"La Petro": یک دوربین عکاسی فوری دست‌ساز در ریو کوارتو

این داستان از نزدیک به دلم نشست، چون عکاسی آنالوگ، صنعتگری دستی و خاطرهٔ خانوادگی را با هم درمی‌آمیزد. در ریو کوارتو، در استان کوردوبا، عکاس خِراردو گونزالس یک سال را صرف ساختن دوربین عکاسی فوری خودش کرد که نامش را "La Petro" گذاشت، و با آن دارد این شیوه را دوباره به میدان‌های شهر برمی‌گرداند.

برای کسانی که آن را نمی‌شناسند، عکاسی فوری سنتی این امکان را می‌دهد که تصویری را در چند دقیقه گرفت، ظاهر کرد و تحویل داد؛ همه در داخل همان دوربین و جلوی چشم کسی که از او عکس گرفته می‌شود. کنجکاوی گونزالس با دوربین‌های فوری‌ای که در شبکه‌های اجتماعی و فیلم‌ها می‌دید برانگیخته شد و با عکاسی از لا پامپا تماس گرفت که با دوربینی مشابه کار می‌کند که در اصل از فرانسه آورده شده بود. با استفاده از چند نقشه، قطعات را یکی‌یکی ساخت و در برش‌های چوب دقت زیادی کرد تا نوری به داخل نفوذ نکند.

این نام ادای احترام است: پدربزرگش که نام خانوادگی‌اش پتروچلی بود و او را "El Petro" صدا می‌زدند، عکاس آماتور بود و نسخه‌های چاپی‌اش را خودش در خانه ظاهر می‌کرد.

زیباترین بخش ماجرا دیدارهایی است که این دوربین برایش به ارمغان می‌آورد. بسیاری از همسایه‌های سالخورده نزدیک می‌آیند و تعریف می‌کنند که عکاس‌های فوری قدیمی پارک سارمینتو را به یاد دارند. مردی با دو نوه‌اش آمد و گفت عکسی را که در 5 یا 6 سالگی با پدربزرگ خودش گرفته، مثل گنج نگه داشته است؛ می‌خواست همان صحنه را تکرار کند تا همان خاطره را برای آن‌ها به یادگار بگذارد.

آنچه برایم می‌ماند ایدهٔ اصلی ماجراست: در برابر آنی‌بودن تلفن همراه، اینجا انتظار بخشی از تجربه است. نمایشگاه "La Petro" را می‌توان در Espacio Cultural Franklin Arregui Cano، در کاخ شهرداری ریو کوارتو، دید.

منبع: Puntal