Grafika warsztatowa i sitodruk
Miró i Tàpies w Międzynarodowym Muzeum Grafiki w Machidzie: grafika i opór w powojennej Hiszpanii
W Miejskim Międzynarodowym Muzeum Grafiki w Machidzie trwa niewielka wystawa pod tytułem „Miró i Tàpies: wir powojennej Hiszpanii 1945–1980”. Potrwa od 4 września do 23 listopada 2026 roku, wstęp jest bezpłatny, a ekspozycja odbywa się w salach stałej wystawy.
Wystawa przedstawia artystów, którzy w powojennej Hiszpanii rządzonej przez dyktaturę Franco, gdy wolność wypowiedzi była ograniczona, nadal szukali wolności ducha. W centrum są Joan Miró i Antoni Tàpies, a obok nich prace Antoniego Clavégo, Eduardo Chillidy i Rafaela Canogara. Pokazano około 25 dzieł.
Jako miłośnika grafiki zwróciło moją uwagę to, że opisy prac podają techniki. „Uwięziona kobieta” Miró (1969) wykonano w technice akwaforty, akwatinty i karborundu, i jest to dzieło przekazane muzeum w depozyt. Inny utwór, „Nokturn” (1953), to litografia opublikowana w numerach 57, 58 i 59 czasopisma graficznego Derrière le Miroir, który należy do zbiorów muzeum. Ciekawie jest zobaczyć, jak zmieniają się linie i plamy, gdy ten sam artysta zmienia technikę.
Miró otwarcie sprzeciwiał się Franco już przed wojną i jako „emigrant wewnętrzny” pozostał w Hiszpanii. Z rodzinnej Katalonii stworzył poetycki świat, w którym gwiazdy i ptaki stają się znakami. Tàpies wyrażał życie, śmierć i ducha oporu, nakładając szorstkie litery i znaki na ciężkie powierzchnie przypominające mur lub ziemię.
W dni powszednie muzeum jest otwarte od 10:00 do 17:00, a w weekendy i święta do 17:30. W poniedziałki jest zamknięte, ale 12 października będzie otwarte, a 13 października zamknięte. Lista prac jest dostępna w formacie PDF i chcę ją sprawdzić przed wizytą.
Źródło: Miejskie Międzynarodowe Muzeum Grafiki w Machidzie
Wystawa przedstawia artystów, którzy w powojennej Hiszpanii rządzonej przez dyktaturę Franco, gdy wolność wypowiedzi była ograniczona, nadal szukali wolności ducha. W centrum są Joan Miró i Antoni Tàpies, a obok nich prace Antoniego Clavégo, Eduardo Chillidy i Rafaela Canogara. Pokazano około 25 dzieł.
Jako miłośnika grafiki zwróciło moją uwagę to, że opisy prac podają techniki. „Uwięziona kobieta” Miró (1969) wykonano w technice akwaforty, akwatinty i karborundu, i jest to dzieło przekazane muzeum w depozyt. Inny utwór, „Nokturn” (1953), to litografia opublikowana w numerach 57, 58 i 59 czasopisma graficznego Derrière le Miroir, który należy do zbiorów muzeum. Ciekawie jest zobaczyć, jak zmieniają się linie i plamy, gdy ten sam artysta zmienia technikę.
Miró otwarcie sprzeciwiał się Franco już przed wojną i jako „emigrant wewnętrzny” pozostał w Hiszpanii. Z rodzinnej Katalonii stworzył poetycki świat, w którym gwiazdy i ptaki stają się znakami. Tàpies wyrażał życie, śmierć i ducha oporu, nakładając szorstkie litery i znaki na ciężkie powierzchnie przypominające mur lub ziemię.
W dni powszednie muzeum jest otwarte od 10:00 do 17:00, a w weekendy i święta do 17:30. W poniedziałki jest zamknięte, ale 12 października będzie otwarte, a 13 października zamknięte. Lista prac jest dostępna w formacie PDF i chcę ją sprawdzić przed wizytą.
Źródło: Miejskie Międzynarodowe Muzeum Grafiki w Machidzie
Komentarze 0
Dodaj pierwszy komentarz, w dowolnym języku.
Zaloguj się, aby komentować