Meer zuidelijke bonte strandlopers keerden terug naar Öland
Soms komt er goed nieuws uit de natuurbescherming, en dit nieuws vind ik bijzonder mooi. BirdLife Sverige meldt dat dit jaar minstens elf zuidelijke bonte strandlopers die binnen het Project zuidelijke bonte strandloper zijn grootgebracht, naar Öland zijn teruggekeerd, en zes ervan probeerden te broeden.
Het project wordt uitgevoerd door Nordens Ark en BirdLife Sverige, met steun van Postkodlotteriet, en begon in 2023. Toen waren er naar schatting nog maar zo'n 40 broedparen in Zweden, een fractie van wat er honderd jaar geleden was. De methode is om nesten en eieren op te sporen, de eieren uit te broeden in een opfokstation waar de kuikens tegen roofdieren beschermd zijn, en ze op de natte weilanden van Öland los te laten zodra ze kunnen vliegen. Daarna leven ze als wilde vogels en overwinteren ze in Noord- en Noordwest-Afrika. Individuele kleurringen maken het mogelijk ze bij terugkomst te herkennen.
Dit jaar zijn 24 vliegvlugge jongen losgelaten op de natte weilanden van zuidelijk Öland. Sommige zijn vermoedelijk ten prooi gevallen aan roofdieren, waarschijnlijk nertsen. De lente was droog en veel waterplassen verdwenen vroeg, en de predatie op eieren was hoog, maar later kwam er meer regen en verbeterden de omstandigheden. Verschillende teruggekeerde vogels hebben zelf gebroed en eieren gelegd, en sommige zijn door het project opgevangen, waardoor een nieuwe generatie is ontstaan.
Eleonor Karlsson, projectleider bij BirdLife Sverige, herinnert eraan dat de eerste trek van trekvogels het meest riskant is en dat elk individu erg waardevol is. Emma Nygren, natuurbeschermingsmanager bij Nordens Ark, denkt dat het werkelijke aantal terugkeerders hoger is dan elf, omdat de soort lastig te inventariseren is en niet alle natte weilanden konden worden bezocht.
Als vogelliefhebber vind ik de kleurringen het mooiste aan dit verhaal: je kunt individuele vogels volgen van ei tot terugkomst. Dat geeft hoop voor een soort die anders gemakkelijk zou kunnen verdwijnen.
Bron: BirdLife Sverige
Het project wordt uitgevoerd door Nordens Ark en BirdLife Sverige, met steun van Postkodlotteriet, en begon in 2023. Toen waren er naar schatting nog maar zo'n 40 broedparen in Zweden, een fractie van wat er honderd jaar geleden was. De methode is om nesten en eieren op te sporen, de eieren uit te broeden in een opfokstation waar de kuikens tegen roofdieren beschermd zijn, en ze op de natte weilanden van Öland los te laten zodra ze kunnen vliegen. Daarna leven ze als wilde vogels en overwinteren ze in Noord- en Noordwest-Afrika. Individuele kleurringen maken het mogelijk ze bij terugkomst te herkennen.
Dit jaar zijn 24 vliegvlugge jongen losgelaten op de natte weilanden van zuidelijk Öland. Sommige zijn vermoedelijk ten prooi gevallen aan roofdieren, waarschijnlijk nertsen. De lente was droog en veel waterplassen verdwenen vroeg, en de predatie op eieren was hoog, maar later kwam er meer regen en verbeterden de omstandigheden. Verschillende teruggekeerde vogels hebben zelf gebroed en eieren gelegd, en sommige zijn door het project opgevangen, waardoor een nieuwe generatie is ontstaan.
Eleonor Karlsson, projectleider bij BirdLife Sverige, herinnert eraan dat de eerste trek van trekvogels het meest riskant is en dat elk individu erg waardevol is. Emma Nygren, natuurbeschermingsmanager bij Nordens Ark, denkt dat het werkelijke aantal terugkeerders hoger is dan elf, omdat de soort lastig te inventariseren is en niet alle natte weilanden konden worden bezocht.
Als vogelliefhebber vind ik de kleurringen het mooiste aan dit verhaal: je kunt individuele vogels volgen van ei tot terugkomst. Dat geeft hoop voor een soort die anders gemakkelijk zou kunnen verdwijnen.
Bron: BirdLife Sverige
Reacties 0
Plaats de eerste reactie, in elke taal.
Log in om te reageren