Drie inkten voor drie favoriete vulpennen

Een recente post van The Gentleman Stationer maakt deel uit van een reeks waarin de auteur tien vulpennen kiest die hij zou houden en daar dan telkens een inkt bij kiest. Deze aflevering behandelt drie combinaties, en de logica achter elk ervan maakt het artikel de moeite waard.

De eerste is de Platinum Classic Citrus Black in een Montblanc 146 met een medium stub-punt. De inkt is lichtgeel als hij nat is en droogt tot een donker groen-goud. Omdat het een galnootinkt is, hecht hij zich aan het papier en wordt hij donkerder tijdens het drogen, wat ook helpt om de natte doorvoer van een stub te temmen. De auteur zegt dat hij op alles goed werkt, behalve het dunste kopieerpapier.

De tweede is de Maruzen Athena Blue in een Pilot Custom 823 met een medium blade-slijpvorm. Het is een donkerder blauw, het loopt goed en het is permanent: in een test liep de inkt nauwelijks nadat een pagina een volle minuut onder de kraan had gehouden. Deze inkt wordt alleen verkocht in de Maruzen-winkels in Tokio, niet online. De auteur geeft in deze pen de voorkeur aan blauw of blauwzwart, omdat het vacuümvulsysteem lastig volledig te reinigen is.

De derde is de Taccia Ukiyo-e Hiroshige Ruri in een Pelikan M800 met een medium perspectief-slijpvorm. Het is een levendig blauw met een evenwichtige doorvoer en snel droogtijd, en op sommige gecoate papiersoorten verschijnt een rode glans die de kleur nooit overheerst.

Ik vind het prettig dat de keuzes praktisch zijn en niet alleen mooi: duurzaamheid, schoonmaken en het gedrag op papier doen er allemaal toe. Het stuk maakte me ook nieuwsgierig naar galnootinkten in het algemeen.

Bron: The Gentleman Stationer