Modüler sentezleyiciyle maceram: Eurorack'ten kendi sesime

Bir süredir kendi seslerimi oluşturmaya kendimi kaptırdım ve modüler sentezleyicilerin nasıl yeniden gözde olduğunu anlatan harika bir makaleye denk geldim. 70'lerde fazla karmaşık görünen şey bugün ev stüdyolarının kalbi hâline gelmiş. Bunu da Doepfer'in yaygınlaştırdığı Eurorack standardına borçlu. Başka kimsenin sahip olmadığı bir enstrüman kurmak için bir kasa, bir güç kaynağı ve birkaç modül yeterli.

Bu işte en çok fiziksel yanını seviyorum. Hazır ayarlara tıklamak yerine osilatörü filtreye 3,5 mm jak kablosuyla bağlıyorum. Sonra CV voltajıyla Gate sinyalinin sesi nasıl canlandırdığını duyuyorum. Hans Zimmer ya da Junkie XL gibi yapımcılar bile sıradan eklentilerle taklit edilemeyen sinematik sesler için koca modül duvarları kullanıyor.

Ben mütevazı başladım: VCO, VCF filtresi, VCA amfisi, EG zarfı ve modülasyon için yavaş bir LFO. Bas, lead ve organik gürültüler üretmek için bu kadarı yeterli. Granüler sentezli dijital modülleri ancak ondan sonra aldım. Analogun sıcaklığıyla dijitalin hassasiyeti birleşince gerçekten eşsiz dokular ortaya çıkıyor.

Beni en çok olasılıksal sekansörler ve Caterina Barbieri tarzı üretken müzik içine çekti: sistem kendi kendine çalıyor, ben sadece yönlendiriyorum. İyi ve ücretsiz bir ilk adım VCV Rack. İlk parayı harcamadan önce orada patch'ler üzerinde pratik yapabilirsiniz. Başlangıç birkaç bin zlotiye mal oluyor ama her yeni modül yeni bir hikâye.

Kaynak: Skaldowie.pl