Ik wilde al lang een eigen server draaien, maar zag op tegen de kosten en de complexiteit. Toen stuitte ik op Proxmox VE — en achteraf vraag ik me af waarom ik er niet eerder aan begonnen ben. Proxmox is een gratis, opensource virtualisatieplatform op basis van Debian: KVM voor volwaardige VM's, LXC voor lichte containers en een webinterface die het dagelijkse beheer echt makkelijker maakt.
Het mooie is dat je geen dure server nodig hebt. Ik begon met een tweedehands mini-pc (een Dell OptiPlex Micro) met extra RAM en een NVMe-SSD — stil, zuinig en ruim voldoende voor 10–15 containers plus een paar VM's. Met de stroomprijzen hier maakt een mini-pc die in idle 10–15 watt verbruikt een enorm verschil ten opzichte van een rackserver.
Na de installatie heb ik als eerste de Enterprise-repository uitgeschakeld en de community-repo's ingesteld, de SSH-login met een sleutel beveiligd en Fail2ban geïnstalleerd. Daarna kwamen de eerste services: Pi-hole als netwerkbrede adblocker, Nginx Proxy Manager en Portainer. Die volgorde heeft zich bewezen — klein beginnen, niet meteen twintig containers tegelijk.
Mijn belangrijkste advies, dat ik zelf op de harde manier heb moeten leren: regel je back-ups voordat je de eerste service installeert. Volgens de 3-2-1-regel — en de ingebouwde snapshot-back-ups van Proxmox maken dat bijna te makkelijk. RAID is trouwens geen back-up — ook dat heb ik pas later begrepen.
Begin gewoon. Eén container, één service, en je leert meer over infrastructuur dan in welke online cursus ook. En wie eerst alleen wil uitproberen, kan om te leren ook een goedkope cloudserver nemen.
Bron: Homelab Guide
Volgens IT之家 is de vierbaais NAS Qu405-N150-8G van QNAP nu te koop bij JD.com. Hij heeft 8 GB geheugen en een standaard garantie van twee jaar. Het apparaat zelf kost 2599 yuan, en een bundel met een Seagate IronWolf-harde schijf van 4 TB kost 3599 yuan.
Het ontwerp is sober. De behuizing meet 165 mm x 168 mm x 217 mm en weegt 2,15 kg. De processor is een Intel N150 met 4 cores en 4 threads. Volgens de fabrikant kan hij 4K-video transcoderen en virtuele machines en Docker-containers draaien, wat een flink pluspunt is voor wie thuis met servers knutselt. Het geheugen van 8 GB SODIMM DDR4 dat standaard zit, is uit te breiden tot 16 GB.
Voor opslag zijn er vier baaien voor SATA-schijven van 3,5 of 2,5 inch. Binnenin zitten ook nog twee M.2 2280 NVMe PCIe Gen 3 x1-sleuven, die je kunt gebruiken voor cache of voor het systeem en containerdata. De aansluitingen bestaan uit twee 2.5GbE-netwerkpoorten, twee USB-A 3.2 Gen 2, één USB-C 3.2 Gen 2 en één HDMI 2.1.
Naar mijn mening is de combinatie van dubbele 2,5G met een N150 de afgelopen twee jaar een gangbare opzet geworden voor instapmodellen voor thuisgebruik. Hij draait Docker zonder veel stroom te verbruiken, en de prijs is redelijk. Het artikel noemt echter alleen specificaties en bevat geen praktijkmetingen. Als je erover denkt er een te kopen, kijk dan eerst naar geluid, stroomverbruik en gebruikerservaring met de software in onafhankelijke reviews.
Bron: IT之家
Synology heeft voor Duitsland de nieuwe neo+-serie aangekondigd, bestaande uit de DS725neo+, DS925neo+, DS1525neo+ en DS1825neo+. ComputerBase beschrijft ze als goedkopere varianten van de Plus-modellen, waarbij alleen de geheugenconfiguratie is veranderd.
Volgens het bericht staat de "neo" voor "Non-ECC-optie". Deze apparaten gebruiken gewoon geheugen zonder ECC, en altijd maar 4 GB. De DS725+ en DS925+ hebben 4 GB ECC-RAM, terwijl de DS1525+ en DS1825+ 8 GB ECC-RAM hebben; de neo+-varianten hebben dus minder geheugen. Verder komen uitrusting, functies en uitbreidbaarheid overeen met de Plus-modellen, en ook DSM met de apps is identiek.
Bij de adviesverkoopprijs bedraagt het verschil zo'n 200 euro: de DS725neo+ staat genoteerd op 549 euro netto, de DS725+ op 748 euro netto. In de winkel is het verschil echter minder groot: de DS725+ is momenteel verkrijgbaar vanaf 663 euro, de DS725neo+ vanaf 629 euro. Het geheugen kan later eenvoudig worden uitgebreid naar ECC-RAM.
Als reden noemt Synology de huidige situatie op de geheugenmarkt, namelijk de forse prijsstijgingen die ook de Plus-modellen hebben getroffen.
Voor de thuisserver vind ik dit een interessante afweging. Wie zijn NAS vooral gebruikt voor back-ups, media en een paar containers, komt waarschijnlijk prima uit met 4 GB zonder ECC. Wie waarde hecht aan dataintegriteit, moet goed kijken wat hij voor de meerprijs krijgt.
Bron: ComputerBase
Hardware.com.br belicht een homelab dat opvalt door zijn kleine formaat. Een Reddit-gebruiker plaatste op r/HomeServer een klein 10-inch rack met een firewall, drie mini-pc's, een NAS en alle netwerkinfrastructuur die nodig is om thuis tientallen diensten draaiend te houden.
De verwerking gebeurt door drie mini-pc's, elk met een processor van 8 cores en 16 threads en 32 GB RAM, samen 24 cores, 48 threads en 96 GB voor virtualisatie. Er wordt Proxmox gebruikt om virtuele machines en LXC-containers te maken. De werklasten omvatten een VM voor Jellyfin, de zogenoemde arr-stack in Docker, nog een Docker-host met Portainer, Pi-hole en dashboards zoals Homer en Homepage, en gameservers zoals Terraria en Core Keeper.
De opslag zit in een HP ProLiant MicroServer met vier harde schijven van 4 TB in een ZFS RAIDZ1-opstelling, waardoor de data bereikbaar blijft als één schijf uitvalt. Dat zijn 16 TB ruwe capaciteit, met minder bruikbare ruimte door de pariteit. Het netwerk wordt beheerd door een Fortinet FortiGate, die routering, VLAN's en SSL-VPN verzorgt, en een APC Back-UPS 850 beschermt tegen stroomuitval.
Volgens mij is het interessantste deel buiten het huis: de eigenaar heeft twee VPS's met Debian in externe datacenters, verbonden met de homelab via een WireGuard-netwerk in hub-and-spoke-opzet. Die vormen de publieke laag van de infrastructuur, met Traefik als reverse proxy.
Het is een goed voorbeeld dat een homelab geen reusachtig rack nodig heeft: met goede planning, kleine apparaten en een nette organisatie kun je op weinig ruimte veel draaiende houden.
Bron: Hardware.com.br
Als op één server meer dan één project draait, loop je vroeg of laat tegen poort 80 en 443 aan, die maar door één proces tegelijk kunnen worden gebruikt. Een Habr-artikel uit de Selectel-blog laat stap voor stap zien hoe je dat oplost met Nginx Proxy Manager.
De auteur legt eerst het probleem uit: geprivilegieerde poorten, de regel dat een poort maar één listener heeft, CORS-problemen wanneer frontend en backend op aparte poorten draaien, en het ontbreken van HTTPS. Een reverse proxy lost dit op als tussenpersoon door het verkeer op domein en pad te routeren. Een extra voordeel is dat de firewall alleen poorten 22, 80 en 443 open hoeft te hebben.
De testopstelling is een VDS met 2 vCPU's, 2 GB RAM en 40 GB NVMe, met Ubuntu 24.04 en Docker uit de officiële repository. Het netwerk wordt aangemaakt met docker network create proxy, daarna start de container jc21/nginx-proxy-manager met volumes voor data en certificaten. Ik vond het goed dat het beheerpaneel op poort 81 alleen aan 127.0.0.1 is gekoppeld en via een SSH-tunnel wordt benaderd.
Vervolgens wordt een proxyhost ingesteld: bij Forward Hostname komt de containernaam, en het SSL-certificaat wordt op het tabblad SSL gekoppeld. Voor de test wordt traefik/whoami gebruikt. Ook het geval dat de applicatie direct op de host draait, wordt apart behandeld: het gatewayadres van het Docker-netwerk haal je op met docker network inspect, en de firewall wordt zo ingesteld dat de applicatie niet om de proxy heen bereikbaar is.
Er zijn ook kanttekeningen. De voorbeelden mengen verschillende domeinen en de image gebruikt de tag latest, waardoor reproduceerbaarheid na verloop van tijd kan lijden. Toch is het een goed startpunt voor wie meerdere diensten thuis of op een VDS wil draaien zonder nginx-configs met de hand te bewerken.
Bron: Habr (Selectel-blog)
De Self-Host Weekly van selfh.st deze week bundelt nieuws waar homelab-liefhebbers wat aan hebben. Zulke overzichten bespaar ik veel tijd met het doorlezen van feeds, dus ik waardeer ze.
Het grootste verhaal is een rommelige kwestie: een nieuwe reeks open-source alternatieven voor Adobe werd bekritiseerd als kopie van bestaande projecten, vooral van het bij de community populaire Photopea, waarvan de ontwikkelaar als eerste aan de bel trok. De twee projecten in het middelpunt, PhotoSuite en PhotoCraft, lijken met elkaar verbonden, en de tijdlijn is lastig te volgen. De weekbrief adviseert om er voorlopig van af te blijven totdat ze bewijzen dat ze meer zijn dan afgeleid werk.
Kleinere punten die de moeite waard zijn: Let's Encrypt heeft aangekondigd dat de geldigheidsduur van gratis SSL-certificaten vanaf februari 2027 van 90 naar 64 dagen gaat. Voor wie thuis een reverse proxy draait, maakt dat betrouwbare automatische verlenging nog belangrijker. Nabu Casa hernoemt Home Assistant Cloud naar Home Assistant Link, vanwege de negatieve bijklank die het woord cloud nu heeft. Het project voor versleutelde geheimendeling Hemmelig is op GitHub gearchiveerd. En de NVIDIA Shield TV, een zeven jaar oude streamingbox die populair is bij homelab-fans, is 100 dollar duurder geworden, wat de fabrikant toeschrijft aan AI-gedreven inflatie van hardware.
De auteur is ook gestart met de Self-Host User Survey 2026, met 45 mogelijke vragen over hardware, software, besturingssystemen, demografie en AI. De enquête van vorig jaar kreeg iets meer dan 4.000 reacties, en dit jaar waren er binnen twee dagen al 2.000. De enquête loopt tot 31 oktober, de resultaten verschijnen begin november.
Persoonlijk vind ik de wijziging voor certificaten het meest praktisch. Als je verlengingsopzet een beetje wankel is, is nu een goed moment om die te testen.
Bron: selfh.st
RedesZone beantwoordt een vraag die veel mensen hebben die thuis een server opzetten: moet een NAS van tijd tot tijd opnieuw worden opgestart, of kan hij voortdurend aan blijven?
Het korte antwoord is ja, hij kan 24 uur per dag aanblijven. Een NAS is ontworpen om continu te draaien, gebruikt daarvoor geschikte opslagschijven en wordt gebruikt voor back-ups, om ruimte vrij te maken op andere apparaten of om grote bestanden te delen. Hij verbruikt uiteraard stroom, net als een router of een beveiligingscamera. Die apparaten zijn echter zo ontworpen dat ze in rust weinig energie gebruiken. Zelfs na maanden van continu gebruik is er geen verplichte reden om hem opnieuw op te starten, behalve om energie te besparen of omdat je hem gewoon niet nodig hebt.
Er zijn wel situaties waarin een herstart verstandig is: na een update van het besturingssysteem, de firmware of bepaalde pakketten, ook als het apparaat er niet om vraagt; bij softwareproblemen, zoals een app die niet meer werkt, een trage dienst, een webinterface die zich vreemd gedraagt of fouten in een onderdeel; na een hardwarewijziging en na elke grote wijziging in de werking. Soms loopt een proces vast of is een programma niet netjes afgesloten, en een herstart brengt alles weer in orde.
Ik vind dit een verstandig advies zonder dramatiek. Voor een thuislab is de praktische regel: laat de NAS gewoon werken en start hem bewust opnieuw op, na een update of wanneer er iets vreemds gebeurt, in plaats van uit gewoonte.
Bron: RedesZone
Wie open-sourceapps op een thuisserver draait, moet vaak e-mails versturen, bijvoorbeeld voor registraties of wachtwoordherstel. Rechtstreeks vanuit huis mail verzenden vraagt echter om een SMTP-server en een ingesteld afzenddomein, en dat is meer werk dan je zou denken. Dit artikel, dat ik op Qiita vond, lost het probleem op een pragmatische manier op met Mailpit en Discord.
Mailpit was oorspronkelijk een hulpmiddel om het versturen van mail te testen. Het kan als SMTP-server dienen en heeft ook een test-API. Met een webhook kan het een externe applicatie aanroepen zodra er een bericht binnenkomt. Het artikel gebruikt die functie om een opstelling te bouwen die de inhoud van binnenkomende mail naar Discord stuurt.
De opzet bestaat uit twee containers die met Docker Compose worden gestart: Mailpit en een webhook-handler. De webhook-handler is een kleine Python-applicatie gebouwd met FastAPI. Hij ontvangt de webhooks van Mailpit, zet afzender en ontvanger netjes op een rij en stuurt dat door naar een Discord-webhook. De melding kan ook een link naar de webinterface van Mailpit bevatten, zodat je het bericht zo nodig kunt bekijken. Instellingen zoals de webhook-URL staan in een apart .env-bestand.
Zelfs zonder één mail naar buiten te sturen, is het handig om meteen te weten dat een wachtwoordherstelmail is aangekomen. Voor wie in een homelab meerdere apps draait, maakt het verzamelen van alle post op één plek het beheer waarschijnlijk een stuk eenvoudiger. Het bericht dateert van augustus 2026.
Bron: Qiita
Een klein verhaal, maar wel een om over na te denken voor iedereen die zijn eigen thuisnetwerk beheert. Volgens GenK controleerde een X-gebruiker met de naam @NomadsGalaxy het wifi-netwerk van zijn ouders en ontdekte hij dat een Keurig-koffiemachine in slechts 10 dagen ongeveer 1 TB aan uploads en bijna 10 GB aan downloads had veroorzaakt.
Hij merkte het op toen hij naar het UniFi-netwerksysteem bij zijn ouders thuis keek. Dat ongewone datavolume overbelastte een van de wifi-toegangspunten. In plaats van de oorzaak te onderzoeken, haalde hij de stekker eruit en kocht hij zijn ouders een ander apparaat. Volgens het artikel bleef het grootste deel van het verkeer blijkbaar binnen het interne netwerk en ging het niet het internet op, dus er is nog geen bewijs dat het apparaat gezinsgegevens naar externe servers stuurde. De meest waarschijnlijke oorzaak is een softwarefout of een communicatiestoring in het netwerk, en een herstart heeft het probleem misschien opgelost.
Het artikel kijkt ook naar het grotere plaatje van het slimme huis: hoe meer verbonden apparaten, hoe groter de kans op storingen, beveiligingslekken of uitval van diensten. IoT-apparaten kunnen een toegangspoort voor aanvallen worden als de fabrikant de software niet regelmatig bijwerkt, en sommige producten verliezen het grootste deel van hun functies wanneer het bedrijf zijn servers uitschakelt.
Voor mij is de praktische les dat je een hulpmiddel moet hebben dat het verkeer per apparaat in het thuisnetwerk laat zien, en dat je moet overwegen IoT-apparaten op een apart netwerk te zetten. Zonder cijfers is het erg moeilijk te merken wat een koffiemachine eigenlijk doet.
Bron: GenK
Wie een thuisnetwerk of een kleine homelab beheert, kent het achtervoegsel .lan goed: het komt voor in routerpanelen, interne DNS-servers en de adressen waarmee we apparaten bereiken zonder geregistreerd domein. IlSoftware.it meldt dat een aanvraag bij ICANN er een wereldwijd bereikbaar internetdomein van kan maken.
De aanvraag voor het topleveldomein .lan is ingediend door Coffee Danger, een Amerikaans bedrijf, en bevindt zich nog in de Pre-Evaluation Processing. Dat betekent dat het domein niet is goedgekeurd en nog niet gebruikt kan worden om publieke adressen te registreren. De aanvraag maakt deel uit van de nieuwe ronde van toewijzingen van topleveldomeinen die ICANN in 2026 is gestart, waaraan honderden bedrijven meedoen: onder de aanvragers zijn Google met .browser, OpenAI met .openai en .chatgpt, Meta met .facebook en het Italiaanse Aruba met domeinen als .pec, .vps, .lab, .roma en .ciao. Alle aanvragen worden nog beoordeeld.
Het gevoelige punt is dat .lan geen gewone naam is. Veel technici gebruiken hem al lang, bijvoorbeeld nas.lan, router.lan of camera.lan. Als een naam die als intern werd beschouwd in het publieke DNS terechtkomt, dreigen storingen, DNS-vragen die het netwerk verlaten en verbindingen die bij andere bestemmingen uitkomen dan bedoeld.
Als liefhebber van thuisnetwerken vind ik het nieuws een goede herinnering: gebruik voor interne namen liever achtervoegsels die daarvoor zijn bedoeld, in plaats van te vertrouwen op een ongeschreven afspraak. Er is nog geen besluit, maar het is de moeite waard om het in de gaten te houden.
Bron: IlSoftware.it
Korben behandelt een Cloudflare-commando dat veel ontwikkelaars al gebruiken: cloudflared tunnel --url. Het zet een server die op je eigen computer draait online op een trycloudflare.com-adres, zonder account, zonder domeinnaam en vooral zonder dat je een poort op je router hoeft te openen. Voor wie thuis diensten draait, is dit een eenvoudige manier om even een project aan iemand te laten zien.
De nieuwste toevoeging is de optie --allowed-mail. Tot nu toe kon iedereen met de link verbinding maken met de dienst. Nu kun je de toegang beperken tot een paar zelf opgegeven e-mailadressen, waarbij via Cloudflare Access een eenmalige code wordt verstuurd.
De handleiding begint met een kleine lokale webserver op poort 8080, die met Python een testpagina serveert. cloudflared is de open-sourceconnector die de uitgaande verbinding met het Cloudflare-netwerk opzet. Op een Mac installeer je het via Homebrew. Op Debian of Ubuntu moet je de officiële repository van Cloudflare gebruiken, waarvan de ondertekeningssleutel onlangs is veranderd. De auteur adviseert daarom de actuele commando's te volgen en niet die uit oudere handleidingen.
Eén punt viel me op: als je AI-agents met deze tool laat werken, raadt Cloudflare een PreToolUse-hook aan die elk commando zonder --allowed-mail blokkeert, zodat een agent niet per ongeluk een openbare tunnel blootstelt.
Voor een homelab is dit een lichtgewicht alternatief voor het openzetten van poorten of een VPN, zolang je onthoudt dat een openbare tunnel toch een blootstelling aan internet is, ook al is het maar tijdelijk.
Bron: Korben
