چاقوهای بیرونی و ماده ۴۲a قانون سلاح (WaffG): چه چیزی را می‌توان در سفر همراه داشت
یک چاقوی خوب بخشی از تجهیزات پایه تقریباً هر بوش‌کرفتر است، اما در آلمان جنبهٔ حقوقی آن پیچیده‌تر از آن است که بسیاری فکر می‌کنند. نشریهٔ OUTDOOR مهم‌ترین قواعد ماده ۴۲a قانون سلاح (WaffG) را برای پیاده‌روی و کمپینگ خلاصه کرده است.
حمل در اماکن عمومی برای چاقوهای تک‌دستی که تیغه‌شان با یک دست باز و قفل می‌شود و همچنین چاقوهای تیغ‌ثابت با تیغهٔ بلندتر از ۱۲ سانتی‌متر ممنوع است. بنابراین یک چاقوی بیرونی تیغ‌ثابت تا ۱۲ سانتی‌متر در اصل مجاز است. ساطورهای بزرگ، چاقوهای بووی یا «چاقوهای رامبو» معمولاً بلندترند. اگر چاقویی صراحتاً برای نبرد طراحی شده باشد، بدون توجه به طول آن می‌تواند سلاح نیش‌زن و برنده شمرده شود.
«حمل» یعنی داشتن چاقو در دسترس بیرون از خانهٔ خود یا ملک محصور شخصی، چه روی کمربند باشد و چه در کولهٔ پشتی. حمل صرف به‌معنای انتقال چیز دیگری است: اگر چاقو در ظرفی بسته باشد و فوراً در دسترس نباشد، معمولاً حمل محسوب نمی‌شود. جیب بیرونی کافی نیست؛ باید بار بسته با قفل مطمئن باشد.
قانون همچنین حمل را در صورت «منافع مشروع»، مانند کار، سنت، ورزش یا هدف دیگری که عموماً پذیرفته شده، مجاز می‌داند. از آنجا که این مفهوم دقیقاً تعریف نشده، بخش زیادی از آن در منطقه‌ای خاکستری باقی می‌ماند. توصیهٔ نشریه: مسیر رفتن به محل استفاده را از خود استفاده جدا کنید و حمل‌ونقل را با دقت برنامه‌ریزی کنید.
به نظر من چنین یادآوری‌هایی مهم‌اند، چون از دردسرهای غیرضروری جلوگیری می‌کنند. کسی که با چاقو به جنگل می‌رود باید پیش از حرکت قوانین را بداند.
منبع: OUTDOOR Magazin
حمل در اماکن عمومی برای چاقوهای تک‌دستی که تیغه‌شان با یک دست باز و قفل می‌شود و همچنین چاقوهای تیغ‌ثابت با تیغهٔ بلندتر از ۱۲ سانتی‌متر ممنوع است. بنابراین یک چاقوی بیرونی تیغ‌ثابت تا ۱۲ سانتی‌متر در اصل مجاز است. ساطورهای بزرگ، چاقوهای بووی یا «چاقوهای رامبو» معمولاً بلندترند. اگر چاقویی صراحتاً برای نبرد طراحی شده باشد، بدون توجه به طول آن می‌تواند سلاح نیش‌زن و برنده شمرده شود.
«حمل» یعنی داشتن چاقو در دسترس بیرون از خانهٔ خود یا ملک محصور شخصی، چه روی کمربند باشد و چه در کولهٔ پشتی. حمل صرف به‌معنای انتقال چیز دیگری است: اگر چاقو در ظرفی بسته باشد و فوراً در دسترس نباشد، معمولاً حمل محسوب نمی‌شود. جیب بیرونی کافی نیست؛ باید بار بسته با قفل مطمئن باشد.
قانون همچنین حمل را در صورت «منافع مشروع»، مانند کار، سنت، ورزش یا هدف دیگری که عموماً پذیرفته شده، مجاز می‌داند. از آنجا که این مفهوم دقیقاً تعریف نشده، بخش زیادی از آن در منطقه‌ای خاکستری باقی می‌ماند. توصیهٔ نشریه: مسیر رفتن به محل استفاده را از خود استفاده جدا کنید و حمل‌ونقل را با دقت برنامه‌ریزی کنید.
به نظر من چنین یادآوری‌هایی مهم‌اند، چون از دردسرهای غیرضروری جلوگیری می‌کنند. کسی که با چاقو به جنگل می‌رود باید پیش از حرکت قوانین را بداند.
منبع: OUTDOOR Magazin
دیدگاه‌ها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو