پارتی گرل: چطور پارکر پوزی به نماد مد دهه ۹۰ تبدیل شد

ووگ فرانسه به فیلم «پارتی گرل» (۱۹۹۵) نگاهی دوباره انداخته است؛ فیلمی که پارکر پوزی را در دهه ۱۹۹۰ به «ملکه فیلم‌های مستقل» تبدیل کرد و بیش از سی سال پس از اکرانش هنوز الهام‌بخش است. برای علاقه‌مندان به وینتیج، خواندن این مطلب بسیار لذت‌بخش است.

فیلم داستان ماری را دنبال می‌کند، یک پارتی‌گرل از صحنه کلوب‌های زیرزمینی نیویورک که پس از برگزاری یک مهمانی در خانه‌اش، برای پس‌گرفتن سپرده‌اش باید در یک کتابخانه عمومی کار کند. و درست همان‌جاست که متوجه می‌شود مهمانی و کتاب با هم ناسازگار نیستند.

از نظر سبک، مقاله بر نحوه لباس پوشیدن ماری تمرکز دارد: او با یک کت خز کوتاه با طرح پلنگی، جوراب شلوار قرمز و عینک آفتابی به کتابخانه می‌آید، وینتیج را با اقلام پیداشده در فروشگاه‌های دست‌دوم ترکیب می‌کند و سه تی‌شرت را روی هم می‌پوشد. پارکر پوزی به مناسبت بیست‌وپنجمین سالگرد فیلم، خودش درباره آن زنان جوان نیویورکی حرف زد که از طریق لباس خودشان را می‌سازند؛ مثلاً با شلوار ملوانی دهه ۷۰، کفش پاشنه‌بلند و پیراهنی زیبا.

ووگ همچنین یادآوری می‌کند که این فیلم از نظر زیبایی‌شناسی هم از زمان خود جلوتر بود: نخستین فیلم بلند بود که پیش‌نمایشش در اینترنت پخش شد. ماری برای همه کسانی که برای رفتن به کتابخانه لباس می‌پوشند، انگار شب قرار است بیرون بروند، به نماد تبدیل شد.

برای من، آنچه از این مطلب برمی‌دارم این است که لوک فیلم کمتر به لباس‌های گران متکی است و بیشتر به جسارت در ترکیب کردن آن‌ها. درس خوبی است برای هرکس که دوست دارد در فروشگاه‌های دست‌دوم بگردد.

منبع: ووگ فرانسه