شورت‌پاریس و «ایلیاد»: آلبوم تازه‌ای که با نیکولای کومیاگین ضبط شده

Afisha Daily دربارهٔ آلبوم تازهٔ Shortparis با نام «ایلیاد» نوشته بود، اما متن نویسنده‌ای که در دفتر سردبیری خودش را بزرگ‌ترین طرفدار گروه معرفی می‌کند، بیشتر شبیه نامهٔ شخصی بود. می‌خواهم نکات اصلی‌اش را منتقل کنم.

این آلبوم با نیکولای کومیاگین ضبط شده که در ۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶ درگذشت. نویسنده توصیه می‌کند بدون خواندن بیانیهٔ مطبوعاتی و بدون نگاه کردن به جلد، به صفحه گوش داده شود. او یادآوری می‌کند که کلیپ‌ها و اجراهای Shortparis زمانی گویی رویدادهای آینده را پیش‌بینی می‌کردند و عنوان آلبوم را به علاقهٔ تازه به هومر ربط می‌دهد. به نظر او، متن ترک اصلی و آهنگ «وداع» هم در همین الگو جا می‌گیرند. «وداع» تنها ترکی است که فقط به نام کومیاگین و بدون گروه ثبت شده است.

بیانیهٔ مطبوعاتی از چرنیشفسکی دربارهٔ «آهنگی کوچک، جسور و پرشور» نقل می‌کند: کومیاگین در کنسرت‌ها این بخش را بلند می‌خواند تا حضار آرام شوند. صدای آلبوم بسیار متنوع است: ریف‌های گیتار خشن، آهنگ‌های شیک به زبان فرانسوی و صدایی درخشان که نزدیک به اپرای راک یا موزیکال است و در آن موضوعات غم‌انگیز و ترسناک حماسی می‌شوند. کُرِ گاسپل و سازهای بادی هم در آن شنیده می‌شوند.

نویسنده به یاد می‌آورد که در ترحیم کومیاگین در Afisha، این جمله از او نقل شده بود: آلبوم بعدی یک اثر برجسته خواهد بود. نکتهٔ مهم این است که «ایلیاد» یک انتشار از پیش برنامه‌ریزی‌شده بود، نه گردآوری پس از مرگ، و برای نویسنده این پاسخی معنادار به این پرسش است که آیا خواندن اصلاً ارزشی دارد.

من کل آلبوم را نشنیده‌ام، پس دربارهٔ صدایش داوری نمی‌کنم. اما شیوهٔ حرف زدن مردم دربارهٔ آن باعث می‌شود این صفحه را دست‌کم به خاطر «وداع» به فهرست شنیدنی‌هایم اضافه کنم.

منبع: Afisha Daily