Lương Văn Khiêm شعلهٔ آهنگری را در Phúc Sen زنده نگه میدارد
روزنامهٔ Báo Cao Bằng گزارشی دربارهٔ Lương Văn Khiêm (متولد ۱۹۸۹) منتشر کرده است؛ او در روستای آهنگران Phúc Sen به دنیا آمد و بزرگ شد. این روستا اکنون بخشی از آبادی Pác Rằng در بخش Quảng Uyên است. او بیش از ۲۵ سال است که در آهنگری سنتی کار میکند.
Phúc Sen به کورههایی که تمام سال سرخفاماند و به چاقوها و قیچیهای دستساز مشهور است؛ اینها بخشی از فرهنگ جامعهٔ Nùng An در این منطقهاند. او که در خانوادهٔ آهنگر بزرگ شده، از کودکی با صدای چکش، سندان و گرمای آتش آشنا بود. نخستین درسهایش نحوهٔ گرفتن چکش، روشن کردن آتش و آبدیده کردن فولاد بود، اما بیش از همه صبر و دقت آموخت.
او در انتقال این حرفه به جوانان، هم از اهالی منطقه و هم از جاهای دیگر، فعال است و بسیاری از آنها بعدها کارگاه آهنگری خودشان را باز کردهاند.
در سال ۲۰۱۹ تعاونی چاقوی Phúc Sen Hà Khiêm با هفت عضو تأسیس شد که حدود ۲۰ کارگر محلی را به کار گرفته است. در سال ۲۰۲۴ محصولاتش گواهی OCOP سهستاره گرفتند؛ در سال ۲۰۲۵ وزارت صنعت و تجارت این تعاونی را الگوی مناطق کوهستانی و اقلیتهای قومی انتخاب کرد؛ و در سال ۲۰۲۶ رئیس کمیتهٔ خلق استان به خیم لوح تقدیر داد.
آنچه بیش از همه میپسندم دیدگاه اوست: حفظ این حرفه فقط برای امرار معاش نیست، بلکه بخشی از روح زادگاه را نگه داشتن است. او میگوید تا وقتی کوره روشن است، آموزش را ادامه میدهد تا صدای چکش Phúc Sen هرگز خاموش نشود.
منبع: Báo Cao Bằng
Phúc Sen به کورههایی که تمام سال سرخفاماند و به چاقوها و قیچیهای دستساز مشهور است؛ اینها بخشی از فرهنگ جامعهٔ Nùng An در این منطقهاند. او که در خانوادهٔ آهنگر بزرگ شده، از کودکی با صدای چکش، سندان و گرمای آتش آشنا بود. نخستین درسهایش نحوهٔ گرفتن چکش، روشن کردن آتش و آبدیده کردن فولاد بود، اما بیش از همه صبر و دقت آموخت.
او در انتقال این حرفه به جوانان، هم از اهالی منطقه و هم از جاهای دیگر، فعال است و بسیاری از آنها بعدها کارگاه آهنگری خودشان را باز کردهاند.
در سال ۲۰۱۹ تعاونی چاقوی Phúc Sen Hà Khiêm با هفت عضو تأسیس شد که حدود ۲۰ کارگر محلی را به کار گرفته است. در سال ۲۰۲۴ محصولاتش گواهی OCOP سهستاره گرفتند؛ در سال ۲۰۲۵ وزارت صنعت و تجارت این تعاونی را الگوی مناطق کوهستانی و اقلیتهای قومی انتخاب کرد؛ و در سال ۲۰۲۶ رئیس کمیتهٔ خلق استان به خیم لوح تقدیر داد.
آنچه بیش از همه میپسندم دیدگاه اوست: حفظ این حرفه فقط برای امرار معاش نیست، بلکه بخشی از روح زادگاه را نگه داشتن است. او میگوید تا وقتی کوره روشن است، آموزش را ادامه میدهد تا صدای چکش Phúc Sen هرگز خاموش نشود.
منبع: Báo Cao Bằng
دیدگاهها 0
اولین دیدگاه را به هر زبانی بنویس.
برای دیدگاه نوشتن وارد شو