Noże outdoorowe a §42a WaffG: co wolno zabrać na szlak

Dobry nóż należy do podstawowego wyposażenia prawie każdego bushcraftera, ale w Niemczech kwestie prawne są trudniejsze, niż wielu sądzi. Magazyn OUTDOOR streścił najważniejsze zasady §42a ustawy o broni (WaffG) dotyczące wędrówek i biwakowania.

Zabronione jest noszenie w miejscach publicznych noży jednoręcznych, których ostrze da się otworzyć i zablokować jedną ręką, oraz noży stałych z ostrzem dłuższym niż 12 centymetrów. Stały nóż outdoorowy do 12 cm jest więc zasadniczo dozwolony. Duże maczety, noże bowie czy „noże Rambo” zwykle są dłuższe. Jeśli nóż jest wyraźnie zaprojektowany do walki, może być uznany za broń kłutą i sieczną niezależnie od długości.

„Noszenie” oznacza mieć nóż w zasięgu ręki poza własnym domem lub ogrodzoną posesją prywatną, czy to na pasku, czy w plecaku. Zwykły transport to co innego: jeśli nóż znajduje się w zamkniętym pojemniku i nie jest od razu dostępny, zwykle nie uznaje się tego za noszenie. Zewnętrzna kieszeń nie wystarczy; potrzebny jest zamknięty bagaż z bezpiecznym zamknięciem.

Prawo dopuszcza też noszenie przy „uzasadnionym interesie”, na przykład zawodowym, tradycyjnym, sportowym lub innym powszechnie uznanym celu. Ponieważ pojęcie to nie jest dokładnie zdefiniowane, wiele spraw pozostaje w szarej strefie. Rada magazynu: oddzielić dojazd na miejsce użycia od samego użycia i starannie zaplanować transport.

Uważam, że takie wskazówki są ważne, bo pozwalają uniknąć niepotrzebnych kłopotów. Kto wybiera się do lasu z nożem, powinien znać przepisy przed wyjściem.

Źródło: OUTDOOR Magazin