لوکیپ پنج صفحه به فینگربورد اختصاص داد
دیدن فینگربورد در صفحات مجله L'Équipe خبری است که برای کسی که مدتی است این جامعه کوچک را دنبال میکند خوشایند است. شماره ۲۲۸۷ که تاریخ آن ۵ تا ۱۱ اوت ۲۰۲۶ است، پنج صفحه (۴۸ تا ۵۲) را با عنوان «Juste deux doigts» («فقط دو انگشت») به این موضوع اختصاص داده است.
این گزارش در اواخر آوریل ۲۰۲۶ در مسابقه Finger Skate Contest در سورتس-اوسگور، در منطقه لاند، تهیه شد. متن از نیکولا اربلو، عکسها از کریستوف برله و عکس جلد از سباستین لبان است.
در این مطلب چهرههای آشنای این حوزه دیده میشوند: رنو، معروف به Rusty Peio، یکی از سه نفری که حساب Finger Board France را اداره میکنند؛ هکتور، دانشجویی از بوردو که هفتهای سه یا چهار تخته برای برند خودش Die Trying میسازد؛ لوگ، ۱۴ ساله، که با پارکی آمده که با دست خودش ساخته؛ و برونو گرادل، که پارکهای کوچک Sk8art را معرفی کرد که ساخت هرکدام بین ۴۰ تا ۶۰ ساعت کار میبرد.
مجله همچنین به دامیان برناده، که پیشگام فرانسوی این رشته معرفی شده و ۳۰ سال سابقه تمرین دارد و از سال ۲۰۰۷ برند Close Up را دارد، فرصت حرف زدن میدهد. جملهای که مجله برجسته کرده در ذهنم ماند: «Le fingerboard, c'est le piano des board cultures» («فینگربورد پیانوی فرهنگهای تخته است»).
من شخصاً دوست دارم که این نشریه هم صنعتگران، هم بچهها و هم سازندگان پارک را نشان میدهد. درست همین است که این جامعه را اینقدر غنی میکند. برندهای نامبرده (Close Up، Die Trying، Otter) همگی در راهنمای برندهای فرانسوی فینگربورد در fingerboard.fr آمدهاند.
منبع: fingerboard.fr
این گزارش در اواخر آوریل ۲۰۲۶ در مسابقه Finger Skate Contest در سورتس-اوسگور، در منطقه لاند، تهیه شد. متن از نیکولا اربلو، عکسها از کریستوف برله و عکس جلد از سباستین لبان است.
در این مطلب چهرههای آشنای این حوزه دیده میشوند: رنو، معروف به Rusty Peio، یکی از سه نفری که حساب Finger Board France را اداره میکنند؛ هکتور، دانشجویی از بوردو که هفتهای سه یا چهار تخته برای برند خودش Die Trying میسازد؛ لوگ، ۱۴ ساله، که با پارکی آمده که با دست خودش ساخته؛ و برونو گرادل، که پارکهای کوچک Sk8art را معرفی کرد که ساخت هرکدام بین ۴۰ تا ۶۰ ساعت کار میبرد.
مجله همچنین به دامیان برناده، که پیشگام فرانسوی این رشته معرفی شده و ۳۰ سال سابقه تمرین دارد و از سال ۲۰۰۷ برند Close Up را دارد، فرصت حرف زدن میدهد. جملهای که مجله برجسته کرده در ذهنم ماند: «Le fingerboard, c'est le piano des board cultures» («فینگربورد پیانوی فرهنگهای تخته است»).
من شخصاً دوست دارم که این نشریه هم صنعتگران، هم بچهها و هم سازندگان پارک را نشان میدهد. درست همین است که این جامعه را اینقدر غنی میکند. برندهای نامبرده (Close Up، Die Trying، Otter) همگی در راهنمای برندهای فرانسوی فینگربورد در fingerboard.fr آمدهاند.
منبع: fingerboard.fr
دیدگاهها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو