Od jakiegoś czasu wciągnęło mnie budowanie własnych brzmień i trafiłem na świetny artykuł o tym, jak syntezatory modularne wracają do łask. Okazuje się, że to, co w latach 70. wydawało się zbyt skomplikowane, dziś stało się sercem domowych studiów — wszystko dzięki standardowi Eurorack, który rozpropagował Doepfer. Wystarczy obudowa, zasilacz i kilka modułów, żeby zbudować instrument, jakiego nie ma nikt inny.
Najbardziej podoba mi się w tym fizyczność. Zamiast klikać w presety, łączę oscylator z filtrem kablem jack 3,5 mm i słyszę, jak napięcie CV i sygnał Gate ożywiają dźwięk. Nawet tacy twórcy jak Hans Zimmer czy Junkie XL używają całych ścian modułów do kinowych brzmień, których nie da się podrobić zwykłymi wtyczkami.
Sam zacząłem skromnie: VCO, filtr VCF, wzmacniacz VCA, obwiednia EG i wolny LFO do modulacji. To wystarczy, żeby tworzyć basy, leady i organiczne szumy. Dopiero potem dokupiłem cyfrowe moduły z syntezą granularną — połączenie ciepła analogu z precyzją cyfry daje naprawdę niepowtarzalne tekstury.
Najbardziej wciągnęły mnie sekwencery probabilistyczne i muzyka generatywna w stylu Cateriny Barbieri: system gra sam, a ja tylko nim steruję. Dobrym i darmowym pierwszym krokiem jest VCV Rack, gdzie można poćwiczyć patche, zanim wyda się pierwsze pieniądze. Wejście kosztuje kilka tysięcy złotych, ale każdy kolejny moduł to nowa historia.
Źródło: Skaldowie.pl
Firma Doepfer, znana z produkcji wysokiej jakości urządzeń do muzyki elektronicznej, wprowadziła na rynek nową serię modułów w formacie 1U. Jest to pierwszy raz, kiedy Doepfer oferuje produkty w tym formacie. Cała seria składa się z 13 produktów, w tym modułów 1U i dedykowanych obudów do ich montażu. Szczerze mówiąc, to ważny moment w historii firmy Doepfer.
W ofercie znajdują się takie urządzenia, jak wzmacniacze napięcia (VCA), miksery, generatory obwiedni/LFO, sekwencery oraz konwertery MIDI na sygnały CV/Gate, czyli urządzenia pełniące funkcję "mostu" w systemie. Dla każdego z nich dostępna jest również wersja oznaczona literą "V".
Oto kilka urządzeń, które szczególnie przyciągnęły moją uwagę:
* A-130-3: Wersja 1U podwójnego wzmacniacza napięcia "A-130-2". Umożliwia wybór charakterystyki liniowej lub eksponencjalnej, a dzięki możliwości podłączenia zasilania stałego (DC), można go również wykorzystać do regulacji poziomu sygnałów CV, takich jak sygnały z LFO lub generatorów obwiedni.
* A-138-6: Mikser z 6 wejściami i 2 wyjściami. Każde wejście może być podłączone do wyjścia 1, wyjścia 2 lub do obu wyjść jednocześnie.
* A-142-5 / A-142-6: Podwójne generatory obwiedni i typ AD, z przełącznikiem Loop, który umożliwia zmianę między obwiednią a LFO. Wskaźniki LED ułatwiają obserwację działania, co jest bardzo przydatne.
* A-155-3: Sekwencer analogowy z 8 krokami, będący wersją 1U popularnego modelu A-155-2. Posiada funkcję zmiany kierunku odtwarzania, mechanizm "ratchet" dla sygnału gate oraz funkcję zapisu ustawień.
* A-190-7: Monofoniczny konwerter MIDI-CV/Gate z wejściem MIDI 3.5mm TRS (obsługuje standardy Type A i B). Posiada 3 wyjścia CV o napięciu 1V/Oct oraz 2 wyjścia sygnału gate.
Obudowa A-100 P7 jest oparta na modelu A-100 P6, ale została rozbudowana o dodatkową przestrzeń 1U w środkowej części. Umożliwia montaż do 168 punktów HP standardowych modułów, a dodatkowo 84 punktów HP dla modułów 1U. Zasilana jest przez dużą jednostkę zasilającą PSU3, która obsługuje napięcie +5V. Obudowa jest wyposażona w pokrywę i jest dostarczana w formie walizki, co ułatwia transport.
Jedną z zalet formatu 1U jest możliwość umieszczenia niewielkich funkcji w ograniczonej przestrzeni, dlatego możliwość łączenia tych modułów z istniejącymi systemami A-100 jest bardzo ważna. Szczegółowe informacje o poszczególnych modułach można znaleźć na oficjalnej stronie internetowej Doepfer: [link do strony Doepfer]
Źródło: Rock oN Line eStore
https://www.doepfer.de/Synthtopia poleca nowy film Signal Sounds, wywiad z pionierką syntezy Suzanne Ciani. Przed swoim występem na Sonica 2026 odwiedziła glasgowski showroom sklepu stojącego za tą serią, a dwoje pracowników rozmawiało z nią o jej długiej karierze.
Rozmowa zaczyna się od tego, co znaczy być tak blisko związaną z nazwiskiem Buchla, a potem przechodzi przez jej historię: od budowania syntezatorów w Kalifornii w latach sześćdziesiątych, przez współpracę z Actress, po nieustanne koncertowanie na świecie z systemem z serii 200. Spis rozdziałów pokazuje, jak szeroko to wszystko zakrojono: praca w quadzie i nadawanie dźwiękom życia, jak zmieniła się publiczność, żyć wystarczająco długo, by ludzie dogonili twoją pracę, oraz opór wobec zdominowanego przez mężczyzn świata muzyki klasycznej.
Dla tych, którzy interesują się syntezą modularną, jest też fragment porównujący Buchlę i Serge'a, a potem spojrzenie na jej obecną konfigurację koncertową. Ta ostatnia część jest chyba najbardziej przydatna dla tych, którzy chcą zobaczyć, jak wykonawczyni naprawdę patchuje na scenie.
Lubię takie wywiady, bo łączą modularne instrumenty, które kupujemy dziś, z ludźmi, którzy ukształtowali samą ideę grania na systemie sterowanym napięciem jak na instrumencie. Film trwa trochę ponad pół godziny, więc świetnie sprawdzi się w tle, kiedy porządkujesz kable patchowe.
Źródło: Synthtopia
Gearnews przedstawia praktyczne rozszerzenie do ATOV Faderpunka, jednego z najbardziej wszechstronnych kontrolerów MIDI i CV dostępnych obecnie. Nowy moduł Punkbus łączy ten kontroler ze światem Euroracka.
Sam Faderpunk ma 16 kanałów, każdy z suwakiem, przyciskiem i wyjściem CV. Dzięki wielu aplikacjom można zrealizować niemal każde zadanie sterujące, od sekwencera po obwiednię. Pasywny moduł rozszerzeń Punkbus oferuje 19 gniazd, czyli tyle samo co kontroler: 16 pojedynczych kanałów i trzy dodatkowe gniazda CV. Podłącza się go dołączonym kablem HDMI, który tutaj służy do przesyłania CV. Dzięki temu unika się plątaniny kabli przy łączeniu kontrolera z systemem Eurorack.
Ciekawe jest też to, że Punkbus można używać samodzielnie. Z dwoma modułami i kablem HDMI 2.0 można stworzyć połączenie wielożyłowe między dwiema obudowami Eurorack, dzięki czemu sygnały CV przechodzą między systemami jednym kablem.
Pojawiło się też oprogramowanie 1.10. Zawiera trzy nowe aplikacje: generator wzorców acid TB-3PO, sekwencer generatywny GenSeq oraz looper automatyzacji Automator. Obsługiwany jest teraz również standard Buchla, czyli 1,2 V na oktawę. Aktualizację można pobrać ze strony producenta.
Dla tych, którzy wolą uporządkować suwaki w racku zamiast podłączać dziesiątki kabli, to wygląda na bardzo rozsądne uzupełnienie.
Źródło: gearnews.de
Roma Modulare 2026, czyli International Synthesizers and Music Production Expo, potwierdziła pozytywny trend z poprzednich edycji. Relacja Audiofadera wspomina o 85 markach, 19 warsztatach, 14 godzinach muzyki na żywo i około 1500 osobach odwiedzających w ciągu dwóch dni.
Miejscem jest Opificio Italiacamp, około dziesięciu minut taksówką od dworca Termini: obrobiony marmur na ścianach, odsłonięty dach, zdobione podłogi i otwarta przestrzeń ze sceną pośrodku. Wśród tego wszystkiego jest bardzo dużo elektroniki, zarówno pod względem liczby, jak i różnorodności.
Najbardziej uderza mnie to, dlaczego takie targi wciąż mają sens. Słuchanie przykładów dźwiękowych i oglądanie filmów pomaga, ale kiedy kładziesz dłonie na klawiaturach i panelach, z słuchawkami na głowie, relacja z instrumentem staje się natychmiastowa i w kilka minut wyrabiasz sobie precyzyjne zdanie o brzmieniu, interfejsie i możliwościach. Według autora prawie nie dało się czegoś od razu wypróbować, bo przy instrumencie zawsze ktoś już pracował, w tym wiele wykonawczyń.
Warsztaty również cieszyły się dużym zainteresowaniem, często ludzie stali, mimo dużej sali. To znak organizacji, której zależy na treści. Obok syntezatorów było miejsce na profesjonalne audio: słuchawki, monitory, mikrofony wstęgowe i outboard do przetestowania na miejscu.
Dla kogoś takiego jak ja, kto śledzi modularną scenę z daleka, miło wiedzieć, że we Włoszech istnieje wydarzenie, na którym można spotkać projektantów, programistów i muzyków: rozmowa techniczna twarzą w twarz, jak przypomina reportaż, nadal nie może zostać zastąpiona przez internet.
Źródło: Audiofader
MATRIXSYNTH pokazuje wideo demonstracyjne Sonoclast Heartbeat, wcześniej nazywanego Pulse. Zmieniono nazwę, bo w świecie syntezatorów i Euroracka jest już mnóstwo rzeczy o nazwie Pulse.
Pomysł jest prosty i zabawny: moduł zbudowano wokół wysokiej jakości przycisku arkadowego. Przyciskiem można grać na perkusji palcami albo zaprogramować rytmiczną pętlę. Następnie za pomocą Duration CV, czyli napięć odpowiadających odstępom między uderzeniami, moduluje się parametry innych modułów zgodnie z tym rytmem. Wzorzec perkusji wystukany ręcznie może więc poruszać także filtrem albo obwiednią.
Według opisu moduł nagrywa i odtwarza rytmiczną pętlę bramek, do 250 bramek, z rozdzielczością 10 mikrosekund. Tempo pętli można ustawić od połowy do dwukrotności prędkości. Pętlę można wyciszyć i grać przyciskiem jako źródłem bramek na żywo. Moduł ma szerokość 6 HP i głębokość 30 mm, pobiera 60 mA z szyny +12 V i 30 mA z szyny -12 V, a zasilanie dostarcza standardowy 10-pinowy kabel.
Demo Sonoclast Music zaczyna się od gry na perkusji palcami, a funkowy klimat jasno pokazuje, do czego służy ten moduł.
Lubię moduły, które wnoszą do patcha fizyczny, ludzki gest. Pętla z własnych błędów w timingu, zamieniona w schodkowe CV, może nadać patchowi poczucie, którego nie da dzielnik zegara.
Źródło: MATRIXSYNTH
CubuSynth oficjalnie wprowadziła Arkarion, moduł Eurorack, który sam w sobie zawiera pełny głos syntezatora. Ta zapowiedź, z końca września 2025 roku, zwróciła moją uwagę, bo łączy analogową część dźwiękową z całkowicie cyfrowym sterowaniem.
Po stronie brzmienia są dwa analogowe VCO z wybieralnymi przebiegami, dwa VCA i bardzo rozbudowany filtr wielotrybowy (dolnoprzepustowy, pasmowoprzepustowy, górnoprzepustowy i wszechprzepustowy). Generator obwiedni, inspirowany syntezą west coast, ma dwa segmenty, atak i zanik, oraz tryb pętli. Dwa LFO sterowane napięciem i symulacja delay taśmowego, także sterowana napięciem, uzupełniają część modulacyjną.
Do grania jest wejście MIDI oraz odpowiadające mu wyjścia CV i Gate, więc można go używać jako samodzielnego głosu z klawiatury lub sekwencera.
Wyróżnia go w pełni cyfrowy interfejs: 64 miejsca pamięci podzielone na 8 banków po 8 oraz przede wszystkim potencjometr „DNA”, ozdobiony mandalą i z wyświetlaczem LED, który generuje losowe napięcia spośród ponad 65 000 kombinacji. Zabawny sposób na znalezienie nieoczekiwanych dźwięków.
Moduł ma szerokość 42 HP, pobiera 200 mA z linii +12 V i 110 mA z linii −12 V, a cena zapowiedziana jest na 690 euro. Nie słyszałem go, ale pomysł kompaktowego głosu z pamięcią i kontrolowaną losowością wydaje mi się bardzo kuszący w małym systemie.
Źródło: gearnews.fr
W synthezatorowym dzienniku gearnews (Moogulator) pojawiły się tym razem dwie rzeczy odbiegające od zwykłych klonów 808 i 909. To mnie zaciekawiło.
Modułem Eurorack jest Lash od Shakmat Lancer, moduł werbla. Zamiast być uniwersalnym narzędziem, łączy w jednym module kilka silników werbla. Jest klasyczne analogowe brzmienie w stylu 808, ale też modelowanie fizyczne i FM. Trzy wejścia CV są przypisane do celowo ogólnie nazwanych parametrów: Timbre, Decay i Color. Trigger i Pitch pozwalają na sterowanie barwą tonalną, a jest też wejście dla dynamiki. Wewnętrzna modulacja odchyleń sprawia, że każde uderzenie brzmi nieco inaczej, czyli trochę losowo. Autor uważa, że wynik bardziej przypomina Nord Drums 3 niż czysto oldschoolowy moduł. Cena wynosi 285 euro.
Jest też Kurare od Vald Labs, syntezator, który generuje rój Kuramoto z maksymalnie 32 oscylatorów. Można ustawić ich liczbę, stopień rozprzężenia w roju i wysokości dźwięku. Filtry inspirowane są Oberheimem SEM i Polivoksem, a uzupełniają je trzy LFO i dwie krzywe modulacji. Na podstawowy materiał oscylatorów przewidziano pięć metod, m.in. addytywną, morfowanie klasycznych przebiegów, ramki formantów i modele fizyczne. Na razie Kurare jest dostępny jako Beta 0.5 dla Maca i Windowsa.
Na koniec mowa o Windang LFSR od Gen Thalza, dzikim generatorze szumu. Podoba mi się, że wciąż można tu znaleźć świeże pomysły bez klisz.
Źródło: gearnews.de
Gearnews.fr przedstawia Umbrę, najnowszy moduł Isobar Industries, a pomysł wydaje mi się bardzo ciekawy dla miłośników eksperymentalnych patchy: stereofoniczny lub dual-mono akumulator sprzężenia zwrotnego.
Moduł ma trzy pary VCA (wejście L/R, send-return L/R i feedback L/R) oraz stopień ogranicznika na wyjściu z asymetrycznym miękkim ograniczaniem. Wyjście L jest znormalizowane do wejścia R, więc przy jednym sygnale mono dostajesz sześć wyrównanych VCA. Zbudowany jest wyłącznie z elementów dyskretnych.
Chodzi o budowanie pętli sprzężenia zwrotnego z wybranym przez ciebie modułem: filtrami, delayami, pogłosami, waveshaperami i tak dalej. Każdą parą VCA można sterować napięciem za pomocą trzech dedykowanych tłumików: Imbue, Drain i Feed. Zajmuje 10 HP w racku i pobiera 102 mA z +12 V oraz 44 mA z -12 V, a z 5 V nie korzysta.
Cena katalogowa producenta wynosi 250 euro.
Osobiście lubię tego typu narzędziowe moduły. Moduł, który sam nie wydaje dźwięku, a zmienia sposób, w jaki używasz wszystkich pozostałych, wydaje mi się bardzo interesujący, zwłaszcza przy pracy z pętlami, które kontrolowanie się rozkręcają.
Artykuł pochodzi z września 2025 roku. Udostępniam go, bo zasada nadal ma znaczenie dla tych, którzy budują własny system.
Źródło: gearnews.fr
Rozciąganie czasu zwykle żyje w wtyczce albo samplerze, dlatego moduł Eurorack, który robi to na żywo na dźwięku stereo, od razu przykuł moją uwagę. Capicola od Hermetic Modular to moduł 12HP zbudowany wokół tego, co twórca nazywa Extrema Sampling: zamiast pracować na zwykłych sampelach, zamienia dźwięk 48 kHz w nierównomierny strumień klatek kluczowych, które oznaczają lokalne szczyty i doliny przebiegu.
Ta reprezentacja klatek kluczowych służy następnie do rozciągania, zmiany wysokości, cięcia i nieliniowej dystorsji. Wysokość i czas kontroluje się niezależnie: pokrętłem Stretch można zamrozić dźwięk w miejscu albo przesunąć go w górę lub w dół aż o dwanaście półtonów bez zmiany długości. Pokrętło wielkości ziarna i pokrętło jakości (określające gęstość klatek kluczowych) pozwalają wybrać między czystością a surowością.
Na papierze podoba mi się, jak łatwo go patchować. Są dwa śledzące obwiednię, dwa wyjścia wyzwalające, które włączają się po wykryciu transjentów, zewnętrzne CV ±5 V z attenuatorami oraz pętla sprzężenia zwrotnego z saturacją i filtrowaniem. Podając własne śledzące z powrotem do modulacji, uzyskuje się patche modulujące się same. Każde pokrętło ma blokadę parametru, a slotów na presety jest 16, co w tak małym module jest mile widziane.
Capicola jest dostępna od ręki za 389,99 dolara i została też opublikowana jako projekt open source, więc ciekawscy konstruktorzy mogą przeczytać, jak działa. Sam jej jeszcze nie słyszałem, ale 12-HP rozciągacz czasu z cięciem transjentów, który zmieści się w małej walizce, brzmi jak zabawne narzędzie zarówno do rytmicznych, jak i ambientowych patchy.
Źródło: Synthtopia
Trochę to trwało: u-he pokazało już na Superbooth 22 wtedy jeszcze bezimienny prototyp swojego filtra Eurorack, a teraz moduł jest wreszcie dostępny jako MELT. Cieszy mnie to, bo filtr o własnym charakterze to zawsze ekscytujący dodatek do systemu modularnego.
MELT to analogowy kaskadowy filtr dolnoprzepustowy z dodatkowym wyjściem pasmowoprzepustowym. Nachylenie wybiera się w trzech krokach (12, 18 lub 24 dB na oktawę), a jeśli chcesz, możesz włączyć kompensację basów, która zapobiega zanikaniu niskich częstotliwości przy wysokim rezonansie.
Prawdziwą gwiazdą jest pokrętło „Core Temperature”. Przy niskiej temperaturze rdzenia filtr zachowuje się, według u-he, dość cywilizowanie. Podkręcenie temperatury zmniejsza wewnętrzny zapas sygnału, sygnał wejściowy i rezonans silniej na siebie wpływają, a filtr staje się coraz bardziej krnąbrny. Przy wysokich wartościach zaczyna zniekształcać już samo wejście: dosłownie stopienie rdzenia w Eurorack.
Także w patchowaniu jest sporo swobody: trzy wejścia z mikserem (wejście 1 z modulowanym VCA), po jednym VCA na wyjściach dolnoprzepustowym i pasmowoprzepustowym, wejście Aux prowadzące bezpośrednio do wyjść oraz dwa wejścia FM z tłumikami, przy czym FM1 ma dodatkowo inwerter i VCA. Według relacji do pełnego brzmienia syntezatora potrzeba bardzo niewielu dodatkowych modułów.
Cena wynosi 299 euro, a moduł jest dostępny od ręki. Osobiście uważam pomysł sterowania charakterem filtra jednym pokrętłem temperatury za bardzo uroczy.
Źródło: gearnews.de
Jedna z pozycji w najnowszym Synth Journal od gearnews to dobra wiadomość dla użytkowników Eurorack, którzy lubią wymienne firmware: Noise Engineering wydało szesnaście nowych firmware'ów dla serii Legio, dzięki czemu łączna liczba wynosi 23.
Noise Engineering pomogło wypromować moduły z wymiennym firmware. Serie Versio, Alia i Legio opierają się na tej samej idei: kupujesz jeden moduł i możesz używać wszystkich, ponieważ wystarczy zmienić firmware w przeglądarce, by przekształcić moduł w dowolny inny z tej samej platformy. Firma oferuje też nakładki na panel do wydrukowania, aby przedni panel pasował do załadowanej funkcji.
Legio, o szerokości 6 HP, jest najbardziej kompaktowym z trzech modułów. Obejmuje oscylatory, filtry i efekty ze stereofonicznymi wejściami i wyjściami. Wszystkie moduły Legio mają ten sam sprzęt: trzy pokrętła z odpowiednimi wejściami CV, wejście gate lub trigger, dwa przełączniki oraz stereofoniczne wejścia i wyjścia.
Uważam, że to dobry przykład tego, jak mały moduł może z czasem się rozwijać zamiast stawać się przestarzały. Jeśli masz już Legio, dostajesz mnóstwo nowości do wypróbowania bez wydawania ani złotówki, a jeśli zastanawiałeś się nad zakupem, wybór właśnie się poszerzył.
Ten sam Synth Journal przygląda się też alfa wersji emulatora 88emu Sound Canvas oraz Botanica, prototypowemu sprzętowemu sekwencerowi Human Motives, który rozwija proste melodie za pomocą takich elementów sterujących jak Prune i Blossom. Czyta się to przyjemnie, ale w pamięci zostały mi wiadomości o Legio.
Źródło: gearnews
