Van afval naar een miniatuur Harley-Davidson: het verhaal van Eri Sutriadji

Eri Sutriadji is 72 jaar oud, maar zijn handen zijn nog steeds handig als hij met stukken PVC-buis, hout, vijlen en schuurpapier werkt. Op de veranda van het huis dat hij van zijn ouders erfde, in de wijk Tebet in Zuid-Jakarta, besteedt deze man, die iedereen Eric noemt, veel tijd aan creatief werk. Er zijn geen grote productiemachines. Alleen PVC-buis, hout, draad en glasvezel veranderen langzaam in replica’s van motorfietsen, tot in de kleinste details.

Het vaakst maakt hij Harley-Davidsons, en de reden is heel persoonlijk. Erics vader was militair en kreeg ooit een Harley-Davidson WLA uit 1942 toegewezen voor escorttaken. Die motor is al lang verdwenen, maar de vorm ervan is nooit uit Erics geheugen verdwenen. Hij wilde hem in kleine formaat weer tot leven brengen.

Hij begon in de jaren negentig, toen hij nog een kleine kruidenierswinkel had. Als het in de winkel rustig was, pakte hij materialen en sneed, vormde, vijlde en assembleerde hij miniatuuronderdelen. De mensen om hem heen waren verbaasd, omdat hij steeds van project wisselde. Van zijn dagelijkse verkoop legde hij 10.000 roepia opzij om materialen en gereedschap te kopen.

Naar mijn mening laat dit verhaal zien dat het hobby van miniaturen niet altijd dure materialen nodig heeft. Met tweedehandsspullen en doorzettingsvermogen kun je kinderherinneringen weer vasthouden.

Bron: Kompas.com