Een 9a zonder touw: de meesterzet van Noé Looser
Toen ik deze week wat rondsurfte op klimsites, stuitte ik op een bericht waar ik echt van achteroverviel: de Zwitserse Noé Looser heeft „L'isola che non c'è” geklommen, een 9a die Fred Nicole in 2009 in Amden opende, en ze deed het zonder touw, boven crashpads. Het is de eerste vrouwelijke beklimming van deze lijn, en in een stijl die de tongen losmaakt.
Ter situering: het gaat om een dak van een meter of vijftien dat begint met een boulder van 8B+ („Ragtime”), overgaat in een passage van 7A/B en daarna een uitstap in 8A, gevolgd door een rustiger einde. De route was pas zo'n tien keer herhaald, altijd met touw en uitsluitend door mannen. Noé, lid van het nationale team en bekend omdat ze op haar 13e al 8c klom, zet dus een flinke prestatie neer.
Wat ik mooi vind aan dit verhaal, is dat het het oude debat over „solo” weer oprakelt. Klimmers als Dave McLeod of Alex Huber hadden dit al tot 8c doorgetrokken. Hier geen touw maar crashpads, een eindhoogte die lager is dan bij veel highballs, en de moeilijkheid onderaan. Het risico blijft dus beperkt, een beetje zoals bij de herhaling van „The Fly” door Kevin Jorgensen.
Kortom, tussen pure prestatie en de vraag naar commitment is dit precies het soort nieuws dat de fora levendig houdt. En jullie, zouden jullie dit een echte solo noemen, of een verheerlijkte highball?
Bron: Fanatic Climbing
Ter situering: het gaat om een dak van een meter of vijftien dat begint met een boulder van 8B+ („Ragtime”), overgaat in een passage van 7A/B en daarna een uitstap in 8A, gevolgd door een rustiger einde. De route was pas zo'n tien keer herhaald, altijd met touw en uitsluitend door mannen. Noé, lid van het nationale team en bekend omdat ze op haar 13e al 8c klom, zet dus een flinke prestatie neer.
Wat ik mooi vind aan dit verhaal, is dat het het oude debat over „solo” weer oprakelt. Klimmers als Dave McLeod of Alex Huber hadden dit al tot 8c doorgetrokken. Hier geen touw maar crashpads, een eindhoogte die lager is dan bij veel highballs, en de moeilijkheid onderaan. Het risico blijft dus beperkt, een beetje zoals bij de herhaling van „The Fly” door Kevin Jorgensen.
Kortom, tussen pure prestatie en de vraag naar commitment is dit precies het soort nieuws dat de fora levendig houdt. En jullie, zouden jullie dit een echte solo noemen, of een verheerlijkte highball?
Bron: Fanatic Climbing
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren