Een magiesysteem ontwerpen: negen vragen die elke fantasywereld zou moeten beantwoorden
Magie in fantasy is snel verteld, maar lastig goed te maken. In een Duitstalige bijdrage over worldbuilding beschrijft auteur Joshua Martel hoe hij het magiesysteem van zijn wereld Ananthara heeft opgebouwd, en ik vond de vragenlijst achter dat verhaal bijzonder nuttig. Het uitgangspunt is dat magie niet alleen spectaculaire krachten moet opleveren. Ze moet cultuur, religie en geschiedenis vormgeven.
Allereerst is er de bron. Waar komt de kracht vandaan: geloof, bloed, kennis, emoties, de ziel? Het antwoord bepaalt politiek, conflict en identiteit. In zijn systeem, Thal'Ithara, is het de ziel, dus de magie groeit uit herinneringen en emoties. Daarna is er een herkenbaar patroon nodig, zoals elementen, woorden of rituelen, zodat lezers de regels kunnen volgen.
Vooral het stuk over grenzen, taboes en kosten sprak me aan. Iemand die alleen naar plekken kan teleporteren die hij al kent, of die alleen mogelijke toekomsten ziet die hij zelf moet duiden, wordt vanzelf een interessanter personage. Meesterschap hoeft niet samen te gaan met ruwe kracht; het kan ook terughoudendheid betekenen.
Dan is er de vraag hoe culturen met magie omgaan. In de ene regio wordt ze onderdrukt vanwege een historisch trauma, in een andere wordt ze begrepen als onderdeel van een natuurlijke cyclus, en in een derde wordt ze bestudeerd en gebruikt om te genezen. Daarbij komen een eigen zintuiglijke beeldtaal, een toets op misbruik door schurken, staten of markten, en een blik op de Onaangeroerden, wier magie nooit ontwaakt.
De slottoets is eenvoudig en raak: wat zou er veranderen als er geen magie was? Als het antwoord 'bijna niets' is, dan is ze waarschijnlijk alleen decoratie. Ik gebruik deze vraag graag als toetssteen voor mijn eigen projecten.
Bron: World of Ananthara
Allereerst is er de bron. Waar komt de kracht vandaan: geloof, bloed, kennis, emoties, de ziel? Het antwoord bepaalt politiek, conflict en identiteit. In zijn systeem, Thal'Ithara, is het de ziel, dus de magie groeit uit herinneringen en emoties. Daarna is er een herkenbaar patroon nodig, zoals elementen, woorden of rituelen, zodat lezers de regels kunnen volgen.
Vooral het stuk over grenzen, taboes en kosten sprak me aan. Iemand die alleen naar plekken kan teleporteren die hij al kent, of die alleen mogelijke toekomsten ziet die hij zelf moet duiden, wordt vanzelf een interessanter personage. Meesterschap hoeft niet samen te gaan met ruwe kracht; het kan ook terughoudendheid betekenen.
Dan is er de vraag hoe culturen met magie omgaan. In de ene regio wordt ze onderdrukt vanwege een historisch trauma, in een andere wordt ze begrepen als onderdeel van een natuurlijke cyclus, en in een derde wordt ze bestudeerd en gebruikt om te genezen. Daarbij komen een eigen zintuiglijke beeldtaal, een toets op misbruik door schurken, staten of markten, en een blik op de Onaangeroerden, wier magie nooit ontwaakt.
De slottoets is eenvoudig en raak: wat zou er veranderen als er geen magie was? Als het antwoord 'bijna niets' is, dan is ze waarschijnlijk alleen decoratie. Ik gebruik deze vraag graag als toetssteen voor mijn eigen projecten.
Bron: World of Ananthara
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren