Pachypodium lamerei, Madagaskar palmiyesi: ışık, sulama ve yapraksız bir kış

Pachypodium lamerei, neredeyse herkesin er ya da geç satın aldığı klasiklerden biri. Madagaskar palmiyesi adıyla anılmasına ve dikenli bir palmiyeye benzemesine rağmen, Apocynaceae ailesinden bir sukulenttir, kaktüs değildir. Bulduğum bir bakım rehberi, temel noktaları güzel özetliyordu.

Doğal ortamında 3-4 metreye kadar ulaşabilir, saksıda genellikle 30 santimetre ile 1,5 metre arasında kalır. Bol ışığa ve sıcağa ihtiyacı vardır; gündüz sıcaklığı 20-30 derece olmalıdır. Yaklaşık 15 derecenin altına inildiğinde yapraklarını dökebilir ve dinlenme dönemine girebilir. Kışın yapraksız kalması normaldir; sıcaklar geri geldiğinde yeniden sürgün verir.

Sulama en hassas noktadır. Gövdesinde su depoladığı için aşırı nemden çok kuraklığa dayanır. İlkbahar ve yaz aylarında haftada bir ya da iki kez, sulamalar arasında substratın kurumasına izin vererek sulayın; sonbahar ve kışta iki haftada bir sulayın ya da dinlenmedeyse hiç sulamayın. Yazıda kök çürüklüğü, bu türün ölümünün başlıca nedeni olarak gösteriliyor.

Substrat için kara toprak, yaprak küfü ve tepojal karışımı ya da çakıl veya pomza katılmış kaktüs toprağı öneriliyor. İki-üç yılda bir saksı değiştirin ve dikenlerinden dolayı eldiven kullanın. Gübreyi yalnızca ilkbahar ve yazda, ayda bir kez yarım dozda kaktüs gübresiyle verin.

Çoğaltmak için tohumları ilkbaharda ekmeden 24 saat önce suda bekletmeniz öneriliyor. Metnin, bu bitkiyi en çok ne yıprattığı konusunda net olmasını beğendim: aşırı su ve yetersiz ışık.