Zastanawiałem się, dlaczego deski surfingowe produkowane na Bali coraz bardziej przyciągają uwagę surferów z całego świata, aż przeczytałem artykuł o branży surfboardów na Bali w 2026 roku, który na to odpowiedział. Okazuje się, że Bali to nie tylko cel turystyczny — wyspa stała się dziś centrum produkcji wysokiej jakości desek na zamówienie, które konkurują z produktami importowanymi z Australii i Stanów Zjednoczonych.
Co ciekawe, trend przesuwa się w stronę desek mid-length i performance shortboard, kształtowanych specjalnie pod zróżnicowane fale Bali. Atutem lokalnych rzemieślników jest dbałość o szczegóły ręcznej roboty (hand-shaped) połączona z najnowszymi technologiami materiałowymi, dzięki czemu deski są lekkie, ale wytrzymałe.
Kluczem jest materiał laminatu: żywica epoksydowa zaczyna zastępować żywicę poliestrową, bo jest bardziej przyjazna dla środowiska i ma lepszy stosunek wytrzymałości do masy. Przejrzysta, nieżółknąca lokalna żywica chroni deskę przed tropikalnym słońcem, a przy tym jest odporna na wodę morską.
Mnie osobiście ta lektura zachwyciła: współpraca rękodzielniczych umiejętności i krajowych innowacji materiałowych pokazuje, że można tworzyć produkty światowej klasy. Tym bardziej mam ochotę kiedyś samemu spróbować shapingu własnej deski.
Źródło: C'ketz
Po lecie prawie bez tropikalnego falowania wschodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych w końcu ożyło. Pod koniec września żaden huragan jeszcze nie otrzymał nazwy, Atlantyk był bardzo spokojny, a surferzy z Rhode Island mówili, że przez całe lato prawie nie mieli co surfować. Miło czytać, że cierpliwość w końcu się opłaciła.
Powodem jest nor'easter, potężny układ niskiego ciśnienia, który tworzy się wzdłuż północnoamerykańskiego wybrzeża z wiatrami północno-wschodnimi. Takie układy są typowe dla późnej jesieni i zimy, więc zobaczenie jednego o tej skali już we wrześniu jest rzadkością. Przyniósł silny wiatr, ulewne deszcze, podtopienia wybrzeża i erozję plaż, od Karolin po Nową Anglię.
Surfer z Karoliny Północnej Quentin Turko podążał za układem z Nowego Jorku, zanim wrócił do swoich zwykłych spotów. Opisuje solidne beach breaki, szmaragdowe tuby i bardzo grube sekcje, z jednymi z największych i najpotężniejszych fal, jakie widział na wschodnim wybrzeżu od dziesięciu lat.
Warunki nie były jednak łatwe. Wiatr wywołał silne prądy boczne, łachy piaskowe pochłaniały ogromne ilości energii, a utrzymanie się w dobrej pozycji wymagało wysiłku. Okna były krótkie: kilka godzin wystarczało, by zmienić spot, zanim wiatr lub przypływ zamknęły drzwi.
Patrząc w przyszłość, sztormy tropikalne, zwykle główne źródło fal na wschodnim wybrzeżu, w tym roku praktycznie zniknęły. Wraz z jesienią niże ze średnich szerokości i zimne fronty mogą przejąć pałeczkę, a El Niño może pomóc, bez gwarancji.
Źródło: Surf Session
Skoro prognozy dotyczące Super El Niño ciągle napływają, można je przyjąć z przymrużeniem oka: ta zima może być jedną z najlepszych na północnym Pacyfiku od lat, a Boardroom Surfboard Show w Del Mar zamienia to w wyzwanie dla shaperów. W ten weekend, 10 i 11 października, konkurs Best in Show Board Build-Off ma temat idealnie pasujący do sezonu: Super El Niño Big Wave Gun.
Zasady są bardzo otwarte. Udział jest bezpłatny, może wziąć w nim udział każdy twórca desek na świecie, a zwycięzca otrzymuje 5000 dolarów w gotówce. Zadanie jest proste: zbudować armatę do wielkich fal, a to, co to znaczy, zależy od uczestnika. Można celować w Blacks, Todos, Rincon, Jaws, Nazaré, Swamis albo Ocean Beach, a jurorzy chcą zobaczyć pomysły projektowe, które popchną surfing na wielkich falach do przodu.
Najbardziej podoba mi się sposób oceniania. Punkty łączą głosy doświadczonych twórców desek, publiczności i wystawców, a deski są oceniane pod względem funkcjonalności, kreatywnego i przyszłościowego designu oraz jakości wykonania. Funkcja jest najważniejsza, ale rzemiosło jest sprawdzane od nosa do ogona: kształt, laminowanie, grafika, szlifowanie i wykończenie. To nie konkurs sztuki, choć dobra grafika nie zaszkodzi.
Nagrody też wspierają mniejszych twórców. Pierwsze miejsce to gotówka plus bezpłatne stoisko 10 na 10 stóp na targach w 2027 roku, o łącznej wartości około 6000 dolarów. Drugie miejsce dostaje bezpłatne stoisko wartości 1000 dolarów. Zgłoszenia trzeba było dostarczyć w piątek 9 października, razem ze stojakiem i krótkim opisem deski oraz procesu jej budowy, a zwycięzcę ogłoszono w niedzielę o godzinie 15.
Osobiście chciałbym zobaczyć, jak różni shaperzy zinterpretują armatę w zimie takiej jak ta. Kto by nie wygrał, to świetna okazja, by przyjrzeć się temu, co powinno znaleźć się w desce do prawdziwych wielkich fal.
Źródło: SURFER
Natrafiłem na informację, która bezpośrednio dotyczy surferów z Kalifornii: przez Pacyfik przechodzi duża fala Kelvina. Warto podkreślić, że nie jest to fala do surfowania, lecz ogromne przemieszczenie ciepłej wody, napędzane osłabieniem pasatów związanym z El Niño.
Gdy dotrze do amerykańskiego wybrzeża, może tymczasowo podnieść poziom morza. Naukowcy mówią zwykle o około 15 centymetrach, a lokalnie wartości mogą być wyższe. Samo podniesienie nie tworzy fali.
Zagrożenie pojawia się, gdy nakłada się ono na przypływy syzygijne, sztormy i zimowe fale. Kilka dodatkowych dziesiątek centymetrów może wystarczyć, by nasilić erozję, a zjawisko może też przekształcić łachy piaskowe, zmieniając sposób działania raf, point breaków i beach breaków.
Kalifornia jest szczególnie narażona. W ostatnich miesiącach Malibu, Dana Point, Carlsbad i San Clemente doznały już silnej erozji i szkód spowodowanych falowaniem. Punktem odniesienia pozostaje El Niño z lat 1997–1998, który trwale odcisnął piętno na linii brzegowej.
Artykuł przypomina, że nikt nie może zagwarantować, iż zima 2026–2027 powtórzy ten scenariusz. Ale El Niño, wysoki poziom morza i ta fala Kelvina nakładają się w tym roku, a mnie interesuje, że stawka wykracza poza wielkość fal: chodzi o to, jak mogą się zmienić same spoty.
Źródło: Surf Session
Bardzo miło widzieć, że surfing stał się dyscypliną sportową na XVI Provinicjonalnych Igrzyskach w Sumatrze Zachodniej (Porprov), a lokalizacja jest idealna: Obszar Turystyczny Katiet, wieś Bosua, dzielnica Sipora Selatan, powiat Kepulauan Mentawai.
Zawody są zaplanowane na dni od 7 do 10 października. W poniedziałek (5 października) stwierdzono, że przygotowania terenu i niezbędnego wyposażenia są w około 90 procentach. Nadzorca z organizacji KONI Sumbar, Iswendi, osobiście udał się na miejsce, aby upewnić się, że wszystko jest gotowe przed rozpoczęciem zawodów. Przewodniczący organizacji PSOI, Wawan, również zapewnił, że wszystko jest przygotowane do rozpoczęcia zawodów, czekając na przybycie sportowców z różnych powiatów i miast w Sumatrze Zachodniej.
W zawodach biorą udział sześć regionów: powiat Kepulauan Mentawai, Pesisir Selatan, Agam, miasto Pariaman, oraz miasto Padang. Rywalizują oni w wodach Katiet, które są znane jako jeden z głównych obszarów turystycznych na wyspach Mentawai.
Uważam, że to świetna wiadomość dla lokalnych surferów. Fale Mentawai od dawna są znane głównie zagranicznym turystom, podczas gdy w regionie jest również wielu utalentowanych sportowców. Takie wydarzenia dają im możliwość zaprezentowania się w swoim własnym środowisku.
Okazuje się, że gospodarze od razu zaprezentowali się bardzo dobrze: w drugi dzień zawodów, reprezentacja Mentawai zdobyła trzy złote, jeden srebrny i jeden brązowy medal w konkurencjach shortboard mężczyzn, shortboard kobiet i aerial mężczyzn. Pełne wyniki można znaleźć tutaj:
https://nestsfmmedia.com/cabor-surfing-porprov-xvi-sumbar-mentawai-ta…
Źródło: Posmetro Padang.
Trzecia edycja Twin Fin Invitational dobiegła końca w Zarautz w Kraju Basków i uderza mnie, jak bardzo różni się od zwykłych zawodów. Lokalna legenda Ander Mendiguren wygrał kategorię męską, a Zoe Jaeckin, młoda surferka z pobliskiego Hossegor, żeńską. Każdy zwycięzca otrzymał czek na 3000 euro i gwarantowane miejsce w przyszłorocznej edycji.
Najważniejszy jest format. Nie ma punktacji za heaty, nie ma pierwszeństwa i nie ma przeszkadzania. Surferów prosi się, by sobie ufali, dawali z siebie wszystko i szanowali się nawzajem, a w wodzie liczą się styl, kreatywność i flow. To wciąż zawody, z heatami, lycrami i nagrodami pieniężnymi, ale chodzi o to, by odczuwać je jako coś znacznie więcej, a deski twin fin w centrum wydarzenia w dużym stopniu tworzą jego klimat.
Zawodowy surfer Alex Gray, który od ponad 20 lat jeździ w trasie, powiedział, że nigdy wcześniej nie był na zawodach, na których tak dobrze by się nim opiekowano. Podobno wolne dni były równie zabawne, co dni startów. Tom, Pat i Leann Curren zagrali kameralny koncert w Shelter Barze po pierwszym dniu zawodów, a gdy fala okazała się za duża dla Zarautz, grupa rozproszyła się na wypady do Hossegor, Mundaki i bliższych spotów.
Dzień w Mundace brzmi wyjątkowo. Nie była to legendarna doskonałość z 9 września 2006 roku, bo wiał boczny wiatr, morze było szorstkie, a fala miała około dwóch metrów, ale Tom Curren, Clay Marzo, Kepa Acero i Ander Mendiguren byli w line-upie, a wielu poczuło, że uczestniczyli w niezapomnianym dniu.
Lubię wydarzenia, które przywracają uwagę temu, jak deska czuje się pod stopami. SURFER zapowiada cztery odcinki na YouTube podsumowujące tydzień i będę na nie czekać.
Źródło: SURFER
Banco do Brasil São Sebastião Pro 2026, trzeci przystanek Challenger Series, zakończył się w sobotę 3 października na plaży Maresias w São Sebastião (SP). Stan São Paulo po raz pierwszy gościł etap CS. Od 26 września do 3 października rywalizowało 80 mężczyzn i 48 kobiet.
Dzień finałowy miał najlepsze warunki tygodnia: fale o wysokości około 1,5 metra, dobry kształt i wiatr z lądu. Ryan Kainalo, 20-latek, był jedynym Brazylijczykiem w fazie finałowej i wygrał tytuł w swoim pierwszym finale CS, pokonując Alistera Reginato 14,50 do 5,83. W półfinale wykonał aerial z pełnym obrotem, za który dostał 8,50 pkt, najwyższą męską notę dnia.
W kobiecym finale 17-letnia Australijka Charli Hately pokonała Portugalkę Francisca Veselko 14,33 do 10,67. Hately przegrywała przez pierwsze 20 minut półfinału z Anat Lelior, ale odwróciła wynik na finiszu. Veselko zdobyła 7 800 pkt i awansowała na drugie miejsce w rankingu, za Sierrą Kerr.
Dzięki 10 000 pkt za zwycięstwo Kainalo objął prowadzenie w Challenger Series. Pierwsza dziesiątka mężczyzn i pierwsza szóstka kobiet zdobywają miejsce w Championship Tour 2027, więc każdy przystanek bardzo się liczy.
Miło było zobaczyć tak młodego Brazylijczyka, który na oczach rodzimej publiczności coraz lepiej surfuje, na zawodach pokazujących też, jak CS rośnie w tym kraju.
Źródło: Waves
Wydarzenie pop-up marki desek surfingowych ALBUM trwa od soboty 3 października do poniedziałku 12 października na 2. piętrze południowego budynku Lalaport TOKYO-BAY w Funabashi (prefektura Chiba), w sklepie "NICE WEATHER / California General Store Funabashi". Shaperem jest Matt Parker, mieszkający i pracujący w San Clemente w południowej Kalifornii.
Do mnie najbardziej przemawia to, że Matt naprawdę surfuje w Japonii i przygotował specjalne deski zaprojektowane z myślą o japońskich falach. Pięć z nich sam ukształtował i zlaminował, a prezentowane są jako bardzo artystyczne egzemplarze.
W sklepie znajdziemy wybrane nowe modele oraz osobiste deski, na których jeździli riderzy. Podczas wydarzenia przyjmowane są indywidualne zamówienia na wszystkie modele, a także sprzedawana jest koszulka "ALBUM×CGS", dostępna wyłącznie w sklepie CGS Funabashi i w sklepie internetowym. 3 i 4 października będzie można się napić czegoś za darmo.
Matt ma wykształcenie z zakresu sztuk pięknych i grafiki, a w 2001 roku zaczął produkować deski w garażu w południowej Kalifornii. Piankę i żywicę traktuje jak białe płótno i tworzy projekty wykraczające poza konwencjonalne pomysły, łącząc krzywizny, kontury, kolory i materiały.
ALBUM traktuje swoje deski jako niepowtarzalne dzieła sztuki, łączące osiągi z designem. Zobaczenie na żywo deski wykonanej przez samego shapera to rzadkość, więc jeśli mieszkasz w pobliżu, zdecydowanie warto wpaść.
13 grudnia 2025 roku w Nazaré w Portugalii Michelle Des Bouillons przejechała falę, którą jej zespół szacuje na 24,99 metra, czyli około 82 stóp. Pomiar pochodzi z niezależnego raportu technicznego zleconego przez samą surferkę. Holował ją na skuterze wodnym jej partner, brazylijski surfer Ian Cosenza.
Raport przygotował Paulo Vinicius Lopes, który w 2017 roku analizował już rekordową falę Rodriga Koxy. Pracował klatka po klatce, opierając się na proporcjach ciała surferki, by oszacować wysokość.
Aktualny rekord kobiet należy od 2020 roku do Mai Gabeiry i wynosi 22,4 metra (73,5 stopy), również ustanowiony w Nazaré. Gdyby 24,99 metra zostało uznane, różnica byłaby wyraźna, ale na razie Guinness World Records nadal uznaje wynik Mai Gabeiry.
We wrześniu Michelle Des Bouillons wygrała również kategorię kobiet za największą falę w Big Wave Challenge, podczas ceremonii w Newport Beach w Kalifornii. Tę nagrodę zdobyła już w 2024 roku, a po raz trzeci z rzędu była w finale.
Jej zespół przygotowuje dokumentację dla Guinnessa: studium techniczne, nagrania z ponad trzech kątów, listy poparcia od znanych postaci surfingu na dużych falach oraz pomoc prawną. Mówi, że najpierw chce zrozumieć procedury i kryteria, a to uznanie widzi jako symboliczne dla kobiecego surfingu na dużych falach. Ja też jestem ciekaw, jak to się rozwinie.
Źródło: Surf Session
Brazylia zdobyła obie kategorie Największej Fali w Big Wave Challenge 2025/26. Rodrigo Koxa otrzymał nagrodę męską, a Michelle des Bouillons żeńską, podczas ceremonii 26. edycji, która odbyła się 19 września 2026 roku w Lido Theater w Newport Beach w Kalifornii. Rozdano nagrody o wartości ponad 100 tysięcy dolarów.
Fala Koxy została przejechana 19 grudnia 2025 roku na Praia do Norte w Nazaré, a wstępny pomiar wynosi 29,15 metra. Gdyby został potwierdzony i zatwierdzony, przewyższyłby 26,21 metra Niemca Sebastiana Steudtnera, obecnego rekordzisty. To jego drugie zwycięstwo na tej gali, a rywalizował z Lucasem "Chumbo" Chianca i Francuzem Clémentem Roseyro. Wszystkie fale finalistów również pochodziły z Nazaré.
Michelle, 36-letnia Carioca, została nagrodzona za falę z 13 grudnia 2025 roku, także z Praia do Norte, z wstępnym pomiarem 24,99 metra. Dopóki ten pomiar nie zostanie zatwierdzony, rekord kobiet wynoszący 22,40 metra należy do Mai Gabeiry. Jej mąż, Ian Cosenza, pilotował skuter przy holowaniu, a ona pokonała finalistki Justine Dupont i Michaelę Fregonese.
Nazaré zdominowało wieczór: dziesięć fal z tego szczytu znalazło się wśród nominowanych, a miejsce to wiąże się z czterema trofeami, m.in. nagrodą w kategorii paddle mężczyzn dla Granta "Twiggy" Bakera i nagrodą Wipeout Roku dla Alberto Truncera. Tom Lowe i Justine Dupont zostali wybrani Surferami Roku.
Jeden szczegół mnie zaskoczył. Według magazynu Surfer organizator Bill Sharp powiedział, że wydarzenie zostałoby odwołane, gdyby nie fale zarejestrowane w Mullaghmore i Teahupo'o, ponieważ Hawaje i zachodnie wybrzeże USA nie zostały uwzględnione w nominacjach. Teraz pozostaje czekać na zatwierdzenie.
Kitaizumi Surf Festival 2026 zakończył się po trzech dniach, od 2 do 4 października, na plaży Kitaizumi w mieście Minamisoma w prefekturze Fukushima. Wśród mężczyzn wygrał Reiya Oba, a wśród kobiet Kokoro Baba.
W kategorii męskiej Reiya Oba (goofy footer, na co dzień surfuje w Kugenumie) zajął pierwsze miejsce, a Dai Fujiwara drugie. W kobiecej Kokoro Baba, która w tym sezonie prezentuje świetną formę, była pierwsza, a Mirai Ikeda, która właśnie wygrała Igrzyska Azjatyckie, druga. W kategorii dziecięcej (do 12 lat) wygrali Masanari Fujimoto wśród chłopców i Konami Oe wśród dziewcząt.
To czwarta edycja z rzędu, której celem jest pokazanie w kraju i za granicą uroku i bezpieczeństwa wybrzeża Fukushimy. W tym roku wydarzenie odbyło się jako projekt wspierający odbudowę, wybrany w ramach programu dotacji Ministerstwa Gospodarki, Handlu i Przemysłu. Ma na celu przyciągnięcie większej liczby odwiedzających dzięki surfingowi i rozwianie negatywnych opinii, które pojawiły się po trzęsieniu ziemi.
W ostatnim dniu, 4 października, przyszło wielu widzów, by dopingować zawodników. Zawody prowadzono z uwzględnieniem warunków panujących na morzu, a plaża tętniła życiem dzięki surferom, mieszkańcom i turystom.
Piętnaście lat po Wielkim Trzęsieniu Ziemi we Wschodniej Japonii czuję, że surfing stał się sposobem na pokazanie przyrody, kultury, jedzenia i turystyki. Poza wynikami uważam, że to wydarzenie było okazją, by ludzie poznali Kitaizumi.
Źródło: Surfing Life
Huragan Rachel wciąż znajduje się setki mil od brzegu, ale południowa Kalifornia już to odczuwa. Dramatyczne nagrania z Long Beach pokazują fale uderzające w falochrony i pianę wzbijaną na wysokość kilku pięter, a w Laguna Beach woda morska wdarła się na ulice śródmieścia, bo złożyły się na to wysoki przypływ, fala od huraganu i już podniesiony poziom morza.
Rachel osłabła do burzy tropikalnej. W czwartek wieczorem Narodowe Centrum Huraganów umieszczało ją około 1600 km na zachód od południowej części Dolnej Kalifornii, przy wietrze 96 km/h, a prognostycy spodziewają się gwałtownego skrętu w stronę Dolnej Kalifornii i południowej Kalifornii. Centrum ostrzega, że fala będzie rosła przez cały weekend i prawdopodobnie wywoła niebezpieczne dla życia warunki do surfowania oraz prądy wsteczne.
Interesujące jest to, że oficjalne liczby są mniej spektakularne niż filmy. Narodowa Służba Meteorologiczna prognozuje dla hrabstwa Los Angeles fale o wysokości 1–1,5 metra, a w hrabstwach Orange i San Diego fale utrzymują się na poziomie 1–1,5 metra z seriami do 2 metrów, a przypływ ma osiągnąć około 2 metrów.
Kluczowy jest poziom wyjściowy. Fala Kelvina napędzana przez El Niño dotarła do Kalifornii i może podnieść tło poziomu morza o około 15–30 centymetrów, a temperatura oceanu jest około 4 stopni powyżej normy. Dlatego nawet umiarkowana fala sprawia tyle kłopotów. Ostrzeżenie o powodziach przybrzeżnych obowiązuje do wtorku, a niedziela wygląda na najbardziej niepokojącą.
Jeśli planujesz surfować albo po prostu obejrzeć fale w ten weekend, sprawdź dokładnie prognozę i godziny przypływów oraz stosuj się do ostrzeżeń przed prądami wstecznymi.
Źródło: SURFER
