Włamanie do BETAFPV P1 Air Unit: cudzy obraz przez cyfrowe łącze radiowe

Na Habrze ukazała się szczegółowa analiza cyfrowego nadajnika wideo BETAFPV P1 Air Unit. Autor wyjaśnia, że na rynku systemów wideo FPV producentów cyfrowych było kiedyś tylko kilku, tak mało, że można ich było policzyć na palcach jednej ręki: DJI, Walksnail, HDZero i Siyi. Teraz własne systemy wypuściły BETAFPV, HGLRC i inni, a entuzjaści szybko zauważyli, że wszystkie korzystają z tych samych płytek z układami Artosyn.

W środku P1 Air Unit znajduje się SoC Artosyn AR9311 z Linuksem 4.9 i BusyBoxem, a łączem radiowym zarządza osobny układ AR8030 z FreeRTOS. Autorowi udało się znaleźć UART z konsolą root, a hasło ostatecznie znalazł wśród kilku wariantów podpowiadanych przez kontekst. To dokładnie ten przypadek, w którym producent najwyraźniej nie spodziewał się, że ktoś zajrzy do środka.

Najciekawsza część jest dalej. Podmiana całego strumienia enkodera nie zadziałała: gogle go dekodują, ale niestabilnie. Dlatego autor użył LD_PRELOAD, by przechwycić funkcję wysyłającą klatki do sprzętowego enkodera H.265, i podmienił piksele na jego wejściu. Gogle pokazują wtedy obcy obraz tak, jakby pochodził z własnej kamery. Ciekawostką jest to, że enkoder kompresuje każdą klatkę 1080p w dwóch niezależnych pasach (1920×560 i 1920×552), prawdopodobnie po to, by utrzymać małe opóźnienie.

Uważam, że takie artykuły są przydatne nawet dla tych, którzy po prostu latają: pokazują, jak zbudowane są nowe, tanie systemy cyfrowe i dlaczego tak łatwo je badać. Kto interesuje się inżynierią wsteczną, powinien przeczytać całość.

Źródło: Habr