Waarom jagen reptielenhandelaars op de Omaanse stekelstaartagaam? Een prijs die bijna 1.000 euro nadert
Ik las een uitgebreid onderzoek naar de Omaanse stekelstaartagaam, de moeite waard voor iedereen die reptielen houdt. Wat me opviel: deze soort met de stekelige staart en het aan de woestijn aangepaste lichaam wordt nu op Europese dierenverkoopsites aangeboden voor 700 tot 1.000 euro per dier.
De Omaanse stekelstaartagaam is endemisch in Oman, wat betekent dat hij van nature alleen daar voorkomt, binnen een beperkt gebied. Hij graaft holen in de grond en brengt een groot deel van zijn leven daarin door. Het rapport vermeldt dat een studie uit 2002 van de Duitse herpetoloog Thomas Wilms schatte dat er vóór 1998 minder dan dertig exemplaren aan de wetenschap bekend waren. Hij documenteerde ook als eerste de fokkerij in gevangenschap, en daar begon het verhaal van de handel.
Het zorgwekkende is de zogenaamde "bronwitwassing". Een rapport van de Duitse organisatie Pro Wildlife wees op een kloof tussen het kleine aantal exporten dat Oman officieel meldt en de veel grotere aantallen in Europese en Amerikaanse registers die als "in gevangenschap gefokt" zijn opgegeven, waaronder 182 dieren in de Verenigde Staten, 130 in Zwitserland en 120 in Nederland. Gesmokkelde dieren kunnen dus in de fokvoorraad terechtkomen en vervolgens worden verkocht alsof ze in gevangenschap zijn geboren.
De Omaanse milieuautoriteit beschrijft deze hagedis als een endemische soort van groot ecologisch belang en een belangrijke indicator voor de gezondheid van droge ecosystemen. Mijn mening is dat zeldzaamheid en schoonheid alleen geen aankoop rechtvaardigen. Wie een zeldzame soort wil, moet eerst vragen waar het dier vandaan komt en wat zijn juridische geschiedenis is.
Bron: Al Jazeera Net
De Omaanse stekelstaartagaam is endemisch in Oman, wat betekent dat hij van nature alleen daar voorkomt, binnen een beperkt gebied. Hij graaft holen in de grond en brengt een groot deel van zijn leven daarin door. Het rapport vermeldt dat een studie uit 2002 van de Duitse herpetoloog Thomas Wilms schatte dat er vóór 1998 minder dan dertig exemplaren aan de wetenschap bekend waren. Hij documenteerde ook als eerste de fokkerij in gevangenschap, en daar begon het verhaal van de handel.
Het zorgwekkende is de zogenaamde "bronwitwassing". Een rapport van de Duitse organisatie Pro Wildlife wees op een kloof tussen het kleine aantal exporten dat Oman officieel meldt en de veel grotere aantallen in Europese en Amerikaanse registers die als "in gevangenschap gefokt" zijn opgegeven, waaronder 182 dieren in de Verenigde Staten, 130 in Zwitserland en 120 in Nederland. Gesmokkelde dieren kunnen dus in de fokvoorraad terechtkomen en vervolgens worden verkocht alsof ze in gevangenschap zijn geboren.
De Omaanse milieuautoriteit beschrijft deze hagedis als een endemische soort van groot ecologisch belang en een belangrijke indicator voor de gezondheid van droge ecosystemen. Mijn mening is dat zeldzaamheid en schoonheid alleen geen aankoop rechtvaardigen. Wie een zeldzame soort wil, moet eerst vragen waar het dier vandaan komt en wat zijn juridische geschiedenis is.
Bron: Al Jazeera Net
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren