Fastpacking in de Pyreneeën: zes kilo, drie keer van zee tot zee

Fastpacking is voor mij geen discipline met vaste regels, maar een manier van bewegen in de bergen: sneller dan een klassieke hiker, zonder de prestatiedruk van een ultrarun. Lange dagen, beheerst tempo. Rennen, hiken, klimmen, dalen.

Het plan heet de Pyrenean Triple Crown Adventure: drie volledige coast-to-coast oversteken dwars door de Pyreneeën, van de Atlantische Oceaan naar de Middellandse Zee. Geen rechte lijnen, maar hoge kammen, afgelegen passen en diepe valleien.

Het pack weegt hooguit zes kilo en is toch volledig:
- een running pack zoals de Rab Veil XP 20L of 30L (die laatste gevuld tot maximaal 25 liter)
- een ultralichte Ridge Raider Bivi van Rab als beschutting
- voor de nacht een Mythic Ultra 120 Modular met een Ultrasphere 4.5 slaapmat
- een isolerende base layer, windstopper en water- en winddichte running jacket
- water in soft flasks, bijgevuld uit bergbeken
- voor noodgevallen een EHBO-kit, hoofdlamp, noodbivi en telefoon

Het belangrijkste principe: lichtgewicht, maar nooit lichtzinnig. In de Pyreneeën kun je op één dag brandende zon op kale rotsplaten en kou op een winderige col krijgen. Een nat lichaam, wind op hoogte en vermoeidheid vormen samen een gevaarlijke combinatie, dus warm en droog kunnen blijven is geen comfort maar noodzaak.

Dorpen en refuges zijn ankerpunten, maar nooit zekerheden: openingstijden veranderen en voorraden raken op. Zelfredzaamheid blijft leidend. En het echte werk begint thuis, met hoogtelijnen bestuderen en scenario's doordenken: waar kan ik afdalen, waar kan ik schuilen?

Hoe minder ik draag, hoe meer ik ervaar. Dat klinkt als een cliché, maar elke tocht bevestigt het opnieuw.

Bron: Geert van Nispen