Gherardini: od 1885 roku z Florencji, torebki, które ubierały lata 60. i 70.
W Vogue Italia przeczytałem historię Gherardini, jednej z najstarszych włoskich marek skórzanych, opowiedzianą przez Riccardo Braccialiniego, prezesa Pelletteria Fiorentina Montecristo. To dobra lekcja mody vintage, bo łączy daty, modele i materiały.
Wszystko zaczyna się wiosną 1885 roku, kiedy Garibaldo Gherardini otwiera pierwszą pracownię w sercu Florencji, by wytwarzać małe wyroby skórzane. Trzydzieści lat później otwiera butik przy Via della Vigna Nuova. Po II wojnie światowej, za czasów drugiej generacji, pojawiają się pierwsze ikoniczne modele: Dodici Dodici z 1959 roku, z zamknięciem na sprężynę i podwójnym otwieraniem, Vittoria z 1968 roku z zapięciem «Chiodo» oraz w 1970 roku Plattina o smukłej sylwetce, do dziś jeden z najdłużej utrzymujących się bestsellerów.
Lata 60. i 70. były złotym okresem. Według Braccialiniego torebki były wszędzie, nosiła je Twiggy, ikona marki, ale też Sophia Loren, Claudia Cardinale, Marcello Mastroianni i Alberto Sordi. W 1969 roku w Sala Bianca Palazzo Pitti pokazano pierwszą kolekcję skórzanej odzieży damskiej, a kilka lat później oferta poszerzyła się o total look z ubraniami, okularami i szalikami.
W połowie lat 70., za sprawą trzeciej generacji, pojawiły się monogram i pierwszy Softy, materiał stworzony, by pokonać ograniczenia skóry: ciężar, żółknięcie i słabą trwałość w czasie. W 1990 roku rodzina założycieli sprzedała markę.
Odrodzenie nastąpiło w 2024 roku dzięki partnerstwu Itochu Corporation i Pelfim. Metoda polega na pracy z archiwami: wybiera się historyczną torebkę, wznawia ją, a z niej wyprowadza bardziej współczesne warianty. Dziś jest tylko jeden własny sklep, w Tokio, ale marzeniem jest powrót do Florencji. Dla tych, którzy szukają starych torebek, znajomość nazw modeli i dat ich powstania pomaga je rozpoznać.
Źródło: Vogue Italia
Wszystko zaczyna się wiosną 1885 roku, kiedy Garibaldo Gherardini otwiera pierwszą pracownię w sercu Florencji, by wytwarzać małe wyroby skórzane. Trzydzieści lat później otwiera butik przy Via della Vigna Nuova. Po II wojnie światowej, za czasów drugiej generacji, pojawiają się pierwsze ikoniczne modele: Dodici Dodici z 1959 roku, z zamknięciem na sprężynę i podwójnym otwieraniem, Vittoria z 1968 roku z zapięciem «Chiodo» oraz w 1970 roku Plattina o smukłej sylwetce, do dziś jeden z najdłużej utrzymujących się bestsellerów.
Lata 60. i 70. były złotym okresem. Według Braccialiniego torebki były wszędzie, nosiła je Twiggy, ikona marki, ale też Sophia Loren, Claudia Cardinale, Marcello Mastroianni i Alberto Sordi. W 1969 roku w Sala Bianca Palazzo Pitti pokazano pierwszą kolekcję skórzanej odzieży damskiej, a kilka lat później oferta poszerzyła się o total look z ubraniami, okularami i szalikami.
W połowie lat 70., za sprawą trzeciej generacji, pojawiły się monogram i pierwszy Softy, materiał stworzony, by pokonać ograniczenia skóry: ciężar, żółknięcie i słabą trwałość w czasie. W 1990 roku rodzina założycieli sprzedała markę.
Odrodzenie nastąpiło w 2024 roku dzięki partnerstwu Itochu Corporation i Pelfim. Metoda polega na pracy z archiwami: wybiera się historyczną torebkę, wznawia ją, a z niej wyprowadza bardziej współczesne warianty. Dziś jest tylko jeden własny sklep, w Tokio, ale marzeniem jest powrót do Florencji. Dla tych, którzy szukają starych torebek, znajomość nazw modeli i dat ich powstania pomaga je rozpoznać.
Źródło: Vogue Italia
Komentarze 0
Dodaj pierwszy komentarz, w dowolnym języku.
Zaloguj się, aby komentować