از هر سه ایتالیایی یک نفر با یک حیوان زندگی میکند — اما نگهداری از آن روزبهروز گرانتر میشود
به مناسبت روز جهانی حیوانات، la Repubblica دادههای Eurispes درباره رابطه ایتالیاییها و حیوانات خانگی را دوباره منتشر کرد. بیش از همه، این تضاد توجهم را جلب کرد: محبت بیشتر میشود، اما صورتحساب بانکی هم.
در سال 2026 تقریباً از هر سه ایتالیایی یک نفر دستکم با یک حیوان زندگی میکند. سگ پس از برابری سال 2025، دوباره از گربه پیش افتاده است (41% در برابر 37.1%). اما آنچه واقعاً تغییر میکند، هزینه است: در سال 2015 تقریباً نیمی از مردم ماهانه کمتر از 30 یورو خرج میکردند؛ امروز این گروه به 16% رسیده، اکثریت بین 31 تا 100 یورو خرج میکنند و بیش از یکچهارم از 100 یورو فراتر میروند. بیش از نیمی فقط برای غذا بیش از 50 یورو هزینه میکنند.
به نظر من جنبه مثبتی هم وجود دارد: شیوه پذیرش حیوانات در حال تغییر است. در سال 2017 فروشگاه پرتکرارترین مسیر بود؛ امروز نزدیک به 40% حیوانات از خیابان یا پناهگاه میآیند. 23% از کسانی که از قبل حیوان خانگی دارند، به دلایل مالی حیوان دیگری نگرفتهاند و 11.4% از کسانی که حیوانی ندارند، ناچار شدهاند بهکلی از آن صرفنظر کنند.
وقتی این را میخواندم، به دوستانم فکر کردم که از بیمه، از ارث گذاشتن برای سگشان و از دامپزشکی اجتماعی حرف میزنند. دوست داشتن یک حیوان نباید به یک امتیاز ویژه تبدیل شود. اعداد نشان میدهند که این پیوند از همیشه قویتر است — و اینکه به سیاستهایی نیاز است که هزینههای مراقبت را سبکتر کنند، نه فقط نیتهای خوب.
منبع: la Repubblica
در سال 2026 تقریباً از هر سه ایتالیایی یک نفر دستکم با یک حیوان زندگی میکند. سگ پس از برابری سال 2025، دوباره از گربه پیش افتاده است (41% در برابر 37.1%). اما آنچه واقعاً تغییر میکند، هزینه است: در سال 2015 تقریباً نیمی از مردم ماهانه کمتر از 30 یورو خرج میکردند؛ امروز این گروه به 16% رسیده، اکثریت بین 31 تا 100 یورو خرج میکنند و بیش از یکچهارم از 100 یورو فراتر میروند. بیش از نیمی فقط برای غذا بیش از 50 یورو هزینه میکنند.
به نظر من جنبه مثبتی هم وجود دارد: شیوه پذیرش حیوانات در حال تغییر است. در سال 2017 فروشگاه پرتکرارترین مسیر بود؛ امروز نزدیک به 40% حیوانات از خیابان یا پناهگاه میآیند. 23% از کسانی که از قبل حیوان خانگی دارند، به دلایل مالی حیوان دیگری نگرفتهاند و 11.4% از کسانی که حیوانی ندارند، ناچار شدهاند بهکلی از آن صرفنظر کنند.
وقتی این را میخواندم، به دوستانم فکر کردم که از بیمه، از ارث گذاشتن برای سگشان و از دامپزشکی اجتماعی حرف میزنند. دوست داشتن یک حیوان نباید به یک امتیاز ویژه تبدیل شود. اعداد نشان میدهند که این پیوند از همیشه قویتر است — و اینکه به سیاستهایی نیاز است که هزینههای مراقبت را سبکتر کنند، نه فقط نیتهای خوب.
منبع: la Repubblica
دیدگاهها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو