یک پیراهن و یک قوطی در عمق ۳۰۰۰ متری اقیانوس اطلس

خبر تازه‌ای از سفر اکتشافی کشتی پژوهشی موسسه اقیانوس شمیت مرا به فکر فرو برد. در ۱۳ ژوئن، تیم پژوهشی در عمق حدود ۳۰۰۰ متری اقیانوس اطلس، حدود ۱۷۰۰ کیلومتر دورتر از سواحل برزیل، یک پیراهن پیدا کرد.

هدف این سفر بررسی منطقه‌های گسلی در امتداد پشته میان‌اقیانوسی اطلس بود، یکی از دورافتاده‌ترین محیط‌های سیاره. دانشمندان امید داشتند محیطی کشف‌نشده ببینند، اما به جای آن با زباله‌های انسانی روبه‌رو شدند. زباله‌ها با یک ROV، یعنی وسیله‌ای با کنترل از راه دور، جمع‌آوری شد و این سفر از یک AUV، یعنی وسیله زیرآبی خودمختار، هم استفاده کرد.

پژوهشگر «رونالدو کریستوفولتی» از دانشگاه فدرال سائوپائلو (Unifesp) که روی کشتی بود، گفت که «یک پیراهن و یک قوطی نوشیدنی» پیدا کرده‌اند، در جایی که شاید یکی از آخرین بخش‌های دست‌نخورده سیاره باشد. برای من همین یک جمله همه چیز را خلاصه می‌کند.

من معمولاً به بستر دریاهای ژرف به‌عنوان آخرین سرزمین واقعاً وحشی فکر می‌کنم. دانستن این‌که ردپای حضور ما تا آن‌قدر دور از هر ساحلی هم رسیده، یادآوری ناخوشایندی است. در عین حال خوشحالم که سفرهایی هستند که می‌توانند به آن‌جا برسند و این را با تصویر نشان دهند، به جای این‌که موضوع در حد گمانه‌زنی بماند.

منبع: CNN Brasil