مارک گرشوتا بیست سال پس از مرگ: بیماری پشت دشواری‌های صحنه

امروز بیست سال از درگذشت مارک گرشوتا می‌گذرد و Interia Muzyka داستان او را دوباره مرور کرده است. می‌خواهم آن متن را خلاصه کنم، چون هنرمند را از جنبه‌ای کمتر شناخته‌شده نشان می‌دهد.

گرشوتا در ۹ اکتبر ۲۰۰۶ در کراکوف و در ۶۰ سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. او را در «خیابان شایستگان» گورستان راکوویتسکی به خاک سپردند. موسیقی‌اش شعر را با ترانه، جاز، راک و سازهای کلاسیک ترکیب می‌کرد. از معروف‌ترین ترانه‌هایش می‌توان به «Dni, których nie znamy»، «Niepewność»، «Będziesz moją panią» و «Wiosna, ach to ty» اشاره کرد.

برای تحصیل معماری از زاموشچ به کراکوف رفت. در سال ۱۹۶۶ همراه با یان کانتی پاوروشکیویچ کاباره دانشجویان معماری به نام «آنوا» را بنیان گذاشت که بعدها گروه او شد. نخستین آلبوم آن‌ها در سال ۱۹۷۰ با نام «Marek Grechuta & Anawa» شامل «Nie dokazuj»، «Niepewność» و «Będziesz moją panią» بود. او با گروه WIEM («W Innej Epoce Muzycznej») در آلبوم‌های «Droga za widnokres» و «Magia obłoków» به جاز پرداخت.

بیشترین توجه به بیماری او معطوف شده است. گرشوتا از اختلال دوقطبی رنج می‌برد و دوره‌های دشوار بر کار و اجراهایش اثر می‌گذاشت. گاهی کنسرت‌ها را قطع یا لغو می‌کرد و متن ترانه‌ها را فراموش می‌کرد. برخی الکل را مقصر می‌دانستند، اما نزدیکانش این را رد می‌کردند. در کتاب مارتا شتوکفیش با نام «Chwile, których nie znamy»، مگدا اومر توصیف می‌کند که کار کردن با او در دوره‌های بد چقدر سخت بود و تنها کسی که اضطراب‌هایش را تحمل می‌کرد، همسرش دانوتا بود که در سال ۱۹۷۰ با او ازدواج کرد. کورا فشار تورها و حساسیت او نسبت به انتقاد را به یاد می‌آورد.

در سال ۲۰۰۶، اندکی پیش از مرگش، جایزه بزرگ دستاورد عمر را در جشنواره اوپله دریافت کرد. برای من این داستان نحوه گوش دادن به ترانه‌هایش را تغییر می‌دهد: زیر آرامش او، چیزهای بسیار بیشتری بود.

منبع: Interia Muzyka