدادی که در آن آمده مرا شگفت‌زده کرد.

در سال ۱۸۹۰ ژوزف اوپینل چاقوی جیبی‌اش را در آهنگری خانوادگی‌اش در آلپ فرانسه ساخت و این شرکت تا امروز کسب‌وکاری خانوادگی است. در سال ۱۸۹۷ او دوازده اندازه ارائه می‌کرد، از N°01 تا N°12. در سال ۱۹۸۹ اوپینل حتی وارد فرهنگ لغت لاروس شد. بنا بر مقاله، در جهان هر هفت ثانیه یکی از آن فروخته می‌شود.

در آغاز این چاقو فقط چهار بخش داشت: تیغه، حلقهٔ ثابت، پرچ و دسته. در سال ۱۹۵۵ مارسل اوپینل سیستم Virobloc را اختراع کرد که در آن حلقهٔ چرخان، تیغهٔ بازشده را قفل می‌کند. بعدها نوعی آمد که حتی در حالت بسته هم تیغه را قفل می‌کند و حمل آن در کوله‌پشتی را ایمن‌تر می‌سازد.

امروز روزانه حدود ۱۵ هزار چاقو ساخته می‌شود، در حالی که در سال ۱۹۸۷ این عدد ۶۵۰ بود. تیغه دو مرحله عملیات حرارتی، یعنی سخت‌کاری و بازپخت، را طی می‌کند و سنبادهٔ نهایی با دست انجام می‌شود. ۹۵ درصد چوب دسته‌ها از جنگلداری فرانسه تأمین می‌شود، معمولاً از راش، و برای دسته‌های رنگی از ممرز. نشریه همچنین مدل جدید N°08 Horizon را برای ماجراهای بیرونی معرفی می‌کند.

از اینکه ابزاری این‌قدر ساده پس از بیش از ۱۳۰ سال تقریباً هیچ‌یک از جذابیتش را از دست نداده، خوشم می‌آید.

منبع: OUTDOOR Magazin