Angelus voegt een tachymeter toe aan zijn monopusher-chronograaf in vintage-stijl
Angelus heeft zojuist de Chronographe Tachymètre gelanceerd, een trio compacte monopusher-horloges als opvolger van de Chronographe Télémètre van vorig jaar. Dezelfde kast, hetzelfde handopwindkaliber, maar de telemeterschaal is vervangen door een tachymeter die snelheid meet. Op papier is het een kleine verandering, maar het past zo natuurlijk bij een chronograaf dat je snapt waarom ze het hebben gedaan.
Het merk gaat terug tot Le Locle in 1891 en stond bekend om repeteerhorloges, wekkers en chronografen. De huidige collectie La Fabrique neemt horloges uit de jaren dertig tot vijftig als uitgangspunt en bouwt ze opnieuw op met moderne materialen. De kast is 37 mm breed en 9,25 mm dik, met een gebogen kastband en lugs die naar beneden zakken en aan de zijkant draaien, wat zorgt voor dat onmiskenbare vintage profiel. De enkele drukker zit in de geribbelde kroon op drie uur en bedient starten, stoppen en terugzetten.
Binnenin zit de handopgewonden A5000, gemaakt door zusterbedrijf La Joux-Perret. De wortels liggen in het THA-uurwerk van eind jaren tachtig, later bekend als de Cartier 045MC die in de Tortue Monopoussoir van 1999 werd gebruikt. Het heeft een kolomwiel en horizontale koppeling, tikt 21.600 halve slagen per uur en heeft 42 uur gangreserve, afgewerkt met Genève-strepen, cirkelvormige graveringen en gepolijste schroeven.
Er zijn drie wijzerplaten: een gouden met details die het merk Brits racegroen noemt, en twee stalen versies, één in koraalroze met staalgrijs en één in parelgrijs met petroleumblauwe subwijzerplaten. De tachymeterschaal begint bij 500 km/u op een basis van 1.000. De gouden editie is beperkt tot 15 stuks, de stalen tot respectievelijk 30 en 50, voor CHF 34.600 en CHF 18.500.
Wat ik hier mooi vind, is dat het merk geen oude horlogelijn één op één kopieert, maar zijn archief als creatieve basis gebruikt. Of een monopusher voor deze prijs iets voor jou is, is een andere vraag, maar als studie in hoe je vintage design met een echt uurwerk laat herleven, is het interessant.
Bron: Monochrome Watches
Het merk gaat terug tot Le Locle in 1891 en stond bekend om repeteerhorloges, wekkers en chronografen. De huidige collectie La Fabrique neemt horloges uit de jaren dertig tot vijftig als uitgangspunt en bouwt ze opnieuw op met moderne materialen. De kast is 37 mm breed en 9,25 mm dik, met een gebogen kastband en lugs die naar beneden zakken en aan de zijkant draaien, wat zorgt voor dat onmiskenbare vintage profiel. De enkele drukker zit in de geribbelde kroon op drie uur en bedient starten, stoppen en terugzetten.
Binnenin zit de handopgewonden A5000, gemaakt door zusterbedrijf La Joux-Perret. De wortels liggen in het THA-uurwerk van eind jaren tachtig, later bekend als de Cartier 045MC die in de Tortue Monopoussoir van 1999 werd gebruikt. Het heeft een kolomwiel en horizontale koppeling, tikt 21.600 halve slagen per uur en heeft 42 uur gangreserve, afgewerkt met Genève-strepen, cirkelvormige graveringen en gepolijste schroeven.
Er zijn drie wijzerplaten: een gouden met details die het merk Brits racegroen noemt, en twee stalen versies, één in koraalroze met staalgrijs en één in parelgrijs met petroleumblauwe subwijzerplaten. De tachymeterschaal begint bij 500 km/u op een basis van 1.000. De gouden editie is beperkt tot 15 stuks, de stalen tot respectievelijk 30 en 50, voor CHF 34.600 en CHF 18.500.
Wat ik hier mooi vind, is dat het merk geen oude horlogelijn één op één kopieert, maar zijn archief als creatieve basis gebruikt. Of een monopusher voor deze prijs iets voor jou is, is een andere vraag, maar als studie in hoe je vintage design met een echt uurwerk laat herleven, is het interessant.
Bron: Monochrome Watches
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren