Angelus dodaje tachometr do swojego chronografu z monopuszerem w stylu vintage
Angelus właśnie zaprezentował Chronographe Tachymètre, trio kompaktowych zegarków z monopuszerem, będące kontynuacją zeszłorocznego Chronographe Télémètre. Ta sama koperta, ten sam manufakturowy kaliber z ręcznym naciągiem, ale skalę telemetru zastąpiono tachometrem mierzącym prędkość. Na papierze to niewielka zmiana, jednak tak naturalnie pasuje do chronografu, że widać, dlaczego ją wprowadzono.
Marka sięga Le Locle z 1891 roku i była znana z zegarków repetierowych, alarmów i chronografów. Dzisiejsza kolekcja La Fabrique wychodzi od zegarków z lat 30.–50. XX wieku i odtwarza je z nowoczesnych materiałów. Koperta ma 37 mm średnicy i 9,25 mm grubości, z wygiętym obrzeżem i uszami, które opadają i skręcają się po bokach, co daje charakterystyczny vintage'owy profil. Pojedynczy przycisk znajduje się w ryflowanej koronie na godzinie 3 i obsługuje start, stop i zerowanie.
W środku pracuje ręcznie nakręcany kaliber A5000, produkowany przez siostrzaną firmę La Joux-Perret. Jego korzenie sięgają kalibru THA z końca lat 80., późniejszego Cartier 045MC, użytego w Tortue Monopoussoir z 1999 roku. Ma koło kolumnowe i poziome sprzęgło, wykonuje 21 600 drgań na godzinę i zapewnia 42 godziny rezerwy chodu. Wykończenie obejmuje pasy genewskie, szlif okrężny i polerowane śrubki.
Tarcze są trzy: złota, z detalami, które marka nazywa brytyjską zielenią wyścigową, oraz dwie stalowe wersje, jedna w koralowym różu z szarością stalową, druga w perłowej szarości z naftowoniebieskimi podliczbami. Skala tachometru zaczyna się od 500 km/h przy podstawie 1000. Edycja złota ma 15 sztuk nakładu, stalowe 30 i 50, a ceny to odpowiednio 34 600 i 18 500 CHF.
Podoba mi się, że marka nie kopiuje starej linii zegarków jeden do jednego, lecz traktuje swoje archiwum jako twórczą podstawę. Czy monopuszer w tej cenie jest dla ciebie, to inna sprawa, ale jako studium tego, jak ożywić vintage'owy design prawdziwym mechanizmem, jest interesujący.
Źródło: Monochrome Watches
Marka sięga Le Locle z 1891 roku i była znana z zegarków repetierowych, alarmów i chronografów. Dzisiejsza kolekcja La Fabrique wychodzi od zegarków z lat 30.–50. XX wieku i odtwarza je z nowoczesnych materiałów. Koperta ma 37 mm średnicy i 9,25 mm grubości, z wygiętym obrzeżem i uszami, które opadają i skręcają się po bokach, co daje charakterystyczny vintage'owy profil. Pojedynczy przycisk znajduje się w ryflowanej koronie na godzinie 3 i obsługuje start, stop i zerowanie.
W środku pracuje ręcznie nakręcany kaliber A5000, produkowany przez siostrzaną firmę La Joux-Perret. Jego korzenie sięgają kalibru THA z końca lat 80., późniejszego Cartier 045MC, użytego w Tortue Monopoussoir z 1999 roku. Ma koło kolumnowe i poziome sprzęgło, wykonuje 21 600 drgań na godzinę i zapewnia 42 godziny rezerwy chodu. Wykończenie obejmuje pasy genewskie, szlif okrężny i polerowane śrubki.
Tarcze są trzy: złota, z detalami, które marka nazywa brytyjską zielenią wyścigową, oraz dwie stalowe wersje, jedna w koralowym różu z szarością stalową, druga w perłowej szarości z naftowoniebieskimi podliczbami. Skala tachometru zaczyna się od 500 km/h przy podstawie 1000. Edycja złota ma 15 sztuk nakładu, stalowe 30 i 50, a ceny to odpowiednio 34 600 i 18 500 CHF.
Podoba mi się, że marka nie kopiuje starej linii zegarków jeden do jednego, lecz traktuje swoje archiwum jako twórczą podstawę. Czy monopuszer w tej cenie jest dla ciebie, to inna sprawa, ale jako studium tego, jak ożywić vintage'owy design prawdziwym mechanizmem, jest interesujący.
Źródło: Monochrome Watches
Komentarze 0
Dodaj pierwszy komentarz, w dowolnym języku.
Zaloguj się, aby komentować