ناگورو، روستای ژاپنی با ترسوهای بیشتر از ساکنانش
در کوهستانهای استان توکوشیما در جزیره شیکوکو، روستایی هست که از دور مثل هر روستای معمولی به نظر میرسد: بچهها در سالن مدرسه جمع شدهاند، مادرها به باغچههایشان میرسند، سالمندها کنار ایستگاه اتوبوس منتظرند. از نزدیک که میشوی معلوم میشود همهشان عروسکاند. این ناگورو است که VnExpress در بخش سفر خود در ۹ اکتبر ۲۰۲۶ معرفی کرد.
این روستا «روستای ترسوها» نام گرفته، چون ترسو (مترسک) در آن بیشتر از ساکنانش است. امروز حدود ۳۰ نفر در آن زندگی میکنند و حدود ۳۵۰ پیکره پارچهای در اندازههای مختلف هست که بزرگسالان و کودکان را در کارهای روزمره نشان میدهد؛ مثل کار در شالیزار یا گپ زدن کنار چاه. دلیلش مهاجرت به شهرها و پیر شدن جمعیت است. مدرسه ابتدایی به دلیل کمبود دانشآموز تعطیل شده و حالا عروسکها پشت میزهای کلاس نشستهاند.
داستان حدود ۳۰ سال پیش شروع شد، وقتی ساکنی به نام تسوکیمی آیانو برای شالیزار خانوادگیاش ترسویی ساخت و به جای کاه از لباسهای قدیمی پدرش استفاده کرد. چون این پیکرهها اغلب با آدم واقعی اشتباه گرفته میشدند، او بیشتر ساخت، با لباس و حالتهای متفاوت، و ساکنان دیگر هم به او پیوستند. به گفته سازمان گردشگری شیکوکو، هر پیکره با نام، شخصیت و داستان مخصوص خودش ثبت شده است. خانم تسوکیمی میگوید: «ساختن عروسک سرگرمی من بود. هرگز فکر نمیکردم سرگرمیام به این شکل درآید.»
ناگورو بیش از ۱۰۰۰ نظر در گوگل دارد. بسیاری از بازدیدکنندگان آن را مقصدی منحصربهفرد میدانند، ولی بعضی فضای ساکت آن را، بهخصوص در روزهای بارانی، کمی ترسناک مییابند. در همان نزدیکی پل تاک دوگانهٔ اوکو-ایا، کوه تسورگی با ارتفاع بیش از ۱۹۰۰ متر، دره اوبوکه و روستای قدیمی اوچیایی قرار دارند.
من فکر میکنم این روش بسیار خاصی است برای نگاه کردن به این واقعیت که روستاهای ژاپن کمکم خالی میشوند.
منبع: VnExpress
این روستا «روستای ترسوها» نام گرفته، چون ترسو (مترسک) در آن بیشتر از ساکنانش است. امروز حدود ۳۰ نفر در آن زندگی میکنند و حدود ۳۵۰ پیکره پارچهای در اندازههای مختلف هست که بزرگسالان و کودکان را در کارهای روزمره نشان میدهد؛ مثل کار در شالیزار یا گپ زدن کنار چاه. دلیلش مهاجرت به شهرها و پیر شدن جمعیت است. مدرسه ابتدایی به دلیل کمبود دانشآموز تعطیل شده و حالا عروسکها پشت میزهای کلاس نشستهاند.
داستان حدود ۳۰ سال پیش شروع شد، وقتی ساکنی به نام تسوکیمی آیانو برای شالیزار خانوادگیاش ترسویی ساخت و به جای کاه از لباسهای قدیمی پدرش استفاده کرد. چون این پیکرهها اغلب با آدم واقعی اشتباه گرفته میشدند، او بیشتر ساخت، با لباس و حالتهای متفاوت، و ساکنان دیگر هم به او پیوستند. به گفته سازمان گردشگری شیکوکو، هر پیکره با نام، شخصیت و داستان مخصوص خودش ثبت شده است. خانم تسوکیمی میگوید: «ساختن عروسک سرگرمی من بود. هرگز فکر نمیکردم سرگرمیام به این شکل درآید.»
ناگورو بیش از ۱۰۰۰ نظر در گوگل دارد. بسیاری از بازدیدکنندگان آن را مقصدی منحصربهفرد میدانند، ولی بعضی فضای ساکت آن را، بهخصوص در روزهای بارانی، کمی ترسناک مییابند. در همان نزدیکی پل تاک دوگانهٔ اوکو-ایا، کوه تسورگی با ارتفاع بیش از ۱۹۰۰ متر، دره اوبوکه و روستای قدیمی اوچیایی قرار دارند.
من فکر میکنم این روش بسیار خاصی است برای نگاه کردن به این واقعیت که روستاهای ژاپن کمکم خالی میشوند.
منبع: VnExpress
دیدگاهها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو