Outdoormessen en §42a WaffG: wat je op tocht mag meenemen

Een goed mes hoort bij bijna elke bushcrafter tot de basisuitrusting, maar in Duitsland is het juridische vraagstuk lastiger dan veel mensen denken. OUTDOOR Magazin heeft de belangrijkste regels van §42a van de Wapenwet (WaffG) voor wandelen en kamperen samengevat.

In het openbaar dragen is verboden voor eenhandsmessen waarvan het lemmet met één hand kan worden geopend en vergrendeld, en voor vaste messen met een lemmet langer dan 12 centimeter. Een vast outdoormes tot 12 cm is dus in principe toegestaan. Grote machetes, bowiemessen of "Rambo-messen" zijn meestal langer. Als een mes uitdrukkelijk voor gevechtsdoeleinden is ontworpen, kan het ongeacht de lengte als steek- en snijwapen gelden.

"Dragen" betekent dat je het mes binnen handbereik hebt buiten je eigen woning of een omheind privéterrein, of het nu aan je riem zit of in je rugzak. Louter vervoer is iets anders: ligt het mes in een gesloten verpakking en is het niet direct bereikbaar, dan geldt dat meestal niet als dragen. Een buitenvak is niet genoeg; het moet een gesloten bagagestuk met een veilige sluiting zijn.

De wet staat het dragen ook toe bij een "gerechtvaardigd belang", bijvoorbeeld voor werk, traditie, sport of een ander algemeen erkend doel. Omdat die term niet nauwkeurig is omschreven, blijft veel een grijs gebied. Het advies van het blad: scheid de reis naar de plek van gebruik van het gebruik zelf en plan het vervoer zorgvuldig.

Dit soort waarschuwingen vind ik belangrijk, omdat ze onnodige problemen voorkomen. Wie met een mes het bos in gaat, moet de regels kennen voordat hij vertrekt.

Bron: OUTDOOR Magazin