Party Girl: hoe Parker Posey een modeicoon van de jaren negentig werd
Vogue Frankrijk blikt terug op Party Girl (1995), de film die Parker Posey in de jaren negentig tot de “koningin van de indiefilms” maakte en die ook ruim dertig jaar later nog inspireert. Voor een vintagefan is het een heerlijk leesvoer.
De film volgt Mary, een feestbeest uit de undergroundclubscene van New York, die na een feestje bij haar thuis in een openbare bibliotheek moet werken om haar borg terug te betalen. En juist daar ontdekt ze dat feesten en boeken prima samengaan.
Wat de stijl betreft, richt het artikel zich op hoe Mary zich kleedt: ze komt naar de bibliotheek in een minijasje van luipaardbont, rode maillot en zonnebril, mengt vintage met vondsten uit tweedehandswinkels en draagt drie T-shirts over elkaar. Ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de film sprak Parker Posey zelf over die jonge New Yorkse vrouwen die zichzelf via kleding uitvinden, bijvoorbeeld met een matrozenbroek uit de jaren zeventig, hakken en een mooi overhemd.
Vogue wijst er ook op dat de film ook esthetisch op zijn tijd vooruitliep: het was de eerste speelfilm die online in previewvorm werd vertoond. Mary werd een icoon voor iedereen die zich naar de bibliotheek kleedt alsof ze 's avonds uitgaan.
Ik neem persoonlijk vooral mee dat de look van de film minder van dure stukken afhangt dan van de durf om ze te combineren. Het is een mooie les voor wie graag in de tweedehandswinkel snuffelt.
Bron: Vogue Frankrijk
De film volgt Mary, een feestbeest uit de undergroundclubscene van New York, die na een feestje bij haar thuis in een openbare bibliotheek moet werken om haar borg terug te betalen. En juist daar ontdekt ze dat feesten en boeken prima samengaan.
Wat de stijl betreft, richt het artikel zich op hoe Mary zich kleedt: ze komt naar de bibliotheek in een minijasje van luipaardbont, rode maillot en zonnebril, mengt vintage met vondsten uit tweedehandswinkels en draagt drie T-shirts over elkaar. Ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de film sprak Parker Posey zelf over die jonge New Yorkse vrouwen die zichzelf via kleding uitvinden, bijvoorbeeld met een matrozenbroek uit de jaren zeventig, hakken en een mooi overhemd.
Vogue wijst er ook op dat de film ook esthetisch op zijn tijd vooruitliep: het was de eerste speelfilm die online in previewvorm werd vertoond. Mary werd een icoon voor iedereen die zich naar de bibliotheek kleedt alsof ze 's avonds uitgaan.
Ik neem persoonlijk vooral mee dat de look van de film minder van dure stukken afhangt dan van de durf om ze te combineren. Het is een mooie les voor wie graag in de tweedehandswinkel snuffelt.
Bron: Vogue Frankrijk
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren