Een shirt en een blikje op 3.000 meter diepte in de Atlantische Oceaan

Een recent bericht over de expeditie van het onderzoeksschip van het Schmidt Ocean Institute heeft me aan het denken gezet. Op 13 juni vond het team op ongeveer 3.000 meter diepte in de Atlantische Oceaan een shirt, ongeveer 1.700 km van de Braziliaanse kust.

Het doel van de reis was het bestuderen van breukzones langs de Mid-Atlantische Rug, een van de meest afgelegen omgevingen op aarde. De wetenschappers hoopten een onontgonnen omgeving aan te treffen, maar kwamen in plaats daarvan menselijk afval tegen. Het afval werd opgehaald met een ROV, een op afstand bestuurd voertuig, en de expeditie gebruikte ook een AUV, een autonoom onderwatervoertuig.

Onderzoeker Ronaldo Christofoletti van de Unifesp, die aan boord was, vertelde dat ze „een shirt en een drankblikje” vonden op een plek die misschien een van de laatste onaangeroerde delen van de planeet is. Voor mij vat die zin alles samen.

Ik zie de diepzee graag als het laatste echt wilde gebied. Weten dat de sporen van onze aanwezigheid zelfs zo ver van elke kust al zijn doorgedrongen, is een ongemakkelijke herinnering. Tegelijk ben ik blij dat er expedities zijn die daar kunnen komen en ons dat met beelden laten zien, in plaats van het bij vermoedens te laten.

Bron: CNN Brasil