Frank Kunert'in minyatür sahneleri: Bir ayrıntı her zaman biraz yanlıştır

Alman fotoğrafçı Frank Kunert 1990'lardan beri mimari minyatür sahneler kurup fotoğraflıyor. designboom çalışmasını anlatan güzel bir portre yayımladı ve bana bir oyuncak ev ölçeğindeki bir sahnenin koca bir hikâyeyi taşıyabileceğini hatırlattı.

Sahneleri kabaca 1:12 ile 1:43 arasındaki ölçeklerde ve çoğunlukla hafif köpük plakadan elle yapılıyor. Kunert ışığı ayarlayıp fotoğraflamadan önce her birine zemin, pencere, mobilya, boyalı yüzeyler ve kiremit çatılar ekleniyor. Numara şu: sıradan binalarda tam olarak bir tasarım kararı biraz yanlış duruyor. Bir stadyumu saran koşu pistinde bir şerit yeraltı merdivenine düşüyor; bir otoyol üst geçidinin altına sıkışmış dar bir daire var; bir otelde misafirler odalarına dış duvara sabitlenmiş merdivenlerle çıkıyor.

Kunert fotoğrafçılık eğitimi aldı ve stüdyo minyatürlerine geçmeden önce manzaralarla başladı. İlk sahnelerinde kil figürler vardı; mimari daha gerçekçi hale geldikçe bunları kaldırdı ve bunun yerine, örneğin, birinin az önce orada olduğunu düşündüren terk edilmiş bir bardak bıraktı. Sahneleri, izleyicinin kendi düşüncelerini yansıtabileceği dekor gibi görüyor ve ölçek sayesinde gerçek boyutlu bir binanın uyması gereken kuralları esnetebiliyor.

Süreci yavaş ilerliyor. Fikirler defterde aylarca, hatta yıllarca bekleyebiliyor ve bazen nihai kompozisyon belli olmadan inşaata başlıyor. Eskitilmiş yüzeylere özellikle önem veriyor, çünkü tuhaflık fark edilmeden önce sahneyi inandırıcı kılıyorlar. Mizahın altında çoğu zaman insanların umutları, başarısızlıkları ve geçici çözümleri hakkında karanlık bir his var. Anılan başlıklar arasında «Underpass», «Balconia» ve «A Room with a View» var. Web sitesi frank-kunert.de.

Kaynak: designboom